13 مهر 1394, 13:51
همسر استاد
علاّمه جعفرى در سال 1326 با خانم «جمیله فرشباف انتظار» ـ فرزند مرحوم حاج حسین ـ ازدواج کرد. جمیله درس نخوانده بود، اما قدر درس و اهل علم و فضیلت را مى دانست. او مدرک نداشت، اما ارزش هاى متعالى را به درستى درک کرده بود. خانم فرشباف انتظار در زندگى با استاد، در نجف، کربلا، کاظمین، تبریز، قم، مشهد و تهران، سختى ها و مشکلات بسیارى کشید، اما هیچ گاه از این بابت گله نکرد. جمیله خانم کمالاتى داشت از جمله آن که استاد جعفرى به فرزندان و اقوامش توصیه مى کرد که: «از جمیله خانم نماز اوّل وقت را یاد بگیرید!»([51])
در سال 1350 یا 1351، سوء تفاهمى بین استاد و همسرش به وجود آمد. این اولین و آخرین سوء تفاهم بود، قدرى با یک دیگر صحبت کردند و هم دیگر را مؤاخذه نمودند بعد استاد به مدّت 10 دقیقه سکوت کرد سپس قضیّه اى روى داد که فرزندان را به شگفتى آورد: فیلسوف شرق به سوى همسرش رفت عذرخواهى کرد و خم شد با کمال احترام دست همسر بى سوادش را بوسید!([52]) و به این ترتیب این اولین سوء تفاهم تبدیل به آخرین و تنها سوء تفاهم در زندگى مشترک آن دو بزرگوار شد
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
علامه عبدالحسین امینى مىگوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیدهام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشتهاى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مىگذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قولهاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مىرسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصلتر باشد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان