دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

پاسداشت نعمت انقلاب

No image
پاسداشت نعمت انقلاب

انقلاب، تاريخ

رضا جاودان

«وعد الذین آمنوا منکم و عملوا الصالحات لیستخلفنهم فی الارض کما استخلف الذین من قبلهم لهم دینهم الذی ارتضی لهم و لیبدلنهم من بعد خوفهم امنا یعبدوننی لایشرکون لایشرکون بی شیئاً و من کفر بعد ذلک فاولئک هم الفاسقون؛

خدا به کسانی از شما که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده اند، وعده داده است که حتماً آنان را به خلافت در زمین برساند، همان گونه که افراد پیش از آنان را رسانید و آن دینی را که برایشان پسندیده است به سودشان مستقر کند و بیمشان را به ایمنی مبدّل سازد[تا] مرا عبادت کنند و چیزی را با من شریک نگیرند و هر کس پس از آن به کفر گراید، آنانند که نافرمانند».

مطابق آیه شریفه فوق، در صورتی که مردم جامعه، حقیقتاً به خدا ایمان داشته باشند و براساس ایمان خود، اعمال صالح و شایسته ای که مقتضای ایمان آنان است، انجام دهند، خداوند متعال در همین دنیا به آنان عزت و پاداش عطا می کند. این پاداش می تواند مصادیق متعددّی داشته باشد. جانشین شدن آنان روی زمین از سوی خداوند متعال، استقرار یافتن دینی که خداوند برای آنان برگزیده و ایجاد امنیت و آرامش در بین آنان پس از سالها و شاید قرنها ناامنی و خوف، از مصادیق این پاداش الهی است.

یکی از بهترین مصادیق این وعده، پیروزی انقلاب اسلامی ایران بود که با رهبری امام خمینی (ره) و یاری یاران دلباخته و مخلص او تحقق یافت. این پدیده بزرگ که در طول تاریخ بشر کم نظیر و شاید بی نظیر است، دنیا را شگفت زده کرد و قدرتهای بزرگ جهان را واداشت تا در برابر آن سر تعظیم فرود آورند. پیروزی انقلاب اسلامی، چنان قدرت های جهانی را در شگفتی فرو برد و بر صورت ستمگران سیلی نواخت که برخی از آنها هنوز هم نتوانسته اند تعادل خود را به دست آورند. با وجود این، بسیاری از ما، همانند ماهی در آب که از اهمیت آب غافل است، از وجود چنین نعمت بزرگی غافلیم. ‌

خداوند متعال پس از مسلط ساختن حضرت داوود بر جالوت و پس از اینکه فرزند وی حضرت سلیمان، توانست حکومت الهی را در سرزمین فلسطین برقرار سازد، چنین دستور داد: «اعملوا آل داوود شکرا و قلیل من عبادی الشکور؛ ای خاندان داوود شکرگزار باشید و از بندگان من اندکی سپاسگزارند»(سباء: 3). خداوند در این آیه، شکر بر این نعمت را بر خاندان حضرت داوود واجب کرد و شکر این نعمت به این است که در جهت حفظ دستاوردهای آن تلاش شود و همان گونه که در آیه شریفه آمده است: «لئن شکرتم لازیدنکم و ان کفرتم ان عذابی لشدید؛ اگر واقعاً سپاسگزاری کنید، [نعمت] شما را افزون خواهم کرد و اگر ناسپاس باشید، عذاب من سخت خواهد بود»(ابراهیم: 7)، اگر در برابر این نعمت ناسپاسی کنیم، مستحق عذاب الهی خواهیم شد. خداوند بزرگ دوست می دارد بندگانش، نعمت های او را، اعمّ از فردی و اجتماعی، به خاطر داشته باشند همان گونه که در آیه هفت سوره مائده می فرماید: «و اذکروا نعمه الله علیکم و میثاقه الذی واثقکم به اذ قلتم سمعنا و اطعنا و اتقوا الله ان الله علیم بذات الصدور؛ و نعمتی را که خدا بر شما ارزانی داشته و نیز پیمانی را که شما را به عمل به آن متعهد گردانیده به یاد آورید، آن گاه که گفتید شنیدیم و اطاعت کردیم و از خدا پروا کنید که خداوند به آنچه درون سینه هاست آگاه است».‌

بدون تردید؛ شکر نعمت انقلاب به حفظ دستاوردهای آن و دفاع ار ارزشها و اهداف آن است. امام خمینی(ره) تمام هم و غمش پاسداری از دستاورد پیروزی و نعمت نصرت الهی مردم در ابن نهضت اسلامی بود: «یک وصیت به ملت شریف ایران و سایر ملتهای مبتلابه حکومتهای فاسد و دربند قدرتهای بزرگ می کنم. اما به ملت عزیز ایران توصیه می کنم که نعمتی که با جهاد عظیم خودتان و خون جوانان برومندتان به دست آوردید همچون عزیزترین امور قدرش را بدانید و از آن حفاظت نمایید و در راه آن که نعمت عظیم الهی و امانت عظیم خداوندی است کوشش کنید و از مشکلاتی که در این صراط مستقیم پیش می آید نهراسید که«ان تنصروا الله ینصرکم و یثبت اقدامکم»(محمد:7) و در مشکلات دولت کوشا باشید و دولت و مجلس را از خود بدانید و چون محبوبی گرامی از آن نگهداری کنید»(بخشی از وصیت نامه امام).

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

مشتركات قرآن و نهج البلاغهʁ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(1)

«فترت»در لغت به معني انقطاع و سستي در كار است و در آية شريفه به اتّفاق جميع مفسّرين مراد انقطاع وحي و فاصله يي است كه بين آمدن پيغمبران حاصل مي شود و در اينجا مقصود فاصله يي است كه بين حضرت عيسي و پيغمبر خاتم (صلّي الله عليه و آله) رخ داد كه حدود 600 سال بوده است و ذكر اين مطلب در آيه براي امتنان و اتمام حجّت خداوند بر بندگان است تا نگويند چرا بعد از اين مدت طولاني براي ما راهنما و پيغمبري نفرستادي. چنانكه اين معني از ذيل آيه شريفه و خطبة مباركه نيز ظاهر مي گردد.
قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

بسیارى از مخالفان قرآن كوشیده اند چنین شبهه افكنى كنند كه این كتاب آسمانى با دنیاى امروز كه عصر پیشرفت علوم و تكنولوژى است، متناسب نیست ؛ بلكه فقط اعجاز عصر پیامبر ختمى مرتبت صلى الله علیه وآله است و صرفا براى زمان ایشان شمولیت داشته است و اكنون همانند كتاب مقدس انجیل صرفا براى استفاده فردى قابلیت دارد.

پر بازدیدترین ها

قرآن درآيينه نهج البلاغه

قرآن درآيينه نهج البلاغه

حضرت على(عليه السلام) در نهج البلاغه، بيش از بيست خطبه را به معرفى قرآن و جايگاه آن اختصاص داده است و گاه بيش از نصف خطبه به تبيين جايگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظيفه آنان در مقابل اين كتاب آسمانى اختصاص يافته كه پرداختن به همه آن ها مجالى ديگر مى طلبد.
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

قرآن پيروان خود را به مطالعه تاريخ گذشتگان فرامى‏ خواند و با تكرار و تأكيد زياد به پيروانش دستورمى ‏دهد به سير و سفر بپردازند و از نزديك نشانه ‏هاى تاريخى را مشاهده نمايند تا انديشه آنها بارور شود و سطح فكر و فرهنگشان ارتقا يابد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم ʃ)

اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم (3)

ايجاز "حذف" آن است كه كلماتي را در كلام به واسطة وجود قرينه حذف كنند؛ مثل: «جاهدوا في الله حقّ جهاده» (حج: 78)؛ يعني في سبيل الله. آنچه مطلوب نظر بلغا و ادباست، ايجاز قصر است كه به واسطة رعايت آن، مراتب بلاغت تفاوت مي كند، و هر كس بيشتر اين نوع ايجاز را رعايت كند، بليغ تر و عظمت كلام او بيشتر خواهد بود. در آيات قرآن، ايجاز قصر بسيار است؛ از جمله: «الا له الخلق و الامر» (اعراف: 54) - «و اعّدو لهم ما استطعتم من قوّه» (انفال: 60).
Powered by TayaCMS