پیامبر اعظم صلی‌ الله علیه‌ وآله فرمودند:

12 شهریور 1386, 0:0

هر کس بعد از هر نماز واجبی «آیة الکرسی» را بخواند، خداوند خود او را قبض روح نماید و او مثل کسی باشد که همراه پیامبران جهاد کرده، و به شهادت رسیده باشد.

بسم‌‌ الله‌ الرحمن‌ الرحیم
ستایش‌ مخصوص‌ خدایی‌ است‌‌ که‌ هنگام‌ خلقت آسمان‌‌ ها و زمین, هیچ‌ کس‌ را به‌ حضور نخواست‌‌ و از مشورت بی‌ نیاز بود و هنگام‌ آفریدن‌‌‌ جنبندگان عالم‌معین و یاری‌ نگرفت‌ در الهیت‌ بی‌ شریک‌ و انباز و در عین‌ یکتایی‌‌ ( برای‌ آفرینش‌ عالم‌) از معاون‌ بی نیاز بود.
زبان‌ ها از حق‌ وصفش‌ عاجز و عقل‌ ها از کنه‌ معرفتش‌‌‌ مدهوش , گردنکشان‌ درمقام‌ هیبتش خوار و متواضع‌, و بزرگان‌ از هراس‌ قهرش‌ پست‌ و حقیر, هر بزرگی‌ در مقابل‌ عظمتش‌ رام‌ و ذلیل‌ است‌.
پس‌ ستایش‌ ابدی‌ جامع‌ و کامل‌ و پی‌‌ در پی مخصوص‌ توست‌‌ و درود ابدی‌ و تحیت دائمی‌ تو بر رسول‌ تو باد.
بار خدایا تو اول‌ این‌ روز را خیر و صلاح‌ ووسطش‌ را فیروزی‌ و آخرش‌‌ را کامروایی‌‌ بخش و پناه‌‌ می برم‌ به تو از آن‌‌ روزی‌ که‌ اول‌ آن فزع و ترس‌ و وسطش‌‌ جزع وفریاد و آخرش درد و رنج‌ است‌. خدایا از هر نذر و عهد و وعده‌‌ای‌ که کردم‌ و بدان‌ وفا نکردم‌‌ از تو آمرزش‌ می‌ طلبم و باز از تو درخواست‌ می‌‌ کنم‌ در ظلمی که‌ به‌‌ بندگان‌‌ توکردم‌ و حقی‌ که بر من دارند به‌ لطف‌ و کرمت‌ ادا فرمایی‌, پس‌‌ هر کس ازبندگان‌‌ تو با کنیزکان تو که‌‌ مظلمهای‌ از او بر من‌ است‌ و ستمی‌ بر او کرده‌‌ام‌, چه به‌‌‌ شخص‌ او و چه به آبروی‌ او یا در مال‌ و اهل‌‌ و عیال او وفرزندان‌ او یا غیبتی‌ از او کرده‌‌ام‌‌ یا بر او بارگرانی‌ نهادهام به‌‌ سبب‌‌ حب نفس‌ یا هوای‌ ریاست‌ یا به کبر و حسد یا ریا و عصبیت‌ به‌ هر کس‌ ستم‌ کرده‌‌‌‌ام‌ از غایب‌ و حاضر و زنده و مرده که دستم‌‌ از ادای‌ حق‌ او کوتاه‌ ومجالم از پرداختش‌ تنگ‌ است‌‌ و نتوانم‌ از او حلیت طلبم‌ . پس‌ از تو برای‌ کسی‌ که‌ مالک‌ حوایج‌ خلقی‌ و به‌‌ محض‌ خواست‌ تو و در آن‌ اراده تو همه‌ حاجت‌‌ ها مستجاب‌ است از تو می‌ طلبم‌ که‌ بر محمد و آل‌ محمددرود فرستی‌ و آن‌ بنده‌‌‌‌ را که بر او ستمی‌ کردهام‌ هر گونه خواهی‌‌‌ از من‌ راضی گردانی و مرا از جانب‌ خود رحمتی‌‌‌ بی حد عطا کنی که‌ آمرزش‌ تو را نقصان‌ و بخشش‌ تو را زیان‌ نرساند. ای‌ مهربانترین‌ عالم‌.
خدایا به‌‌ من‌‌ در این روز دوشنبه دو نعمت‌ از جانب‌ خود عطا فرما که‌ آن‌ دو یکی‌ سعادت‌‌‌ در اول‌ روز به‌ طاعت توست و دوم‌ نعمت‌ در آخر روز به‌ آمرزش‌ تو.
ای‌ کسی‌‌ که‌ خدایی بس‌ تو راست‌ و گناهان‌ را جز تو کسی‌ نتواند بخشید.

جدیدترین ها در این موضوع

نحوه تشکیل جو زمین از دیدگاه مولا علی (ع) در نهج البلاغه

و آبهای ساکن را به مواج سرکش برگردانید تا آنجا که آبها روی هم قرار گرفتند و چون قله های بلند کوهها بالا آمدند امواج تند کف های برآمده از آبها را در هوای باز و فضای گسترده بالا بردند تا جایی که از آن هفت آسمان پدید آمد.آسمان پایین را چون موج مهار شده و آسمان بالا را مانند سقف استوار قرار داد. 1 دی 1395, 22:50

مباني فكري، انساني و اجتماعي در نهج البلاغه

به عكس در جوامعي كه انسجام و هستي آنها را بايد پيوند دروني، بدون ارتباط با مبداء و مركز خارجي، تامين و تضمين كند، اولويت با نظام است . تازه آن نظام است كه جا و مكان و موقعيت فرد و جمع را در چهارچوب خود و در قلمرو خود مشخص مي كند . نظام حاكم بر فرد و جمع است و كيفيت و نوع حاكميت نظام بر فرد و بر جمع است كه سرنوشت مساله سابق الذكر، يعني اصالت فرد يا اصالت جمع را مشخص مي كند . 1 دی 1395, 22:44

علي(عليه السّلام) و انسان شناسي قرآني

29 آذر 1395, 12:53

انسان شناسی

آنگاه از روحی که آفرید در آن دمید تا به صورت انسانی زنده درآمد، دارای نیروی اندیشه، که وی را به تلاش اندازد، و دارای افکاری که در دیگر موجودات، تصرّف نماید. به انسان اعضاء و جوار حی بخشید، که در خدمت او باشند، و ابزاری عطا فرمود، که آنها را در زندگی بکار گیرد، 29 آذر 1395, 12:48

انسان شناسی از منظر نهج البلاغه

نهج البلاغه یک شاهکار ادبی در تعلیمات اسلامی است که در آن توجه به عزّت و کرامت انسان و سلامت عقل و روان از اهمیت بسزایی برخوردار است. سخنان حکمت آمیز این کتاب که با عقل و اندیشه آدمی سروکار دارند حقایق بسیار متعالی و معانی بسیار ژرفی را در مورد شناخت خدا، انسان، و جهان با فصاحت و بلاغت تمام بیان می کنند و آگاهی های ارزشمندی را در هریک از این زمینه ها ارائه می دهند. خطابه ها احساسات راکد انسان را در جهت ستیز با فساد و تباهی و بی عدالتی بر میانگیزند، و موعظه ها انسان را از خواب غفلت بیدار و خطراتی را که می توانند دل و روان آدمی را ضعیف و بیمار کنند یادآور می شوند. 29 آذر 1395, 12:44

پر بازدیدترین ها

انسان شناسی از منظر نهج البلاغه

اشاره حضرت علی(ع) به معلق بودن زمین در فضا

امام على عليه السلام : [خداوند] زمين را ايجاد كرد و آن را نگه داشت، بى آن كه وى را مشغول سازد. و آن را بر جايى بدون قرار استوار كرد و بى هيچ پايه اى بر پايش داشت و بى هيچ ستونى برافراشتش و آن را از كجى و انحراف نگاه داشت و از افتادن و شكافتن آن جلوگيرى كرد . 29 آذر 1395, 12:42