بعثت دمیدن روح به جهان

18 مرداد 1386, 0:0

در فرازی از گفتار علامه جوادی آملی می‌خوانیم: «رسول گرامی آن طوری که بعضی از بزرگان درباره شخصیت او سخن گفتند، به منزله جان این جهان است و این جهان نیز به منزله یک پیکر و یک موجود که دارای مجازی ادراکی و تحریکی واحد است».

انسان برای این که شایستگی دارا شدن روح انسانی پیدا بکند مراحل جماد و نبات و سپس حیوان بودن را طی کرد نه این یک مجسمه مادی بود بعد روح انسانی در او دمیده شد بلکه مراحل کمال را طی کرد و جاری ادراکی و اعضا و جوارح مورد لزوم برای انسانیت در او تامین شد و بعد روح انسانی در او دمیده شد.
«فاذا سوّیته و نفخت فیه من روحی فقعوا له ساجدین»(حجر/29)
با افاضه روح انسانی از سوی پروردگار انسان «احس‌ المخلوقین» شد. و تمام اعضا و مجاری ادراکی به فرمان او هستند و اگر ناقص و فلج باشند فرمان او را نمی‌فهمند و یا بر فرض فهم اطاعت نمی‌کنند.
وجود مبارک رسول گرامی (ص) نسبت به کل عالم همین‌طور است یعنی آسمانها، زمین، انبیاء و اولیا مراحل مختلف را طی کردند تا قابلیت بعثت پیامبر (ص) حاصل شد
«لقد من الله علی المؤمنین و بعث فیهم رسولا»
روح نبوی که به جهان داده شد، کل جهان یک واحد حقیقی شده و به کمال رسید و وجود مبارک رسول گرامی (ص) روح این عالم است از این رو از تمام این عالم یا خبر است و در کل عالم اثر دارد. و به همین وجه بزرگانی گفتند:
«انبیایی پیشین به برکت وجود مبارک رسول گرامی به آن مقامات رسیده‌اند»
«کنت نبیاً و آدم بین الماء و الطین»( بحارالانوار، ج 16، ص 402)
یا پیامبر (ص) فرمودند:
«اول کسی که در میثاق عمومی خداوند، بلی گفت من بودم.»
پس پیامبر اعظم (ص) می‌شود جان جانان روح همه انبیاء و اولیاء و شهدا و وجود مبارکش حیات کل جهان را تأمین می‌کند.

جدیدترین ها در این موضوع

پیشرفت علمی (Scientific progress)

کار نظریه پیشرفت علمی فقط این نیست که به تشریح و توصیف نمونه‌ها و الگوهایی بپردازد که علم به واقع از آنها پیروی کرده است، بلکه باید ارزش‌ها یا اهدافی را مشخص سازد که بتوانیم آنها را به عنوان شاخص‌هایی برای تعیین "علم خوب" به کار گیریم. علاوه بر این، به سبب همین پیشرفت علمی است که جامعه‌ی علمی به کار خویش افتخار می‌ورزد و خود را نمونه‌ی بی‌رقیب عقلانیت نهادینه شده می‌داند. 7 مهر 1403, 14:7