حضرت زینب(س)؛ الگوی بی بدیل شهامت و دلیری

حضرت زینب (س) در ساده‌ ترین و بى‌آلایش ‌ترین ‌زندگى‌ ها رشد کرد و در تمام شئون زندگى، پیوسته با واقعیت و حقیقت روبه رو بود ، هرگز با زندگى خیالى ارتباطى نداشت و در مکتب مقدسى ‌که در جهان بشرى‌ نظیر نداشت .
عالى ‌ترین تعلیمات را فراگرفت و مورد عنایت مخصوص موجد مکتب و استادان بزرگ آن که بزرگ ترین مربیان بشر بوده ‌اند قرار داشت و هر روز درس جدیدى از دانش، بینش ، تقوا و فضیلت مى‌ آموخت و با هوش سرشار و استعداد فوق‌العاده، همه آن‌ تعلیمات مقدس را در خزینه دل مى ‌اندوخت و پیاپى، خود را براى گرفتن درس‌ هاى بالاتر آماده می کرد .
خردمند بانویى که از آغاز عمر در مرکزحوادث بزرگ و پیش ‌آمدهایى که در تحولات زندگى بشر، داراى بزرگ ‌ترین تأثیر بوده ، جاى داشت و از نزدیک ، با هوشى سرشار و نظرى دقیق به ‌حقیقت آن حوادث پى ‌مى‌برد وموقعیت‌ شخصیتهاى رحمانى و شیطانى را که در برابر یکدیگر قرار گرفته بود تشخیص ‌مى‌داد و تأثیر هرکدام را به خوبى درک مى‌ کرد.
یکتا زنى که نه تنها در زنان، بلکه در مردان عالم، کمتر نظیرش را مى ‌توان دید. توانا بانویى‌ که عالى ‌ترین نمونه‌ اى از شهامت و دلیرى، دانش و بینش، کفایت و خردمندى، قدرت ‌روحى و تشخیص موقعیت ‌بوده وهر وظیفه ‌اى از وظایف گوناگون اجتماعى را که به‌ عهده‌ گرفت، به خوبى انجام داد.
خون پاک، ریشه پاک، شیر پاک، ذکاوت سرشار، مربیان بزرگ، شرکت در بزرگ‌ ترین‌ انقلاب ‌هاى بشرى، تجربه حوادث و تحولات بزرگ جهان، زینب را، آن طور که شایسته ‌بود پرورش داد و او را نمونه ‌اى از عالى‌ ترین مراتب انسانیت قرار داد.
دختر زهرا در دوره زندگى ساده و کوتاهش، کمتر خوش بوده و بیشتر با رنج و غم همراه‌ بود، ولى این رنج و اندوه به جاى آن که او را از اداى وظیفه باز دارد، بر استقامتش افزود و قواى روحى ‌اش را فشرده ‌تر و نیرومندتر کرد.
بانوى بانوان در زندگى، وظایف مختلفی بر عهده داشت . هنگام کودکى، اداره خانه پدر را به ‌عهده داشت و از برادران ارجمندش پرستارى مى‌کرد ‌و بار فراق مادر را بردوش آن ها سبک مى ‌کرده است. آن دم که به خانه شوهر رفت، همسرى گرانبها براى شوهر و مادرى بى‌ نظیر براى‌ فرزندانش بوده است. در کربلا نیز وظایف بزرگی را انجام داده است.
از برادر نگهدارى مى‌کرد، بیوه‌ زنان و داغ ‌دیدگان را غمگسار بود ، آن دم که وظیفه‌ ایجاب کرد که از خیمه بیرون آید و سپاه پیروزمند کوفه را سرزنش کند و سپس کاروان‌ دل‌ شکسته و مصیبت ‌کشیده را قافله سالار باشد، این وظیفه را نیز به خوبى انجام داد . دختر زهرا معناى زیربار ظلم نرفتن و در برابر ظالم استقامت ورزیدن را نشان داد وبا قدرت روحى خود، کاخ ستمگران را ویران ساخت و به جهانیان اعلام ‌کرد که با از خودگذشتن مى‌توان قدرتمندترین ستمکاران راکوبید.
خواهر حسین (ع) در این جهاد مقدس، ترس و بیمى به‌ خود راه نداد و با نهایت دلیرى، ابن ‌زیاد شوم سرکش بى‌رحم، یزید پلید مقتدر را مفتضح ساخت.
بانوى خردمند بنى‌هاشم، کوفیان را که دوستان دغل باز بودند رسوا کرد، دوستانى‌ که‌ هنگام خوشى و سیادت یارند، موقع سختى خار و با دشمن همگام.
زینب، تا برادر والامقامش در حیات بود، او را خدمتگزار و فرزندانش را پرستار بود، هنگامى‌ که به عرصه نبرد واردشد ، زینب هر چه در قدرت داشت، براى حفظ جان‌ برادر نثار کرد.
فرزند دلبندش را در راه برادر بزرگوارش فدا کرد. براى برادر در فکر جمع‌ آورى سپاه ‌بود. روحیه سربازان برادر را تقویت مى‌کرد. هنگامیکه جوان برومند برادرش در خاک و خون غلتید و پدر داغدیده ایستاده مى‌نگریست، زینب خود را رساند که توجه برادر را به جاى دیگر منعطف سازد، مبادا در اثر این مصیبت جانفرسا، نیروى برادر کاسته شود. وقتى که برادر تنها ماند و یک تنه به نبرد ادامه ‌مى داد، زینب، جان خود را در کف دست‌ گرفت و به سوى عمر سعد و سپاه بى‌رحم کوفه‌ روان شد ، شاید ساعتى، شهادت برادر را به‌ تأخیر اندازد.
زینب، با پلیدترین مرد روى زمین یعنى ابن‌ زیاد طورى سخن گفت و نوعى رفتار کرد و با یزید که شومترین امپراطوران فاتح‌ بود، جور دگر سخن گفت ‌و رفتار دگر داشت. پس از بازگشت از شام، خواهر یکسره به سوى قبر برادر رفت تا مطمئن شود که آن‌ پیکر مقدس و یارانش دفن شده‌اند، آنگاه به مدینه بازگشت .
بزرگترین مصیبت ناگوارى ‌که در تاریخ بشر کمتر نظیر داشته، بر این پیکر رنجور و آن‌ روح نازنین وارد آمد، ولى وى استوار ایستاد، از هدف خود منحرف نشد و مانند کوه مقاومت کرد . .

جدیدترین ها در این موضوع

نحوه تشکیل جو زمین از دیدگاه مولا علی (ع) در نهج البلاغه

و آبهای ساکن را به مواج سرکش برگردانید تا آنجا که آبها روی هم قرار گرفتند و چون قله های بلند کوهها بالا آمدند امواج تند کف های برآمده از آبها را در هوای باز و فضای گسترده بالا بردند تا جایی که از آن هفت آسمان پدید آمد.آسمان پایین را چون موج مهار شده و آسمان بالا را مانند سقف استوار قرار داد. 1 دی 1395, 22:50

مباني فكري، انساني و اجتماعي در نهج البلاغه

به عكس در جوامعي كه انسجام و هستي آنها را بايد پيوند دروني، بدون ارتباط با مبداء و مركز خارجي، تامين و تضمين كند، اولويت با نظام است . تازه آن نظام است كه جا و مكان و موقعيت فرد و جمع را در چهارچوب خود و در قلمرو خود مشخص مي كند . نظام حاكم بر فرد و جمع است و كيفيت و نوع حاكميت نظام بر فرد و بر جمع است كه سرنوشت مساله سابق الذكر، يعني اصالت فرد يا اصالت جمع را مشخص مي كند . 1 دی 1395, 22:44

علي(عليه السّلام) و انسان شناسي قرآني

29 آذر 1395, 12:53

انسان شناسی

آنگاه از روحی که آفرید در آن دمید تا به صورت انسانی زنده درآمد، دارای نیروی اندیشه، که وی را به تلاش اندازد، و دارای افکاری که در دیگر موجودات، تصرّف نماید. به انسان اعضاء و جوار حی بخشید، که در خدمت او باشند، و ابزاری عطا فرمود، که آنها را در زندگی بکار گیرد، 29 آذر 1395, 12:48

انسان شناسی از منظر نهج البلاغه

نهج البلاغه یک شاهکار ادبی در تعلیمات اسلامی است که در آن توجه به عزّت و کرامت انسان و سلامت عقل و روان از اهمیت بسزایی برخوردار است. سخنان حکمت آمیز این کتاب که با عقل و اندیشه آدمی سروکار دارند حقایق بسیار متعالی و معانی بسیار ژرفی را در مورد شناخت خدا، انسان، و جهان با فصاحت و بلاغت تمام بیان می کنند و آگاهی های ارزشمندی را در هریک از این زمینه ها ارائه می دهند. خطابه ها احساسات راکد انسان را در جهت ستیز با فساد و تباهی و بی عدالتی بر میانگیزند، و موعظه ها انسان را از خواب غفلت بیدار و خطراتی را که می توانند دل و روان آدمی را ضعیف و بیمار کنند یادآور می شوند. 29 آذر 1395, 12:44

پر بازدیدترین ها

انسان شناسی از منظر نهج البلاغه

انسان شناسی

اشاره حضرت علی(ع) به معلق بودن زمین در فضا

امام على عليه السلام : [خداوند] زمين را ايجاد كرد و آن را نگه داشت، بى آن كه وى را مشغول سازد. و آن را بر جايى بدون قرار استوار كرد و بى هيچ پايه اى بر پايش داشت و بى هيچ ستونى برافراشتش و آن را از كجى و انحراف نگاه داشت و از افتادن و شكافتن آن جلوگيرى كرد . 29 آذر 1395, 12:42