دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

حضرت امام رضا (علیه السلام) فرمود:

«چهار چیز است که دل را می‌گشاید و غم را زایل می‌کند: استعمال بوی خوش، عسل خوردن، سواری کردن و به سبزه نظر کردن» (حلیةالمتقین، ص 109)
حضرت امام رضا (علیه السلام) فرمود:
حضرت امام رضا (علیه السلام) فرمود:

حضرت امام رضا (علیه السلام) فرمود:

«چهار چیز است که دل را می‌گشاید و غم را زایل می‌کند: استعمال بوی خوش، عسل خوردن، سواری کردن و به سبزه نظر کردن» (حلیةالمتقین، ص 109)

توضیح:

«در فضیلت بوی خوش و آداب آن»

در احادیث معتبره وارد شده که استعمال عطر و بوی خوش از جمله اخلاق پسندیده پیغمبران است.

از حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) روایت شده است که:

«هر که در هر روز بوی خوش استعمال نماید، تا شب عقلش با او باشد.»

و نیز از آن حضرت نقل شده است که:

«بوی خوش دل را قوی می‌کند و قوت جماع را می‌افزاید»

و در حدیث صحیح از حضرت امام رضا (علیه السلام) نقل شده است که:

«سزاوار نیست مرد را که ترک کند بوی خوش را در هر روز، اگر قادر نباشد یک روز در میان و اگر قادر نباشد در هر جمعه و این را البته ترک نکند.»

و از حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) نقل شده است که:

«بوی خوش بر شارب ( سبیل) مالیدن از اخلاق پیغمبران است و گرامی داشتن ملائکه است که اعمال آدمی را می‌نویسند به سبب آنکه ایشان را خوش می‌آید.»

و فرمود:

«نماز کسی که خوشبو باشد، بهتر است از هفتاد نماز که بی‌بوی خوش باشد.»

و فرمود:

«سه چیز است که خدا به پیغمبر (صلی الله علیه وآله وسلم) آن را داده: بوی خوش، زنان و مسواک.»

و در حدیث دیگر فرمود که:

«لازم است بر بالغی که هر جمعه شارب و ناخن بگیرد و اندکی از بوی خوش استعمال نماید. و اگر برای حضرت رسول (صلی الله علیه وآله وسلم) در روز جمعه بوی خوش موجود نبود، رو پاک بعضی از زنان را می‌طلبید که بوی خوش داشت و تر می‌کرد و بر روی مبارک می‌مالید.»

و در حدیث دیگر نقل شده است که حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) بر موضعی که سجده می‌فرمود، بعد از آن می‌شناختند آن موضع را از بوی خوش آن حضرت.

و حضرت رسول (صلی الله علیه وآله وسلم) می‌فرمودند:

«جبرئیل مرا گفت که یک روز در میان، خود را خوشبو کن و در روز جمعه البته ترک مکن.»

و می‌فرمود:

«در روز جمعه البته خود را خوشبو کنید؛ اگر چه از بوی خوش زنان باشد.»

و روزی "عثمان بن مظعون" به خدمت آن جناب عرضه کرد که" می‌خواهم بوی خوش و چیزی چند از لذتها را ترک کنم!

حضرت فرمود:

«ترک بوی خوش مکنید که ملائکه بوی خوش مؤمن را می‌‌بویند و در هر جمعه البته ترک مکن»

و فرمود:

«هر چه صرف نمائی در بوی خوش اسراف نیست»

و در حدیث آمده است که حضرت رسول (صلی الله علیه وآله وسلم) زر در بوی خوش زیاده از طعام صرف می‌کردند.

و فرمود:

«بوی خوش زنان باید که رنگش ظاهر و بویش مخفی باشد؛ و بوی خوش مردان باید که بویش ظاهر و رنگش مخفی باشد»

و از حضرت امام موسی (علیه السلام) روایت شده است که:

«ناخن بگیرید در روز سه‌شنبه و حمام بروید در روز چهارشنبه و حجامت بکنید در روز پنجشنبه و به بهترین بوهای خوش خود را خوشبو کنید، در روز جمعه»

و حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود:

«باید زن مسلمان پیوسته برای شوهر، خود را خوشبو کند.»

و از حضرت امام محمدباقر (علیه السلام) روایت شده است که:

«در حضرت پیغمبر (صلی الله علیه وآله وسلم) سه خصلت بود که در دیگری نبود:

اول: آن حضرت را سایه نبود؛

دوم: در هیچ راهی نمی‌گذشت، مگر آنکه دو یا سه روز بعد که کسی از آن راه می‌گذشت، می‌دانست که آن جناب از آن راه عبور نموده‌اند؛ از بوی خوشی که در آن راه مانده بود؛

سوم: به هر سنگ و درختی که می‌گذشتند، آن جناب را سجده می‌کردند»

و از حضرت رسول(صلی الله علیه وآله وسلم) روایت شده است که:

«هر زنی که بوی خوش کند و از خانه بیرون آید، پیوسته لعنت الهی بر او باشد تا به خانه برگردد.»

    منبع: حلیة المتقین، ص109- 108

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

مشتركات قرآن و نهج البلاغهʁ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(1)

«فترت»در لغت به معني انقطاع و سستي در كار است و در آية شريفه به اتّفاق جميع مفسّرين مراد انقطاع وحي و فاصله يي است كه بين آمدن پيغمبران حاصل مي شود و در اينجا مقصود فاصله يي است كه بين حضرت عيسي و پيغمبر خاتم (صلّي الله عليه و آله) رخ داد كه حدود 600 سال بوده است و ذكر اين مطلب در آيه براي امتنان و اتمام حجّت خداوند بر بندگان است تا نگويند چرا بعد از اين مدت طولاني براي ما راهنما و پيغمبري نفرستادي. چنانكه اين معني از ذيل آيه شريفه و خطبة مباركه نيز ظاهر مي گردد.
قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

بسیارى از مخالفان قرآن كوشیده اند چنین شبهه افكنى كنند كه این كتاب آسمانى با دنیاى امروز كه عصر پیشرفت علوم و تكنولوژى است، متناسب نیست ؛ بلكه فقط اعجاز عصر پیامبر ختمى مرتبت صلى الله علیه وآله است و صرفا براى زمان ایشان شمولیت داشته است و اكنون همانند كتاب مقدس انجیل صرفا براى استفاده فردى قابلیت دارد.

پر بازدیدترین ها

قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

قرآن پيروان خود را به مطالعه تاريخ گذشتگان فرامى‏ خواند و با تكرار و تأكيد زياد به پيروانش دستورمى ‏دهد به سير و سفر بپردازند و از نزديك نشانه ‏هاى تاريخى را مشاهده نمايند تا انديشه آنها بارور شود و سطح فكر و فرهنگشان ارتقا يابد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
اقتباس های قرآنی در نهج البلاغه

اقتباس های قرآنی در نهج البلاغه

پيوند ناگسستني و همه سويه نهج البلاغه با قرآن کريم، از مسائل حائز اهميت است. يکي از مظاهر اين پيوند، اقتباس هاي قرآني نهج البلاغه است. اهميت بررسي اين اقتباس ها به چند امر باز می گردد: نخست، گونا‌گوني اقتباس هاي قرآني است. دوم، کارکردهاي متفاوت اين اقتباس ها.در اين نوشتار می ‌کوشيم با رويکردي تحليلي اين اقتباس ها را بررسي کنيم. گونه هاي اقتباس قرآني نهج البلاغه عبارت است از: اقتباس کامل، جزئي، متغير، اشاره اي و نهايتاً استنباطي.
Powered by TayaCMS