14 مهر 1394, 11:47
وحید بهبهانى که استاد بزرگ صاحب ریاض به حساب مى آید، در اجازه اى که به ایشان داده است، در توصیف وى چنین مى گوید:
«طلب اجازه نمود از من، سید سند، ماجد امجد، موفق مسدد، رشید ارشد، محقق مدقق، عالم کامل، فاضل باذل، صاحب ذهن دقیق و فهم سرشار، پاکزاد پاک سرشت، نابغه روشندل، صاحب نسل جلیل و رفیع و حسب جمیل، داراى طبع وقّاد و ذهنى نقاد، فرزند روحانى من میر سید على پسر سید محمّد على.»([37])
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
علامه عبدالحسین امینى مىگوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیدهام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشتهاى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مىگذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قولهاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مىرسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصلتر باشد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان