دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تالیفات آیت الله سیّد مرتضی خسروشاهی

No image
تالیفات آیت الله سیّد مرتضی خسروشاهی

آثار و تألیفات

آیت الله خسروشاهى، با کبر سنّ و کثرت مشاغل، در مواقعى که فراغت حاصل مى نمود، مشغول تألیف مى شد که از جمله آنها، کتب ذیل مى باشد:

1. فوائد الافهام فى قواعد الاحکام(خطى).[24]

2. نثارات الکواکب على خیارات المکاسب[25]

این کتاب تعلیقه اى است دقیق و ظریف بر مباحث خیارات مکاسب که در سال 1412ق با مقدمه فرزندش سیّد هادى خسروشاهى چاپ و منتشر شده است.

وى در این کتاب به حل مشکلات مباحث خیارات پرداخته و آنها را با توضیحى ساده و روان به قلم جارى ساخته و گاهى ایرادات محشین را بر شمرده است. عبارات کتاب به دور از اطناب و ایجاز است و مولف مقصود خود را در جملات فصیح ارائه مى دهد.

3. هدایة الاُمّة الى زیارت الائمة

که در مشهد به طبع رسید.

4. اهداء الحقیر الى اخیه البارع البصیر

این کتاب را در ردّ اوهام و خرافات فرقه ى منحرف وهابیّه نوشته شده است.[26]

علامه شیخ آقا بزرگ تهرانى، در معرفى این کتاب مى گوید:

«اهداء الحقیر بمعنى حدیث الغدیر للسّیّد المرتضى بن السّید احمد بن السّید محمّد ... و هو عن المبرّزین و عن بیت علم رفیع، جدّه السیّد محمّد بن على بن ابى الحسن، من تلامیذ العلامة الانصارى و مؤلف مشکاة المصابیح فى سنة 1269.»

این کتاب ارزشمند، تحت عنوانِ معنى حدیث الغدیر، به کوشش و مقدمه سیّد هادى خسروشاهى و مقدمه اى از امام موسى صدر، توسط مرکز بررسیهاى اسلامى حوزه علمیه قم، در 192 صفحه رقعى، تجدید چاپ شده است. عنوان نوشته امام صدر بر این کتاب سابقات الغدیر نام دارد.

5. تعلیقةٌ استدلالیّه (خطى) بر بحثِ اجتهاد و تقلید از عروة الوثقى.[27]

6. رساله عملیه، در ضمن حاشیه بر رساله آیت الله سیّد ابوالحسن اصفهانى (ذخیرة العباد لیوم المعاد) چاپ شده است.

7. مجلّد الطهارة (خطى) در حکم طهارت.

8. امطار الدّرّ فى مقدار الکُرّ (خطى).

9. ذورة العاده فى نیّة العبادة (خطى)[28].

10. مختصر الکلام فى حکم السلام(خطى)[29].

11. قمع الشکوک عن لباس المشکوک (خطى)[30].

12. متنزّه الاخبار، (خطى) ادلّه کراهت تشبّه به کُفّار

13. تسهیل التناول (خطى)

14. فى احکام الصّرفة المستحدثه (خطى)

15. رسالة فى التّقیه (خطى)

16. حاشیه عروة الوثقى (خطى)

17. حاشیه بر قوانین (خطى)

18. حاشیه بر رسائل شیخ انصارى (خطى)

19. حاشیه بر شرایع (خطى)

20. حاشیه بر شرح لمعه (خطى)

21. حاشیه صید و ذباحة، (خطى) مرحوم شیخ محمد حسن مامقانى22. حاشیه بر مناسک آیت الله بروجردى (خطى)

23. رسائل مفرده در مسائل متفرّقه (خطى)

24. مواعظ و منابر، 4 جلد (خطى).

آثارِ دیگر ایشان به صورت خطى بوده که برخى از آنان ناتمام مى باشند.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

سید مرتضی خسروشاهی

سید مرتضی خسروشاهی

جدیدترین ها در این موضوع

مشتركات قرآن و نهج البلاغهʁ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(1)

«فترت»در لغت به معني انقطاع و سستي در كار است و در آية شريفه به اتّفاق جميع مفسّرين مراد انقطاع وحي و فاصله يي است كه بين آمدن پيغمبران حاصل مي شود و در اينجا مقصود فاصله يي است كه بين حضرت عيسي و پيغمبر خاتم (صلّي الله عليه و آله) رخ داد كه حدود 600 سال بوده است و ذكر اين مطلب در آيه براي امتنان و اتمام حجّت خداوند بر بندگان است تا نگويند چرا بعد از اين مدت طولاني براي ما راهنما و پيغمبري نفرستادي. چنانكه اين معني از ذيل آيه شريفه و خطبة مباركه نيز ظاهر مي گردد.
قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

بسیارى از مخالفان قرآن كوشیده اند چنین شبهه افكنى كنند كه این كتاب آسمانى با دنیاى امروز كه عصر پیشرفت علوم و تكنولوژى است، متناسب نیست ؛ بلكه فقط اعجاز عصر پیامبر ختمى مرتبت صلى الله علیه وآله است و صرفا براى زمان ایشان شمولیت داشته است و اكنون همانند كتاب مقدس انجیل صرفا براى استفاده فردى قابلیت دارد.

پر بازدیدترین ها

اقتباس های قرآنی در نهج البلاغه

اقتباس های قرآنی در نهج البلاغه

پيوند ناگسستني و همه سويه نهج البلاغه با قرآن کريم، از مسائل حائز اهميت است. يکي از مظاهر اين پيوند، اقتباس هاي قرآني نهج البلاغه است. اهميت بررسي اين اقتباس ها به چند امر باز می گردد: نخست، گونا‌گوني اقتباس هاي قرآني است. دوم، کارکردهاي متفاوت اين اقتباس ها.در اين نوشتار می ‌کوشيم با رويکردي تحليلي اين اقتباس ها را بررسي کنيم. گونه هاي اقتباس قرآني نهج البلاغه عبارت است از: اقتباس کامل، جزئي، متغير، اشاره اي و نهايتاً استنباطي.
اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

قرآن پيروان خود را به مطالعه تاريخ گذشتگان فرامى‏ خواند و با تكرار و تأكيد زياد به پيروانش دستورمى ‏دهد به سير و سفر بپردازند و از نزديك نشانه ‏هاى تاريخى را مشاهده نمايند تا انديشه آنها بارور شود و سطح فكر و فرهنگشان ارتقا يابد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم ʁ)

اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم (1)

قرآن، يگانه معجزة ماندگار بشريت است كه بر زبان انسان عالم كون و مكان جاري گشت و قلبها را متحول و مجذوب خود ساخت و اعتراف دوست و دشمن را به اعجاز خود واداشت. پس از كلام وحي، تنها كلامي كه توانست مافوق كلام خلق و مادون كلام خالق قرار گيرد، كلام علي (ع) بود؛ كلامي كه اعجاب بزرگ ترين اديبان را برانگيخت و آنان را از همانند آوري عاجز و ناتوان ساخت، و اين به علّت اثرپذيري آن از وحي بود. هدف ما از اين بحث، آشنايي اجمالي با برخي از جنبه هاي اين اثرپذيري در كلام علي (ع) است و اينكه كلام او داراي چه خصوصياتي است كه ما آن را متاثّر از وحي مي دانيم.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
Powered by TayaCMS