دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

آماده شدن برای سفر آخرت

No image
آماده شدن برای سفر آخرت

جرعه های معرفت - شرح حديث معصومين (ع) در كلام رهبر انقلاب

فِي الکافي وَ التَّهذِيب عَنِ الصَّادِقِ (عَليه السَّلام) قِيلَ لَه اَوصِنِي (۱)

[شخصي به امام صادق (ع) عرض کرد که توصيه اي به من بکنيد]. فَقَال: اَعِدَّ جَهازَک؛ [حضرت در پاسخ فرمودند:] وسيله خود، دستگاه خود را آماده کن.

جهاز، غالباً به وسيله سفر گفته مي شود - وسيله اي که با آن سفر خواهي کرد و تو را در اين سفر به مقصد خواهد رساند - اين را آماده کن؛ سفري در پيش داري.

وَ قَدِّم زَادَک؛ توشه اي هم که براي اين سفر لازم داري، اين را از پيش بفرست.

وَ کُن وَصِيَّ نَفسِک؛ خود تو، وصيّ خودت باش.

در هنگام نزديک شدن مرگ، ما کسي را به عنوان وصي معين مي کنيم که به کارهاي ما رسيدگي کند، قرض هاي ما را بدهد، کارهايي که برعهده ما است - که بعد از مرگ نجات ما متوقف به آنها است - آنها را انجام بدهد؛ نمازي، روزه اي، بدهکاري اي، اينها را به عهده وصي مي گذاريم.

مي فرمايند خودت وصيّ خودت باش؛ تا خودت هستي، حالا که مي تواني، همين کارهايي که منتظري تا بعد از [مرگ] تو، ديگري براي تو انجام بدهد، اين را خودت انجام بده.

وَ لَا تَقُل لِغَيرِک يَبعَثُ إِليکَ بِما يُصلِحُک؛ اين جور نباشد که به ديگري بگويي که آنچه لازم داري را براي تو بفرستد. به جاي اينکه به ديگري سفارش کني که آنچه براي تو لازم است، بعداً براي تو بفرستد، خود تو، قبل از آني که حرکت بکني، قبل از آني که وقت بگذرد، به دست خود، با اختيار خود، آن را براي خودت فراهم کن.

اين وصيت امام صادق (ع) است.

۱) الشافي، ص ۸۷۱

[قال الإمامُ الصّادقُ (ع) لِرجُلٍ استَوصاهُ: اعِدَّ جِهازَكَ، و قَدِّمْ زادَكَ، و كُنْ وَصِيَّ نَفسِكَ، لا تَقُلْ لغَيرِكَ يَبعَثُ إلَيكَ بما يُصلِحُكَ؛ امام صادق (ع) به مردي كه از ايشان سفارشي خواست فرمود: بار و بنه ات را آماده ساز و توشه ات را پيشاپيش بفرست و خود وصيّ خودت باش. به ديگري نگو كه آنچه را به كارِ تو مي آيد [بعداً] برايت بفرستد.]

* شرح حديث در ابتدای درس خارج، 3/2/94.

* پايگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار رهبر معظم انقلاب.

روزنامه كيهان، شماره 21736 به تاريخ 11/7/96، صفحه 6 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

مشتركات قرآن و نهج البلاغهʁ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(1)

«فترت»در لغت به معني انقطاع و سستي در كار است و در آية شريفه به اتّفاق جميع مفسّرين مراد انقطاع وحي و فاصله يي است كه بين آمدن پيغمبران حاصل مي شود و در اينجا مقصود فاصله يي است كه بين حضرت عيسي و پيغمبر خاتم (صلّي الله عليه و آله) رخ داد كه حدود 600 سال بوده است و ذكر اين مطلب در آيه براي امتنان و اتمام حجّت خداوند بر بندگان است تا نگويند چرا بعد از اين مدت طولاني براي ما راهنما و پيغمبري نفرستادي. چنانكه اين معني از ذيل آيه شريفه و خطبة مباركه نيز ظاهر مي گردد.
قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

بسیارى از مخالفان قرآن كوشیده اند چنین شبهه افكنى كنند كه این كتاب آسمانى با دنیاى امروز كه عصر پیشرفت علوم و تكنولوژى است، متناسب نیست ؛ بلكه فقط اعجاز عصر پیامبر ختمى مرتبت صلى الله علیه وآله است و صرفا براى زمان ایشان شمولیت داشته است و اكنون همانند كتاب مقدس انجیل صرفا براى استفاده فردى قابلیت دارد.

پر بازدیدترین ها

قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

قرآن پيروان خود را به مطالعه تاريخ گذشتگان فرامى‏ خواند و با تكرار و تأكيد زياد به پيروانش دستورمى ‏دهد به سير و سفر بپردازند و از نزديك نشانه ‏هاى تاريخى را مشاهده نمايند تا انديشه آنها بارور شود و سطح فكر و فرهنگشان ارتقا يابد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم ʃ)

اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم (3)

ايجاز "حذف" آن است كه كلماتي را در كلام به واسطة وجود قرينه حذف كنند؛ مثل: «جاهدوا في الله حقّ جهاده» (حج: 78)؛ يعني في سبيل الله. آنچه مطلوب نظر بلغا و ادباست، ايجاز قصر است كه به واسطة رعايت آن، مراتب بلاغت تفاوت مي كند، و هر كس بيشتر اين نوع ايجاز را رعايت كند، بليغ تر و عظمت كلام او بيشتر خواهد بود. در آيات قرآن، ايجاز قصر بسيار است؛ از جمله: «الا له الخلق و الامر» (اعراف: 54) - «و اعّدو لهم ما استطعتم من قوّه» (انفال: 60).
Powered by TayaCMS