دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اخبار عِلاجیه

No image
اخبار عِلاجیه

كلمات كليدي : اخبار عِلاجیه، تعارض اخبار، سند، راوی

اخبارعِلاجیه

مجموعه‌ای از روایات است که امامان معصوم (ع) آنها را به جهت رفع تعارض و تنافی میان روایات بیان کرده‌اند.

این روایات،فقیه را در انجام وظیفۀ شرعی خود که همان استنباط احکام شرعی است یاری نموده و راه استفادۀ او را از روایات آسان می‌کند؛ بدین صورت که هرگاه در مورد معینی چندین روایت وجود داشت که هر کدام در حکم با دیگری مخالف است، در این حال فقیه می‌تواند با استناد به اخبار علاجیه، تنافی و تعارض میان این روایات را برطرف نموده و حکم مسأله را به دست آورد. از مجموع این روایات می‌توان استفاده کرد که هرگاه دو روایت و یا بیشتر با یکدیگر تعارض و تنافی داشتند نخست باید آن دو را از جهت سند مورد بررسی قرار داد هرگاه سند آن دو مورد اعتماد بود باید تا حد امکان در جمع نمودن میان آن دو کوشش نمود و در این رابطه اصولیین شیعه معتقدند جمع نمودن میان معنی دو روایت به ظاهر معارض تا حد امکان بهتر و برتر از ساقط نمودن آن دو است. سپس اگر امکان جمع میان آن دو وجود نداشت، نوبت به مجموعه‌ای از صفات و خصوصیات در راوی و روایت خواهد رسید که هر روایت دارای آن شرایط باشد بر دیگری برتری پیدا خواهد کرد و فقیه ملزم به پیروی از آن در مقام عمل و صدور فتوی می‌باشد. این صفات و خصوصیات عبارتند از:

1) هرگاه راوی یکی از احادیث عادل‌تر، فقیه‌تر، راستگوتر، پرهیزگارتر و مورد اطمینان بیشتر از دیگری باشد؛

2) هرگاه راویان شیعه یکی از آن دو را پذیرفته باشد (اجماع بر آن قائم شده باشد) و دیگری در حکم نادر بوده باشد؛

3) هرگاه یکی از آن دو حکمش موافق حکم کتاب و سنت و مخالف عامه بوده باشد پذیرفته شده و دیگری که حکمش مخالف حکم کتاب و سنت و موافق عامه باشد رها می‌گردد؛

4) هر کدام از آن دو که حکمش مطابق میل حاکمان ظلم و جور بوده باشد رها می‌گردد؛

5) روایتی که با احتیاط سازگار است اخذ نموده و عمل می‌نمایند؛

6) آن حدیثی را که از جهت زمان صدور از امام متأخرتر است اخذ می‌نمایند، بدین صورت که حدیث متأخر، حدیث قبل از خود را نسخ می‌کند.

عمر حنظله می‌گوید: از امام صادق (ع) سؤال نمودم اگر دو راوی در نقل روایت از شما اختلاف نمودند چه کنیم؟ فرمود: حکم، حکم کسی است که عادل‌تر و فقیه‌تر و راستگو‌تر در حدیث و پرهیزکارتر باشد و به حکم دیگری اعتناء نمی‌شود. گفتم: هر دو راوی عادل و مورد پذیرش شیعیان بوده یکی را بر دیگری برتری نمی‌دهند؟ فرمود: نگاه کنید به روایتی که از ما نقل کرده‌اند و بر طبق آن حکم نموده‌اند، اگر همۀ اصحاب بر آن اجماع نموده باشند، به آن روایت و حکم آن عمل می‌نمایید و روایت دیگری را که نادر و در نزد اصحاب مشهور نمی‌باشد رها می‌نمائید زیرا همواره شک در روایتی که بر آن اجماع شده است راه نمی‌یابد. گفتم: هرگاه دو خبری که از شما روایت شده است مشهور بوده و راویان ثقه، آن را نقل کرده‌اند؟ فرمود: نگاه کنید به آن خبری که حکمش با حکم کتاب و سنت موافق بوده و با فتوای عامه (اهل سنت) مخالف است عمل کنید. گفتم: فدایت شوم، نظر شما چیست که دو فقیه حکم را از کتاب و سنت به دست آوردند و در این باره دو خبر و روایت یافتیم که یکی موافق عامه بود و دیگری مخالف آنان، به کدام یک از دو روایت عمل نمائیم؟ فرمود: آن روایتی که مخالف عامه باشد نجات در آن است. گفتم: فدایت شوم، اگر هر دو خبر موافق آنان بود؟ فرمود: نگاه می‌شود به آن‌چه که حکام و قضات آنان بدان میل و نظر دارند آن را ترک نموده و به روایت دیگر عمل نمایید. گفتم: هرگاه هر دو خبر موافق حکام آنان بود؟ فرمود: اگر این‌گونه بود آن دو را رها نما تا این که امام خود را دریابی، زیرا توفف در شبهات از فرو رفتن در مهلکه و نابودی بهتر است.

مقاله

جایگاه در درختواره قرآن پژوهی - علوم حدیث - درایه حدیث

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.

پر بازدیدترین ها

No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
Powered by TayaCMS