دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

شیطان جن است یا فرشته؟

شيطان جن است يا فرشته؟ اگر جن است، پس چرا در قرآن گفته شده است كه: "تمام فرشتگان سجده كردند جز شيطان" و اگر فرشته است، پس چرا در آيهای مشابه گفته شده كه تمام فرشتگان سجده كردند جز ابليس، كه از جنيان بود: "كان من الجن"؟!
شیطان جن است یا فرشته؟
شیطان جن است یا فرشته؟

شیطان جن است یا فرشته؟

- سؤال

شيطان جن است يا فرشته؟ اگر جن است، پس چرا در قرآن گفته شده است كه: "تمام فرشتگان سجده كردند جز شيطان" و اگر فرشته است، پس چرا در آيهای مشابه گفته شده كه تمام فرشتگان سجده كردند جز ابليس، كه از جنيان بود: "كان من الجن"؟!

- پاسخ

پرسش از ساختار وجودی ابليس و تلاش برای دست‌يابی به تفسيرِ درستِ آياتی كه از سجده فرشتگان بر آدم و سرپيچی ابليس سخن میگويند، سابقهای ديرينه دارد و از ژرف‌نگری مسلمانان و اهتمام آنان به كتاب آسمانی‌شان خبر میدهد.

يكی از سؤالاتی كه برخی از اذهان را به خود مشغول میداشت اين بود كه اگر ابليس جزو فرشتگان نباشد، پس فرمان سجده "و اذ قلنا للملائكة اسجدوا"(1) شامل او نمیگردد و در نتيجه، خودداری وی از سجده بر آدم، گناهی را برايش رقم نمیزند و اگر از زمره فرشتگان باشد، با اين نكته كه خودِ قرآن كريم بر جن بودن او تأكيد میورزد(2)، سازگار نيست!

پيشوايان معصوم - كه از زبان پيامبر اسلامصلی الله عليه وآله، همراه و هم‌تای قرآن خوانده شدهاند - با بيانات روشن‌گر خويش، معنای درست اين آيات را پيش چشم همگان نهاده و بر برداشتهای نادرست، خط بطلان كشيدهاند. چنانكه از امام صادقعليه السلام روايت گرديده كه فرمودند:

"در آسمان، ابليس همراه با فرشتگان در پرستش خدا به سر میبُرد و آنان گمان میكردند كه وی از ايشان است و حال آنكه چنين نبود (3) اما آنگاه كه خداوند به فرشتگان فرمان داد كه بر آدم سجده نمايند، ابليس حسادت درونی خود را آشكار ساخت و فرشتگان دانستند كه او از جنس ايشان نبوده است (4)

آنگاه، يكی از حاضران از آن حضرت پرسيد: "چگونه فرمان الهی ابليس را نيز در بر میگيرد، با اينكه تنها فرشتگان مورد خطاب خداوند بودهاند؟" امامعليه السلام در پاسخ فرمود:

هر چند ابليس از جنس فرشتگان نبود، اما به دليل دوستی و هم‌نشينی، جزو آنان به شمار میرفت (5).

برای توضيح بيش‌تر، جا دارد اشارهای گذرا داشته باشيم به قاعدهای ادبی كه در اصطلاح ادبيات عرب، "تغليب"(6) ناميده میشود(7). بر اساس اين قاعده، در موقع سخن گفتن از جمعيت انبوهی كه به جز يكی از آنان، همگی از جنس فرشتهاند، میتوان به راحتی واژه "ملائكه" را به كار برد، بدون اينكه قاعدههای سخنوری ناديده گرفته شده و يا كج فهمی پيش آيد و اگر ابهامی نيز روی نمايد، با اندك توجهی زدوده میگردد.

پاسخ ديگر آن است كه مخاطب فرمان خداوند، تك تك فرشتگان نبودند تا اين پرسش مطرح شود كه چگونه اين فرمان، ابليس را نيز در بر میگيرد، بلكه شواهدی چند(8) نشان از آن دارد كه خطاب "اسجدوا" برای همه كسانی بود كه در جايگاهی ويژه كه میتوان آن را "مقام قدس" ناميد، به عبادت و پرستش خداوند مشغول بودند.

پی‌نوشت ها:

1. بقره، 2.34- كهف، 50.

2. نكته درخور توجه آن است كه ابليس به مدت شش هزار سال - كه روشن نيست از سالهای دنيوی است يا اخروی - همنشين فرشتگان بود و همراه با آنان به پرستش خداوند میپرداخت. ر.ك: نهج البلاغه، خطبه 192، معروف به قاصعة.

3.عبد علی بن جمعة، تفسير نورالثقلين، ج 1، طبع الثانية،  قم، المطبعة العلمية، بی تا، ص 56.

4. اين قاعده، گستره وسيعی دارد و در زمينههای گوناگون به كار گرفته میشود. بر اساس اين قاعده، گاه جانب اكثريّت را بر اقليّت غلبه میدهند؛ چنانكه در مسأله مورد گفتگو چنين است و گاه موجود پستتر يا ضعيفتر را زيرمجمومه موجود برتر يا قویتر میسازند؛ چنانكه برای سخن گفتن از خورشيد و ماه، عبارتِ "شمسَين= شمس و قمر را به كار میگيرند.

5. عبدالرزاق فياض لاهيجی، گوهر مراد، تهران، سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 1372 ش، ص 426.

6. علامه طباطبايی، تفسير الميزان، ج 8، ترجمه محمدباقر موسوی همدانی، چاپ دهم، قم، دفتر انتشارات اسلامی، 1377 ش، ص26-28 و ص51.

معرفی منابع جهت مطالعه بيشتر:

1. پژوهشی در عصمت معصومان، حسن يوسفيان و احمدحسين شريفی، قم و تهران، پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامی، 1377 ش، ص 345 – 346.

2. تفسير كبير مفاتيح الغيب، ج2، امام فخررازی، ترجمه علی اصغر حلبی، بی جا: انتشارات اساطير، 1373ش، ص1090 – 1096.

3. تفسير نمونه، زير نظر ناصر مكارم شيرازی، تهران، دارالكتب الاسلامية، 1363 ش، ج 1، ص 126 و ج 6، ص 99.

4. فرشتگان، عليرضا رجائی تهرانی، قم، دفتر تبليغات اسلامی، 1376 ش، ص 39 – 41.

5. كشف الاسرار و عدة الابرار، تفسير خواجه عبداللَّه انصاری، ابوالفضل رشيدالدين الميبدی، تهران، اميركبير، پنجم، 1371ش، ج 1، ص 144.

روزنامه امید مردم

تاریخ انتشار: اول مرداد ماه 1397

منبع:حوزه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

پیشرفت علمی (Scientific progress)

کار نظریه پیشرفت علمی فقط این نیست که به تشریح و توصیف نمونه‌ها و الگوهایی بپردازد که علم به واقع از آنها پیروی کرده است، بلکه باید ارزش‌ها یا اهدافی را مشخص سازد که بتوانیم آنها را به عنوان شاخص‌هایی برای تعیین "علم خوب" به کار گیریم. علاوه بر این، به سبب همین پیشرفت علمی است که جامعه‌ی علمی به کار خویش افتخار می‌ورزد و خود را نمونه‌ی بی‌رقیب عقلانیت نهادینه شده می‌داند.
تقلید معقول با شعور شهروندی تعارضی ندارد-قسمت اول

تقلید معقول با شعور شهروندی تعارضی ندارد-قسمت اول

پرسش‌های بنیادین انسان درباره جهان هستی و چگونگی تفسیر آن، تاریخی به درازای اندیشه بشری دارد.
رابطه اخلاق و سیاست در نظریه ارسطو

رابطه اخلاق و سیاست در نظریه ارسطو

سیاست و اخلاق از جمله موضوعاتی است که فصل خاصی از تاملات فکری و پژوهشهای فلسفی ارسطو را به خود اختصاص داده است.
سیاست اخلاقی و اخلاق سیاسی

سیاست اخلاقی و اخلاق سیاسی

در اندیشه امام علی (ع)، «دولت» به معنای نهاد دارنده و اِعمال کننده قدرت برای تحقق غایت نهایی است و معاصی ای چون سلطه و برتری جویی در آن راه ندارد.
No image

فلسفه تاریخ نزد متفکران ایران و اسلام

از جمله دانش‌هایی که در پرتو ظهور اسلام نمو یافت و واجد شکوفایی افزون شد، دانش تاریخ و به تبع آن فن تاریخ نگاری بود. آنچه روشن است مورخان مسلمان که البته بیشترین آنان ایرانی بودند با وجود بهره گرفتن از فرهنگ‌های مختلف، در تاریخ نگاری به گونه‌ای بنیانگذار و پیشتاز بوده‌اند. اما براستی مسلمانان در تاریخ چه دیدند که چنین بدان روی آوردند؟

پر بازدیدترین ها

فلسفه چیست؟

فلسفه چیست؟

فلسفه حوزه‌ای از دانش بشری است که به پرسش و پاسخ درباره مسائل بسیار کلی و جایگاه انسان در آن می‌پردازد؛ مثلاً این که آیا جهان و ترکیب و فرآیندهای آن به طور کامل مادی است؟
سیاست اخلاقی و اخلاق سیاسی

سیاست اخلاقی و اخلاق سیاسی

در اندیشه امام علی (ع)، «دولت» به معنای نهاد دارنده و اِعمال کننده قدرت برای تحقق غایت نهایی است و معاصی ای چون سلطه و برتری جویی در آن راه ندارد.
No image

هرمنوتیک و رابطه آن با علوم شناختی

حکمت و فلسفه - مطالعه در تمثیل و امر نمادین، آن‌گونه که در تاریخ تفکر اسلامی طرح شده است، می‌تواند زمینه مناسبی برای بررسی تجربه زیباشناختی و امر متعالی فراهم آورد؛
در قلمرو تاریخ فلسفه

در قلمرو تاریخ فلسفه

ذات فلسفه، تاریخ فلسفه است. تحقیق در معنای فلسفه مستلزم تحقیق در معنی تاریخ فلسفه است.
Powered by TayaCMS