دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

شفاعت‌ حضرت ‌ معصومه(س)

بالاترین جایگاه شفاعت از آن رسول گرامی اسلام(ص) است که در قرآن کریم از آن به مقام محمود تعبیر شده است.دو تن از بانوان خاندان رسول گرامی اسلام(ص) شفاعت گسترده‌ای دارند که به طور بسیار وسیع می‌تواند همه‌ی اهل محشر را در...
No image
شفاعت‌ حضرت ‌ معصومه(س)
شفاعت‌ حضرت ‌ معصومه(س) تهیه و تنظیم: جمیله مهدوی‌نیا بالاترین جایگاه شفاعت از آن رسول گرامی اسلام(ص) است که در قرآن کریم از آن به مقام محمود تعبیر شده است.دو تن از بانوان خاندان رسول گرامی اسلام(ص) شفاعت گسترده‌ای دارند که به طور بسیار وسیع می‌تواند همه‌ی اهل محشر را در برگیرد. این دو بانوی عالی‌قدر ما یکی صدیقه‌ی طاهره، حضرت‌فاطمه‌ی‌زهرا(س) است که شفاعت، مهریه‌ی آن حضرت است و دیگری حضرت معصومه(س) است. در حدیثی که حتی از اهل سنت نقل شده است، پس از فاطمه‌ی زهرا(س) گستردگی شفاعت هیچ بانویی به شفاعت محشر حضرت معصومه(س) نمی‌رسد. امام‌صادق(ع) فرموده‌اند: به شفاعت آن حضرت(س) همه‌ی شیعیان ما وارد بهشت می‌شوند. حضرت معصومه(س) از جمله بانوان گرانقدر جهان تشییع است و مقام علمی والایی دارد. نقل شده که جمعی از شیعیان به دیدار حضرت موسی‌بن‌جعفر(ع) به مدینه رفتند تا از ایشان درباره مسائل شرعی خود پرسش کنند. چون امام کاظم(ع) در مسافرت بودند. پرسش‌های خود را به حضرت معصومه(س) که در آن هنگام کودکی خردسال بود، تحویل دادند. فردای آن روز، برای گرفتن پاسخ به منزل امام(ع) مراجعه کردند؛ اما هنوز از سفر برنگشته بودند. به ناچار، خواستند تا پرسش‌های خود را بگیرند و در مسافرت بعدی به خدمت امام برسند.‌ وقتی پرسش را گرفتند، دیدند حضرت معصومه(س) جواب آنان را نوشته است. شیعیان بسیار خوشحال شدند و پس از سپاسگزاری فراوان، شهر مدینه را ترک کردند. هنگامی که برمی‌گشتند به طور اتفاقی امام‌موسی‌کاظم(ع) را در بین راه دیدند. ماجرا را به حضرت گفتند. وقتی امام(ع) پاسخ پرسش‌ها را مطالعه کردند دیدند پاسخ‌‌ها همه درست است سه بار فرمودند: پدرش فدایش! حضرت معصومه(س) مانند حضرت زینب(س) <عالمه‌ای غیرمعلّمه> بودند. امام جواد(ع) فرموده‌اند: هر کسی عمه‌ی مرا در قم زیارت کند، بهشت از آن اوست. (بحار جلد 102، صفحه‌ی 265)
روزنامه اطلاعات

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

مشتركات قرآن و نهج البلاغهʁ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(1)

«فترت»در لغت به معني انقطاع و سستي در كار است و در آية شريفه به اتّفاق جميع مفسّرين مراد انقطاع وحي و فاصله يي است كه بين آمدن پيغمبران حاصل مي شود و در اينجا مقصود فاصله يي است كه بين حضرت عيسي و پيغمبر خاتم (صلّي الله عليه و آله) رخ داد كه حدود 600 سال بوده است و ذكر اين مطلب در آيه براي امتنان و اتمام حجّت خداوند بر بندگان است تا نگويند چرا بعد از اين مدت طولاني براي ما راهنما و پيغمبري نفرستادي. چنانكه اين معني از ذيل آيه شريفه و خطبة مباركه نيز ظاهر مي گردد.
قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

بسیارى از مخالفان قرآن كوشیده اند چنین شبهه افكنى كنند كه این كتاب آسمانى با دنیاى امروز كه عصر پیشرفت علوم و تكنولوژى است، متناسب نیست ؛ بلكه فقط اعجاز عصر پیامبر ختمى مرتبت صلى الله علیه وآله است و صرفا براى زمان ایشان شمولیت داشته است و اكنون همانند كتاب مقدس انجیل صرفا براى استفاده فردى قابلیت دارد.

پر بازدیدترین ها

قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

قرآن پيروان خود را به مطالعه تاريخ گذشتگان فرامى‏ خواند و با تكرار و تأكيد زياد به پيروانش دستورمى ‏دهد به سير و سفر بپردازند و از نزديك نشانه ‏هاى تاريخى را مشاهده نمايند تا انديشه آنها بارور شود و سطح فكر و فرهنگشان ارتقا يابد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
مشتركات قرآن و نهج البلاغهʁ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(1)

«فترت»در لغت به معني انقطاع و سستي در كار است و در آية شريفه به اتّفاق جميع مفسّرين مراد انقطاع وحي و فاصله يي است كه بين آمدن پيغمبران حاصل مي شود و در اينجا مقصود فاصله يي است كه بين حضرت عيسي و پيغمبر خاتم (صلّي الله عليه و آله) رخ داد كه حدود 600 سال بوده است و ذكر اين مطلب در آيه براي امتنان و اتمام حجّت خداوند بر بندگان است تا نگويند چرا بعد از اين مدت طولاني براي ما راهنما و پيغمبري نفرستادي. چنانكه اين معني از ذيل آيه شريفه و خطبة مباركه نيز ظاهر مي گردد.
Powered by TayaCMS