دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تابعیت

No image
تابعیت

تعارض قوانین، تابعیت، تحصیل تابعیت، ترك تابعیت، تبعه، اصول تابعیت.

تابعیت و مقررات مربوط به آن از موضوعات بسیار مهم حقوق بین‌الملل خصوصی است. زیرا همان‌گونه که در تعریف حقوق بین‌الملل خصوصی آمده است: حقوق بین‌الملل خصوصی مجموعه قواعد و مقرراتی است که برای تنظیم روابط بین اتباع دولت‌های مختلف (که دارای تابعیت‌های مختلف هستند) وضع گردیده است. البته اختلاف و تعارض قوانین، که از دیگر مبحث عمده این رشته از حقوق است؛ از اختلاف تابعیت اشخاص که موضوع حقوق بین‌الملل خصوصی هستند، ناشی می‌گردد.

امّا این که تابعیت چیست و حدود آن تا چه حّد است و تحصیل و ترک تابعیت مستلزم چه قواعد و قوانینی است، هنوز مورد اختلاف کشورهای مختلف است و هر کشوری از نقطه نظر مصالح و منافع خود قوانین و مقررات خاصی برای تابعیت وضع کرده است. ولی در این شکی نیست که موضع کشورها نسبت به تابعیت و موضوع آن، این است که هر دولتی خودش تعیین کند چه کسانی تبعه و متعلق به این دولت هستند و چه کسانی بیگانه‌اند.

اما در مورد مفهوم حقوقی تابعیت، تقریباً همه علمای حقوق بین‌الملل خصوصی معتقدند که تابعیت عبارت است از: یک رابطه سیاسی، حقوقی و معنوی که فردی را به دولتی معین، مرتبط می‌سازد و آن فرد جزء عناصر اساسی و دائمی دولت مزبور می‌گردد.

بنابراین اوّلاً تابعیت یک رابطه سیاسی است؛ زیرا از حاکمیت دولت ناشی می‌شود. این دولت است که تعیین می‌کند چه افرادی تبعه او هستند، و یا برای کسب تابعیت آن کشور چه شرایطی لازم است. به همین جهت اغلب کشورها مانند ایالات متحده آمریکا اصول مهم تابعیت را ضمن قانون اساسی خود آورده‌اند.

ثانیاً تابعیت یک رابطه حقوقی است؛ زیرا دارای اثرات حقوقی در حقوق داخلی و حقوق بین‌الملل است. در حقوق داخلی، یک تبعه دارای حقوق سیاسی مانند حق انتخاب شدن و انتخاب کردن است. و از طرف دیگر، از کلیه حقوق وضع شده توسط قوانین مدنی، تجاری و غیره برخوردار است. به علاوه در نظام بین‌الملل، تبعه یک کشور از حمایت سیاسی دولت خود در خارج و هم‌چنین از حمایت کلیه قواعد و قوانینی که بین دولت خود و دول دیگر منعقد شده، مانند معاهدات و عهدنامه‌ها، برخوردار می‌گردد.

ثالثاً تابعیت یک رابطه معنوی است؛ زیرا اتباع کشور را از نظر اهداف، عادات و رسوم مشترکی که دارند به کشورشان پیوند می‌دهد و مربوط به مکان و زمان مشخصی نیست. یک ایرانی در هر زمان و مکانی که باشد، ایرانی است و باز هم تبعه ایران است و نفس زمان و یا تغییر مکان سکونت و یا اقامتگاه وی در این رابطه معنوی که وی با دولت متبوعش دارد، تغییری حاصل نمی‌نماید.

رابعاً بحث تابعیت با مسأله وضع بیگانگان که خود مبحث مهمی از حقوق بین‌الملل خصوصی است ارتباط مستقیم دارند؛ زیرا برای تعیین وضع حقوقی بیگانگان در قدم اول باید تابعیت آن‌ها مشخص گردد. با توجه به چهار نکته فوق‌الذکر و دلایل دیگر، مبحث تابعیت با کلیه مسائل حقوق بین‌الملل خصوصی ارتباط نزدیک و مستقیم دارد.

مقاله

جایگاه در درختواره حقوق بین الملل خصوصی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

مشتركات قرآن و نهج البلاغهʁ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(1)

«فترت»در لغت به معني انقطاع و سستي در كار است و در آية شريفه به اتّفاق جميع مفسّرين مراد انقطاع وحي و فاصله يي است كه بين آمدن پيغمبران حاصل مي شود و در اينجا مقصود فاصله يي است كه بين حضرت عيسي و پيغمبر خاتم (صلّي الله عليه و آله) رخ داد كه حدود 600 سال بوده است و ذكر اين مطلب در آيه براي امتنان و اتمام حجّت خداوند بر بندگان است تا نگويند چرا بعد از اين مدت طولاني براي ما راهنما و پيغمبري نفرستادي. چنانكه اين معني از ذيل آيه شريفه و خطبة مباركه نيز ظاهر مي گردد.
قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

بسیارى از مخالفان قرآن كوشیده اند چنین شبهه افكنى كنند كه این كتاب آسمانى با دنیاى امروز كه عصر پیشرفت علوم و تكنولوژى است، متناسب نیست ؛ بلكه فقط اعجاز عصر پیامبر ختمى مرتبت صلى الله علیه وآله است و صرفا براى زمان ایشان شمولیت داشته است و اكنون همانند كتاب مقدس انجیل صرفا براى استفاده فردى قابلیت دارد.

پر بازدیدترین ها

قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

قرآن پيروان خود را به مطالعه تاريخ گذشتگان فرامى‏ خواند و با تكرار و تأكيد زياد به پيروانش دستورمى ‏دهد به سير و سفر بپردازند و از نزديك نشانه ‏هاى تاريخى را مشاهده نمايند تا انديشه آنها بارور شود و سطح فكر و فرهنگشان ارتقا يابد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم ʃ)

اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم (3)

ايجاز "حذف" آن است كه كلماتي را در كلام به واسطة وجود قرينه حذف كنند؛ مثل: «جاهدوا في الله حقّ جهاده» (حج: 78)؛ يعني في سبيل الله. آنچه مطلوب نظر بلغا و ادباست، ايجاز قصر است كه به واسطة رعايت آن، مراتب بلاغت تفاوت مي كند، و هر كس بيشتر اين نوع ايجاز را رعايت كند، بليغ تر و عظمت كلام او بيشتر خواهد بود. در آيات قرآن، ايجاز قصر بسيار است؛ از جمله: «الا له الخلق و الامر» (اعراف: 54) - «و اعّدو لهم ما استطعتم من قوّه» (انفال: 60).
Powered by TayaCMS