دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تالیفات آیت الله محمد هادی تهرانی

No image
تالیفات آیت الله محمد هادی تهرانی

آثار و تألیفات

الف: فقه و اصول:

1. اصول الفقه: حاوى مباحث مقدمه اصول تا بحث اوامر مى باشد. مشخص نیست شخصاً آن را تألیف کرده یا تقریر درسش است. 2. الاتقان: از ابتدا تا مبحث مشتقات اصول است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نسخه هایى از آن را در تهران، نجفو سبزوار مشاهده کرده است. در کتابخانه آیت الله مرعشى نجفى نیز نسخه اى از آن وجود دارد. 3. تعارض الادله: احتمالا همان رساله فى التعادل و التراجیح است. 4. حاشیه بر رسایل علمیه: شامل حاشیه هاى گوناگون بر رساله هاى عملیه بزرگان است، مثل: حاشیه بر جامع عباسى، حاشیه بر رساله وحید بهبهانى، حاشیه بر منهج الرشاد شیخ جعفر شوشترى و حاشیه بر نجاة العلماى صاحب جواهر. 5. ذخائر النبوة فى احکام الخیار: در سال 1325ق به طبع رسید. 6. رساله الحق و الحکم: در 21 صفر سال 1321 آن را نوشته و در سال 1330ق در کتاب براهین الحق که حاوى رساله هاى سید محمد مولاناتبریزى است، چاپ شد و حجت الاسلام نعمت الله صفرى فروشانى آن را با تصحیح و تعلیقاتى در مجله نامه مفید، ش چهارم، سال اول به طبع رسانید. 7. رسالة فى اتحاد الماء و کیفیة التطهیر: در سال 1314ق نگاشت. 8. رساله اى در امامت. 9. رساله اى در حکم مسافر فى القصر و الاتمام در برخى کتب تراجم جزو آثار وى برشمرده اند. 10. رسالة فى مناسک الحج. 11. رساله فى منجزات المریض. 12. رسالة فى المواسعه و المضایقه. 13. رسالة فى الوقت. 14. رسالة فى ابطال التنجیم. 15. رسالة مستقلة فى تقوى العالى بالسافل. 16. فتوى المجتهد و رجوعه عنه: شیخ آقا بزرگ نسخه هایى از آن را دیده است. 17. کتاب الاجتهاد و التقلید: صاحب کتاب اشعه نور مى گوید: «این کتاب به صورت ناقص و در هفتصد صفحه نزد ما موجود است که در سال 1303ق کتابت شده است و احتمال مى رود تقریر درس شیخ هادى باشد. 18. کتاب الارث: شیخ آقا بزرگ نسخه اى از آن را که به خطر شیر محمد فرزند صفر على همدانى نجفى در 1338ق کتابت شده، دیده است. 19. کتاب البیع المبسوط و الخیارات: شیخ آقا بزرگ مى گوید: «شرح شرایع است.» این اثر یک بار در سال 1320ق و بار دیگر در سال 1342ق در تهران چاپ شده است. 20. الرضوان فى الصلح: به همراه کتاب ذخائر النبوه در سال 1390ق به طبع رسید. 21. الفرق بین البیع و الصلح: شیخ آقا بزرگ تهرانى نسخه اى از آن را در نجف دیده است. 22 کتاب الصلوة: حاوى مباحث فقه استدلالى شامل مباحث نماز تا مقدارى از مباحث نماز مسافر است. 23. کتاب الزکوة: شیخ آقا بزرگ تهرانى نسخه اى از آن را به خط مولف نزد سید هادى اشکورى مشاهده کرده است. 24. ودائع النبوة: حاوى مباحث فقهى: طهارت، صلوة، زکوة، صوم، ارث، بیع و خیارات است. مجلّد اوّل آن به ودائع النبوه موسوم و شامل مباحث طهارت است. شیخ اقا بزرگ تهرانى نسخه اى از آن را که در 16 محرم 1317 تحریر شده، در کربلا دیده است و کتاب الطهارة که در دو جلد به طبع رسیده، همین اثر است. 25. کتاب الصوم: نوشته مولف اشعه نور به خط مولف در یکصد صفحه در کتابخانه تبریزى نجفموجود است. 26. کتاب فى الغنا: نیمى از آن به موضوع حقیقة الصوت اختصاص دارد. 27. کتاب الوصیة: سید محسن امین از آن نام برده است. 28. محجة العلماء فى الادلة العقلیة: جلد اوّل شامل مباحث قطع و ظن تا مقدارى از مباحث حجیّت ظواهر و جلد دوم شامل اصالة البرائه، اشتغال استصحاب و تعادل و تراجیح مى باشد. تمام مطالب این اثر ناظر به اقوال شیخ انصارى و انتقاد بر آن ها است و در عصر مولف به طبع رسید. 29. وسیلة النجاة: به نوشته آقا بزرگ تهرانى این اثر رساله فارسى شیخ هادى بوده که در سال 1301ق به همت عبدالوهاب بن جعفر نمازى خویى با امضاى مولف به طبع رسیده است و شامل مباحث طهارت، نماز، روزه، خمس و زکات مى باشد. مولف الذریعه نسخه خطى آن را در تهران نزد جلال الدین محدث ارموى دیده است. 30. المشتقات: آقا بزرگ آن را به خط مولف نزد سید هادى اشکورى مشاهده کرده است. 31. الاستصحاب: به چاپ رسیده و آقا بزرگ آن را در کتابخانه سید محمد باقر حجت طباطبایى حائرى رویت نموده است. 32. الرسالة الرضاعیه: آقا بزرگ نسخه ى خطى آن را نزد سید هادى اشکورى ملاحظه کرده است.

ب) مباحث تفسیرى، کلام، حکمت و عرفان

33. تفسیر آیت النور (رسالة النوریه) که اصل آن به زبان عربى است و محقق گرانقدر حسن مصطفوى آن را با عنوان «اشعه نور» ترجمه و به طبع رسانیده است. شیخ آقا بزرگ تهرانى از طبع اصل آن در تهران به سال 1319ق خبر داده است. 34. اصول دین: نسخه خطى از این اثر در مجموعه اى از آثار شیخ هادى با عنوان حق الیقین فى معرفة اصول الدین در کتابخانه آیت الله مرعشى نجفى نگاهدارى مى شود. 35. پاسخ دو شبهه: حاوى رفع یک شبهه عرفانى و اشکال درباره فایده امام غایب در عصر غیبت است. 36. الحق الیقین فى معرفة اصول الدین: در کتابخانه آیت الله مرعشى در مجموعه اى موجود است. 37. رسالة تحریف الکتاب. 38. رسالة فى الرد الشیخیه: در جواب تهمت هایى که به وى زده اند، نوشته است. 39. رسالة فى سهو النبى(صلى الله علیه وآله وسلم): در مقدمه اشعة النبى از آن نام برده شده است. 40. رسالة فى الرد على من زعم ان علم الله لا یتعلق بالمعدومات: در اعیان الشیعه معرفى گردیده است. 41. کتاب التوحید: احتمال مى رود متن عربى کتاب اصول دین باشد. 42. منظومه فى الکلام: سید محسن امینآن را معرفى کرده است.

ج: مباحث تاریخى، ادبى و متفرقه:

43. مقتل ابى عبدالله الحسین(علیه السلام): شیخ آقا بزرگ تهرانى از آن نام مى برد. 44. ارجوزه فى الصلح: به نظر مى رسد همان کتاب الرضوان و حاوى اشعارى مى باشد. 45. جواب نُه سوال: در رفع برخى اتهامات و شبهه ها. 46. فوائد متفرقه: حاوى نکات گوناگون. 47. رسالة فى علم الرجال. 48. رسالة فى النحو. 49. منظومة النیّة شامل500 بیت شعر است.[38]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

No image

محمد هادی تهرانی

جدیدترین ها در این موضوع

مشتركات قرآن و نهج البلاغهʁ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(1)

«فترت»در لغت به معني انقطاع و سستي در كار است و در آية شريفه به اتّفاق جميع مفسّرين مراد انقطاع وحي و فاصله يي است كه بين آمدن پيغمبران حاصل مي شود و در اينجا مقصود فاصله يي است كه بين حضرت عيسي و پيغمبر خاتم (صلّي الله عليه و آله) رخ داد كه حدود 600 سال بوده است و ذكر اين مطلب در آيه براي امتنان و اتمام حجّت خداوند بر بندگان است تا نگويند چرا بعد از اين مدت طولاني براي ما راهنما و پيغمبري نفرستادي. چنانكه اين معني از ذيل آيه شريفه و خطبة مباركه نيز ظاهر مي گردد.
قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

بسیارى از مخالفان قرآن كوشیده اند چنین شبهه افكنى كنند كه این كتاب آسمانى با دنیاى امروز كه عصر پیشرفت علوم و تكنولوژى است، متناسب نیست ؛ بلكه فقط اعجاز عصر پیامبر ختمى مرتبت صلى الله علیه وآله است و صرفا براى زمان ایشان شمولیت داشته است و اكنون همانند كتاب مقدس انجیل صرفا براى استفاده فردى قابلیت دارد.

پر بازدیدترین ها

اقتباس های قرآنی در نهج البلاغه

اقتباس های قرآنی در نهج البلاغه

پيوند ناگسستني و همه سويه نهج البلاغه با قرآن کريم، از مسائل حائز اهميت است. يکي از مظاهر اين پيوند، اقتباس هاي قرآني نهج البلاغه است. اهميت بررسي اين اقتباس ها به چند امر باز می گردد: نخست، گونا‌گوني اقتباس هاي قرآني است. دوم، کارکردهاي متفاوت اين اقتباس ها.در اين نوشتار می ‌کوشيم با رويکردي تحليلي اين اقتباس ها را بررسي کنيم. گونه هاي اقتباس قرآني نهج البلاغه عبارت است از: اقتباس کامل، جزئي، متغير، اشاره اي و نهايتاً استنباطي.
اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

قرآن پيروان خود را به مطالعه تاريخ گذشتگان فرامى‏ خواند و با تكرار و تأكيد زياد به پيروانش دستورمى ‏دهد به سير و سفر بپردازند و از نزديك نشانه ‏هاى تاريخى را مشاهده نمايند تا انديشه آنها بارور شود و سطح فكر و فرهنگشان ارتقا يابد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم ʁ)

اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم (1)

قرآن، يگانه معجزة ماندگار بشريت است كه بر زبان انسان عالم كون و مكان جاري گشت و قلبها را متحول و مجذوب خود ساخت و اعتراف دوست و دشمن را به اعجاز خود واداشت. پس از كلام وحي، تنها كلامي كه توانست مافوق كلام خلق و مادون كلام خالق قرار گيرد، كلام علي (ع) بود؛ كلامي كه اعجاب بزرگ ترين اديبان را برانگيخت و آنان را از همانند آوري عاجز و ناتوان ساخت، و اين به علّت اثرپذيري آن از وحي بود. هدف ما از اين بحث، آشنايي اجمالي با برخي از جنبه هاي اين اثرپذيري در كلام علي (ع) است و اينكه كلام او داراي چه خصوصياتي است كه ما آن را متاثّر از وحي مي دانيم.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
Powered by TayaCMS