دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

آداب خوابیدن

No image
آداب خوابیدن
در آستانه خوابیدن شبانه اعمال زیر مستحب است: الف) محاسبه اعمال روزانه خود. امام صادق (ع) فرموده است: هنگامی که به بستر می‌روی، نگاه کن و ببین که در روز، چه به دست آورده‌ای و به یاد آر که خواهی مُرد و معاد و قیامتی در کار هست. و پیامبر (ص) فرموده است: لَیْسَ مِنّا مَنَ لَمْ یُحاسِبْ نَفْسَهُ فِی کُلِّ یَوْمٍ. از ما نیست آن که در هر روز، خود را حسابرسی نکند. ب)تخلّی پیش از خوابیدن. حضرت امیر (ع) به امام حسن (ع) این سفارش را کرد تا به طبیب، نیازمند نگردد. ج) مسواک زدن. پیامبر اکرم (ص) هنگام خواب مسواک می‌کرد. در روایتی آمده است؛ پیامبر (ص)، هنگام خواب، مسواک را بالای سر خود می‌گذاشت، تا بلافاصله بعد از بیداری مسواک بزند. د) شستن دست و صورت قبل از خواب. پیامبر (ص) فرموده است: شب نخوابید در حالی که دستتان آلوده به چربی است؛ و گرنه اگر ناراحتی‌ای به شما رسید، خود را ملامت کنید. ه) با وضو خوابیدن. امام صادق(ع) فرمود: آن که با وضو به بستر رود، بسترش مسجد اوست. در روایت دیگر آمده است: هر که با وضو بخوابد، مانند کسی است که شب را به بندگی خدا گذرانده است. و) خواندن سوره اخلاص و تکاثر هنگام خواب. منابع: - میزان الحکمة، محمد محمدی ری شهری، دفتر تبلیغات اسلامی، قم، 1403 ق، ج 10، ص 518. - محاسبة النفس، السید بن طاووس، المکتبة المرتضویة، تهران.، ص 13. - میزان الحکمة، محمد محمدی ری شهری، دفتر تبلیغات اسلامی، قم، 1403 ق، ج 10، ص 264. - بحارالأنوار، محمّد باقر المجلسی (م 1111 ق)، المکتبة الاسلامیة، ج 76، ص 203. - همان، ص 202. - میزان الحکمة، محمد محمدی ری شهری، دفتر تبلیغات اسلامی، 10 ج، قم، 1403 ق، ج 10، ص 262. - وسائل الشیعة، محمد بن الحسن الحر العاملی، المکتبة الاسلامیة، 20 ج، عبدالرحیم ربانی شیرازی، تهران، 1383 ق، ج 1، ص 265. - همان، ص 266. - همان، ص 196.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

پر بازدیدترین ها

No image

استفتائات (خطى)

No image

توضیح المسائل

No image

السؤال والجواب

No image

شرح مختصر النافع محقق حلى

علامه عبدالحسین امینى مى‌گوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیده‌ام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشته‌اى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مى‌گذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قول‌هاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مى‌رسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصل‌تر باشد.

Powered by TayaCMS