دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اجتماعی خون نذر

به رغم آنکه نذر خون یکی از سنت‌های حسنه در ایام محرم و به ویژه روز عاشوراست، شواهد حکایت از آن دارد که بهتر است چنین نذری را در این روز ادا نکرد و برای مفید بودنش، آن را به روز‌های بعد موکول کرد.
اجتماعی خون نذر
اجتماعی خون نذر

قابل توجه آن‌هایی که «نذر خون» دارند؛

به رغم آنکه نذر خون یکی از سنت‌های حسنه در ایام محرم و به ویژه روز عاشوراست، شواهد حکایت از آن دارد که بهتر است چنین نذری را در این روز ادا نکرد و برای مفید بودنش، آن را به روز‌های بعد موکول کرد.

به گزارش «تابناک»؛ با از راه رسیدن ماه محرم، ادای نذر‌های مختلف در جامعه داغ شده است؛ نذر‌هایی که یکی از رایج‌ترینشان، نذر خون است. نذری برای کمک به بیماران که هر ساله در روز‌های محرم و به ویژه ایام تاسوعا و عاشورا، موجب شکل‌گیری صف‌های طولانی مقابل مراکز انتقال خون و ایستگاه‌های سیار این مرکز در شهر‌های مختلف می‌شود و اغلب با پدید آوردن بحث و سخن‌هایی همراه است.

طولانی بودن صف‌های اهدای خون و کندی پیشرفت این صف‌ها، مسائلی نیستند که همه اهدا کنندگان خون بتوانند با آن کنار بیایند؛ صف‌هایی که برخی توقع دارند با راه اندازی واحد‌های ویژه و بسیج امکانات، کوتاهش کنند؛ غافل از اینکه کوتاه کردن این صف‌ها به هیچ وجه اتفاق مناسبی نیست و تنها بر ضرر‌ها می‌افزاید.

موضوعی که ممکن است به نظر عجیب برسد، ولی واقعیت دارد؛ اما چگونه ممکن است افزایش شمار کسانی که خون می‌دهند، زیانبار باشد؟ مگر نه اینکه اهدای خون، پسندیده و پر فایده است که به پر کردن ذخایر خون و فرآورده‌های خونی در کشور منجر می‌شود که خیال همه را از تأمین نیاز‌های بیماران راحت می‌کند؟

برای رسیدن به پاسخ این پرسش ها، کافی است بررسی کوچک کرده تا دریابیم که عمر خون و فرآورده‌های خونی بسیار کوتاه است؛ آنقدر کوتاه که لازم باشد مدام صف‌های اهدای خون پر باشد و متقاضیان با حضور در آنها، نیاز‌های فراوان خونی در کشور را تأمین کنند؛ نکته‌ای کلیدی که نشان می‌دهد، چرا شکستن صف‌های انتقال خون در روز‌های تاسوعا و عاشورا اتفاق خوب و مفیدی نیست.

به عبارت بهتر، وقتی در روز‌های محرم و به ویژه تاسوعا و عاشورا، خیل متقاضیان برای ادای نذر خون روانه مراکز انتقال خون می‌شوند، خیلی بیش از ظرفیت این مراکز و نیاز کشور به خون و فرآورده‌های آن، خون گردآوری می‌شود و از آنجایی که عمر این محصولات کوتاه است، عملاً اغلب آن‌ها اصراف و هزینه استحصالشان هم به ضرر‌های رقم خورده افزوده می‌شود.

همه این‌ها در حالی است که می‌دانیم مردان هر بار پس از اهدای خون تا سه ماه نمی‌توانند خون اهدا کنند و این مدت برای زنان، چهار ماه است. این عامل موجب می‌شود که بسیاری با نذر خون، عملاً از صف اهدای خون در روز‌ها و ماه‌های منتهی به محرم باز بمانند و در نتیجه، خون و فرآورده‌های خونی در این روزها کاهش بیابد.

این در حالی است که می‌دانیم با شکلگیری صف‌های اهدای خون در روز‌هایی مانند عاشورا، عملاً خیل بزرگی از متقاضیان اهدای خون تا سه، چهار ماه آینده قادر به خون دادن نخواهند بود که این هم موجب کاهش ذخیره‌های خونی کشور خواهد شد و حتی ممکن است شرایط را بحرانی کند. اینجاست که می‌گوییم ادای نذر خون در روز عاشورا چندان اتفاق خوبی نیست، مگر آنکه نذر در این روز باشد و عمل به آن به بازه‌های بزرگتری موکول شود؛ مثل بازه پیشنهادی مسئولان سازمان انتقال خون برای اهدای خون از عاشورا تا اربعین.

پیشنهادی که عمل به آن می‌تواند منفعت‌های نذر خون را چندین برابر کرده، مانع از اتلاف خون و هزینه‌های استحصال و فرآورده‌گیری از آن شود، ذخایر این محصولات را در حد و اندازه قابل قبول حفظ کند و نزدیک‌تر به چیزی باشد که نذرکنندگان در دل می‌گیرند.

چرا خون ندادن در روز عاشورا بهتر است؟

سایت تابناک

تاریخ انتشار: 29 شهریور ماه 1397

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

مشتركات قرآن و نهج البلاغهʁ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(1)

«فترت»در لغت به معني انقطاع و سستي در كار است و در آية شريفه به اتّفاق جميع مفسّرين مراد انقطاع وحي و فاصله يي است كه بين آمدن پيغمبران حاصل مي شود و در اينجا مقصود فاصله يي است كه بين حضرت عيسي و پيغمبر خاتم (صلّي الله عليه و آله) رخ داد كه حدود 600 سال بوده است و ذكر اين مطلب در آيه براي امتنان و اتمام حجّت خداوند بر بندگان است تا نگويند چرا بعد از اين مدت طولاني براي ما راهنما و پيغمبري نفرستادي. چنانكه اين معني از ذيل آيه شريفه و خطبة مباركه نيز ظاهر مي گردد.
قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

بسیارى از مخالفان قرآن كوشیده اند چنین شبهه افكنى كنند كه این كتاب آسمانى با دنیاى امروز كه عصر پیشرفت علوم و تكنولوژى است، متناسب نیست ؛ بلكه فقط اعجاز عصر پیامبر ختمى مرتبت صلى الله علیه وآله است و صرفا براى زمان ایشان شمولیت داشته است و اكنون همانند كتاب مقدس انجیل صرفا براى استفاده فردى قابلیت دارد.

پر بازدیدترین ها

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

قرآن پيروان خود را به مطالعه تاريخ گذشتگان فرامى‏ خواند و با تكرار و تأكيد زياد به پيروانش دستورمى ‏دهد به سير و سفر بپردازند و از نزديك نشانه ‏هاى تاريخى را مشاهده نمايند تا انديشه آنها بارور شود و سطح فكر و فرهنگشان ارتقا يابد.
بررسي‌ نظام‌ فاعلي‌ قرآن‌ در نهج‌البلاغه‌

بررسي‌ نظام‌ فاعلي‌ قرآن‌ در نهج‌البلاغه‌

بهترين‌ وجه‌ معقول‌ آفرينش‌ جهان‌، همانا تجلّي‌ است‌؛ كه‌ از ظريف‌ترين‌ تعبيرهاي‌ قرآني‌ و روايي‌ است‌، چنان‌كه‌ در آية‌ «فلما تجلي‌ ربه‌ للجبل‌ جعله‌ دكّا وخرّ موسي‌ صعقا» آمده‌ است‌. و در جريان‌ معاد هم‌، تلويحاً به‌ آن‌ اشاره‌ شده‌است‌؛ زيرا، خداوند در آية‌ «قل‌ اءنما علمها عند ربّي‌ لايُجَليها لوقتها الا هو»، تجلية‌ساعت‌ و قيامت‌ را به‌ خود اِسناد داده‌ است‌ و چون‌ در قيامت‌ كبرا و حشر اكبر،تمام‌ اشخاص‌ و اشيا به‌ عنوان‌ مبدأ قابلي‌ حضور و ظهور دارند نه‌ به‌ عنوان‌مبدأ فاعلي‌ ـ زيرا همة‌ آن‌ها، تحت‌ قهر حاكم‌اند ـ بنابراين‌، تنها عامل‌ تجلّي‌قيامت‌، ظهور خود خداوندِ متجلّي‌ خواهد بود.
اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم ʃ)

اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم (3)

ايجاز "حذف" آن است كه كلماتي را در كلام به واسطة وجود قرينه حذف كنند؛ مثل: «جاهدوا في الله حقّ جهاده» (حج: 78)؛ يعني في سبيل الله. آنچه مطلوب نظر بلغا و ادباست، ايجاز قصر است كه به واسطة رعايت آن، مراتب بلاغت تفاوت مي كند، و هر كس بيشتر اين نوع ايجاز را رعايت كند، بليغ تر و عظمت كلام او بيشتر خواهد بود. در آيات قرآن، ايجاز قصر بسيار است؛ از جمله: «الا له الخلق و الامر» (اعراف: 54) - «و اعّدو لهم ما استطعتم من قوّه» (انفال: 60).
اقتباس های قرآنی در نهج البلاغه

اقتباس های قرآنی در نهج البلاغه

پيوند ناگسستني و همه سويه نهج البلاغه با قرآن کريم، از مسائل حائز اهميت است. يکي از مظاهر اين پيوند، اقتباس هاي قرآني نهج البلاغه است. اهميت بررسي اين اقتباس ها به چند امر باز می گردد: نخست، گونا‌گوني اقتباس هاي قرآني است. دوم، کارکردهاي متفاوت اين اقتباس ها.در اين نوشتار می ‌کوشيم با رويکردي تحليلي اين اقتباس ها را بررسي کنيم. گونه هاي اقتباس قرآني نهج البلاغه عبارت است از: اقتباس کامل، جزئي، متغير، اشاره اي و نهايتاً استنباطي.
Powered by TayaCMS