13 مهر 1394, 13:51
تجلیل از علما
ایشان براى مراجع تقلید و عالمان بزرگوار، علاقه و احترام خاصّى قائل بود و از آنان تجلیل مى نمود. همیشه از آیت الله حاج میرزا فتاح شهیدى یاد مى کرد و مى فرمود: «تبریز بعد از ,آیت الله العظمى حاج میرزا صادق آقا مجتهد بک مجتهد دیده است و آن هم آقا میرزا فتاح است و بس.»
همچنین با آیت الله شهید حاج میرزا محمّدعلى قاضى طباطبایى رفیق بود. هر وقت آن مرحوم از تبعید برمى گشت دو ـ سه روز بعد به منزل ایشان مى رفت و ساعت ها با هم در خلوت صحبت مى کردند.([31])
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
علامه عبدالحسین امینى مىگوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیدهام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشتهاى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مىگذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قولهاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مىرسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصلتر باشد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان