دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

رزق و روزی

از توکل تو همین بس که یقین داشته باشی رزق و روزی تو فقط به دست خداوند است و غیر خدا را مجری رزق و روزی خودت ندانی.
رزق و روزی
رزق و روزی

رزق و روزی

قال علی (ع) : « حَسبُکَ مِن تَوَکُّلِکَ أَن لاتری لِرزقِکَ مُجرِیاً إلاّ اللهُ سُبحانَه » (تصنیف غرر الحکم و درر الکلم ، حدیث 9182)

انسان باید توجه داشته باشد که رزق و روزی هر کسی به دست خداوند است و هیچ کس قادر نیست، رزق و روزی او را قطع کند. در روایات نیز وارد شده که همان‌گونه که اجل و مرگ هر کسی مقدّر شده، رزق و روزی او نیز مقدّر شده است. البته معنای این سخن این نیست که انسان برای رزق و روزی خود هیچ گونه تلاشی نکند. بلکه انسان باید با توکل بر خدا برای به دست آوردن یک زندگی آبرومند، تلاش کند. خداوند در قرآن کریم می‌فرماید :

« إنَّ الله هو الرّزاقُ ذو القّوه المَتین »[1]

همانا خداوند روزی دهنده است که دارای قدرت ابدی می‌باشد.

سعدی می‌گوید: یکی را شنیدم از پیران مربّی که مریدی را گفت : ای پسر! چندان که تعلّقِ خاطرِ آدمی‌زاد به روزی است، اگر به روزی ده بود ، به مقام، از ملائکه گذشتی.[2]

آری انسان باید توجه داشته باشد که روزی دهنده، خداوند است. همه بندگان خدا، چه گنهکاران و چه نیکوکاران روزی خور خداوند مهربان هستند.

حضرت امام صادق (ع) از پیامبر گرامی اسلام روایت کرده که می‌فرمایند :

« الخلقُ عیالُ اللهِ »[3]

مخلوقات همه روزی خور خداوند و محتاج به او هستند.

از جمله اوصافی که در قرآن کریم برای خداوند آورده شده است، خیر الرازقین است. خداوند در قرآن می‌فرماید :

« قل إنّ ربّی یَبسُطُ الرِّزقَ لمَن یَشاءُ مِن عِبادِهِ وَ یَقدِرُ لَهُ و ما أنفَقتُم مِن شئٍ فهُوَ یَخلِفُهُ و هو خیرُ الرّازِقین»[4]

بگو: خدای من هر که را از بندگان بخواهد، وسیع یا تنگ روزی می‌گرداند و هر چه در راه خدا انفاق کنید، عوض آن را به شما می‌بخشد و او بهترین روزی دهنده است.

از عارفی پرسیدند: چرا خداوند خود را به عنوان «خیرالرازقین»، ستوده است؟ گفت : زیرا هر کس نعمت او را کفران کند، رزق و روزیش را قطع نمی‌کند.[5]

بنابراین انسان باید همواره با توکّل و اطمینان به خدا دست نیاز خویش را به سوی او دراز کند و از او بخواهد که او بهترین روزی دهنده است.

    پی نوشت:
  • [1] - ذاریات / 58
  • [2] - رحمتی شهرضا ، محمد ، گنجینه معارف ، قم ، صبح پیروزی ، چاپ ششم ، 1387هش ، ج1 ، ص 518
  • [3] - کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم ، ج2، ص164 ، باب الاهتمام بامور المسلمین
  • [4] - سبا / 39
  • [5] - گنجینه معارف ، ج1 ، ص 518

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

مشتركات قرآن و نهج البلاغهʁ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(1)

«فترت»در لغت به معني انقطاع و سستي در كار است و در آية شريفه به اتّفاق جميع مفسّرين مراد انقطاع وحي و فاصله يي است كه بين آمدن پيغمبران حاصل مي شود و در اينجا مقصود فاصله يي است كه بين حضرت عيسي و پيغمبر خاتم (صلّي الله عليه و آله) رخ داد كه حدود 600 سال بوده است و ذكر اين مطلب در آيه براي امتنان و اتمام حجّت خداوند بر بندگان است تا نگويند چرا بعد از اين مدت طولاني براي ما راهنما و پيغمبري نفرستادي. چنانكه اين معني از ذيل آيه شريفه و خطبة مباركه نيز ظاهر مي گردد.
قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

بسیارى از مخالفان قرآن كوشیده اند چنین شبهه افكنى كنند كه این كتاب آسمانى با دنیاى امروز كه عصر پیشرفت علوم و تكنولوژى است، متناسب نیست ؛ بلكه فقط اعجاز عصر پیامبر ختمى مرتبت صلى الله علیه وآله است و صرفا براى زمان ایشان شمولیت داشته است و اكنون همانند كتاب مقدس انجیل صرفا براى استفاده فردى قابلیت دارد.

پر بازدیدترین ها

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

قرآن پيروان خود را به مطالعه تاريخ گذشتگان فرامى‏ خواند و با تكرار و تأكيد زياد به پيروانش دستورمى ‏دهد به سير و سفر بپردازند و از نزديك نشانه ‏هاى تاريخى را مشاهده نمايند تا انديشه آنها بارور شود و سطح فكر و فرهنگشان ارتقا يابد.
اقتباس های قرآنی در نهج البلاغه

اقتباس های قرآنی در نهج البلاغه

پيوند ناگسستني و همه سويه نهج البلاغه با قرآن کريم، از مسائل حائز اهميت است. يکي از مظاهر اين پيوند، اقتباس هاي قرآني نهج البلاغه است. اهميت بررسي اين اقتباس ها به چند امر باز می گردد: نخست، گونا‌گوني اقتباس هاي قرآني است. دوم، کارکردهاي متفاوت اين اقتباس ها.در اين نوشتار می ‌کوشيم با رويکردي تحليلي اين اقتباس ها را بررسي کنيم. گونه هاي اقتباس قرآني نهج البلاغه عبارت است از: اقتباس کامل، جزئي، متغير، اشاره اي و نهايتاً استنباطي.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
مشتركات قرآن و نهج البلاغهʁ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(1)

«فترت»در لغت به معني انقطاع و سستي در كار است و در آية شريفه به اتّفاق جميع مفسّرين مراد انقطاع وحي و فاصله يي است كه بين آمدن پيغمبران حاصل مي شود و در اينجا مقصود فاصله يي است كه بين حضرت عيسي و پيغمبر خاتم (صلّي الله عليه و آله) رخ داد كه حدود 600 سال بوده است و ذكر اين مطلب در آيه براي امتنان و اتمام حجّت خداوند بر بندگان است تا نگويند چرا بعد از اين مدت طولاني براي ما راهنما و پيغمبري نفرستادي. چنانكه اين معني از ذيل آيه شريفه و خطبة مباركه نيز ظاهر مي گردد.
قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
Powered by TayaCMS