دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

امالى (مجالس)

No image
امالى (مجالس)

مجموعه درسها و سخنرانیهاى شیخ صدوق در این اثر گرد آمده است. مطالب آن را شاگردان او تحریر کرده‌اند

امالی نویسی در اواخر قرن سوم هجری متداول شد. امالی جمع املیه، جمع املاست و به شیوه ای از نوشتن اطلاق می شود که یکی از اساتید و دانشمندانِ بنام، در انجمنی مطالبی را بیان می کرد و همان سخنان به صورت کتاب در می آمد. عنوان »امالی« تنها بر کتب حدیثی، که استاد در یک مجلس بر شاگردان از حفظ یا از کتابش املا می کرد، اطلاق نمی شود، چرا که در موضوعات دیگر هم کتبی داریم که به امالی معروف اند؛ از جمله امالی سید مرتضی، که موضوع آن تفسیر و ادبیات است و امالی ابن شجری، که در ادبیات است. از سویی دیده شده است که بر کتب امالی، عنوان »المجالس« هم اطلاق می شود؛ مثلاً نام کتاب شیخ صدوق را به چهار وجه گفته اند: الأمالی، المجالس، عرض المجالس، العوض عن المجالس. شیخ صدوق این کتاب را در سیزده ماه تدوین کرده است. شروع آن 18رجب 367قمری به هنگام سفرش به مشهد، و پایان آن 18شعبان 368قمری بوده است. تدوین کتاب، فقط مدت کوتاهی که ایشان در راه طوس بودند، به تعویق افتاد. کتاب در 97 مجلس تدوین شده، که هر روز جمعه و سه شنبه این مجالس بر پا بوده است. مجلس بیست ونهم آن، مصادف با روز هشتم محرم )دومین جمعه محرم( بود؛ و لذا او با مقتل سیدالشهداء علیه السلام شروع کرده و آن را در مجلس 30 و 31 تکمیل کرده است؛ این، بیانگر امتیاز این کتاب نسبت به دیگر کتب امالی است، که مرحوم صدوق در نقل احادیث، به مناسبت های زمانی و مکانی توجه داشته است. افزون بر آن، او در ماه رجب از فضایل آن ماه و در ماه مبارک رمضان، از فضایل رمضان و ثواب روزه در این ماه ها حدیث نقل کرده است. هنگامی که به نیشابور می رسد، حدیثی در فضیلت زیارت امام رضا علیه السلام نقل می کند. متن احادیث کتاب، همه با سلسله سند آورده شده، که از آن، تبحر شیخ صدوق در جمع و حفظ احادیث فریقین شیعه و سنی؛ به خوبی آشکار است. موضوعات مختلفی در این کتاب، مورد بحث واقع شده که اکثر آن ها جنبه اخلاقی و تاریخی، و نقل فضایل خاندان رسول خدا صلی اللّه علیه وآله را دارند.

چاپ های امالی

1- چاپ سنگی 1300 قمری

2- چاپ مرحوم غفاری

3- چاپ اعلمی بیروت، پنجم1400 قمری

4- چاپ انتشارات کتابچی ، ششم 1376 شمسی

5- چاپ ضمن ترتیب الامالی صدوق ، مفید و طوسی ( محمد جواد محمودی ، قم ، بنیاد معارف اسلامی ،1420 قمری)

ترجمه امالی

1- ترجمه سید علی بن محمد بن اسداللّه حسینی عریضی امامی سپاهانی از امالی( قرن یازدهم ه.ق)

2. شرح و ترجمه امالی، از علی رضا خراسانی یزدی (متولد 1256قمری)

3- ترجمه آیة اللّه شیخ محمد باقر کمره ای، کتابخانه اسلامیه، تهران، 1358شمسی

4-  ,,ترجمه کریم فیضی، قم، 1386شمسی

منابع

ترتیب الامالی صدوق، مفید و طوسی محمدجواد محمودی؛ علوم حدیث، شماره 26، علی صدرایی خوئی؛ مجله، "آیینه پژوهش" شماره 88، راه نامه استاد علی اکبر غفاری ، سید محمود مدنی بجستانی

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

مشتركات قرآن و نهج البلاغهʁ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(1)

«فترت»در لغت به معني انقطاع و سستي در كار است و در آية شريفه به اتّفاق جميع مفسّرين مراد انقطاع وحي و فاصله يي است كه بين آمدن پيغمبران حاصل مي شود و در اينجا مقصود فاصله يي است كه بين حضرت عيسي و پيغمبر خاتم (صلّي الله عليه و آله) رخ داد كه حدود 600 سال بوده است و ذكر اين مطلب در آيه براي امتنان و اتمام حجّت خداوند بر بندگان است تا نگويند چرا بعد از اين مدت طولاني براي ما راهنما و پيغمبري نفرستادي. چنانكه اين معني از ذيل آيه شريفه و خطبة مباركه نيز ظاهر مي گردد.
قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

بسیارى از مخالفان قرآن كوشیده اند چنین شبهه افكنى كنند كه این كتاب آسمانى با دنیاى امروز كه عصر پیشرفت علوم و تكنولوژى است، متناسب نیست ؛ بلكه فقط اعجاز عصر پیامبر ختمى مرتبت صلى الله علیه وآله است و صرفا براى زمان ایشان شمولیت داشته است و اكنون همانند كتاب مقدس انجیل صرفا براى استفاده فردى قابلیت دارد.

پر بازدیدترین ها

قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

قرآن پيروان خود را به مطالعه تاريخ گذشتگان فرامى‏ خواند و با تكرار و تأكيد زياد به پيروانش دستورمى ‏دهد به سير و سفر بپردازند و از نزديك نشانه ‏هاى تاريخى را مشاهده نمايند تا انديشه آنها بارور شود و سطح فكر و فرهنگشان ارتقا يابد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
مشتركات قرآن و نهج البلاغهʁ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(1)

«فترت»در لغت به معني انقطاع و سستي در كار است و در آية شريفه به اتّفاق جميع مفسّرين مراد انقطاع وحي و فاصله يي است كه بين آمدن پيغمبران حاصل مي شود و در اينجا مقصود فاصله يي است كه بين حضرت عيسي و پيغمبر خاتم (صلّي الله عليه و آله) رخ داد كه حدود 600 سال بوده است و ذكر اين مطلب در آيه براي امتنان و اتمام حجّت خداوند بر بندگان است تا نگويند چرا بعد از اين مدت طولاني براي ما راهنما و پيغمبري نفرستادي. چنانكه اين معني از ذيل آيه شريفه و خطبة مباركه نيز ظاهر مي گردد.
Powered by TayaCMS