13 مهر 1394, 15:28
تألیفات
شیخ ذبیح الله محلاّتى که بیشتر به خاطر آثارش شهرت دارد، داراى این ویژگى بود. او تتبّع زیاد را سرلوحه کار خود قرار داده بود، چنانچه با مراجعه به آثار او مشهود است. به عنوان مثال او براى نگارش کتاب «ریاحین الشّریعة» و «فرسان الهیجاء» بیش از 530 عنوان کتاب از منابع شیعه و سنّى را دیده است.
تقواى قلمى نیز یکى از شرایط یک نویسنده خوب است، که این شرط نیز به خوبى در آثار وى دیده مى شود. او حتّى موارد ریز اختلاف بین منابع مختلف را یادآور مى شود. و این وظیفه خود را به خوبى انجام مى دهد.
او براى جذّاب تر شدن آثارش، از حکایات بسیارى (البته مناسب با موضوع مورد بحث)، استفاده کرده است.
شیخ ذبیح الله محلاّتى داراى آثار و تألیفات بسیارى است. چنان که تألیفات وى را بیش از 60 عنوان ذکر کرده اند.
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
علامه عبدالحسین امینى مىگوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیدهام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشتهاى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مىگذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قولهاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مىرسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصلتر باشد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان