دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اعمال و احکام اختصاصی پیامبر(ص)

No image
اعمال و احکام اختصاصی پیامبر(ص)

كلمات كليدي : ، حضرت ، خصائص ، فضائل ، واجب ، حرام ، مباح

نویسنده : سيد علي اكبر حسيني

پیامبر اسلام علاوه بر انجام وظایفی که بعنوان یک فرد مسلمان، مکلف به انجام آن بودند، موظف به انجام اعمال و احکام دیگری نیز بودند که مختص ذات شریف‌شان بود تا خویشتن خویش را برای کرامت قرب و شرف حضور و افتخار هم کلامی حضرت حق آماده ساخته، قدرت تحمل دریافت وحی الهی و کلام حق در ایشان تقویت گردد.

اعمال و احکامی که حضرت رسول(ص) بدان از سایرین ممتاز گشته‌اند، بسیارند. سیوطی در کتاب معروف خود «کفایة الطالب فی خصائص الحبیب» به هزار مورد از این خصائص اشاره کرده است. که مهمترین این ویژگی‌ها در قالب چهار بخش: واجبات، محرمات، مباحات و فضائل تقسیم می‌گردد:

الف) واجبات:

1- نماز شب: آیاتی چون آیۀ دوم سوره مزّمل

« قُمْ اللَّیْلَ إِلَّا قَلِیلًا»[1]

و نیز آیۀ

« وَمِنْ اللَّیْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَةً لَکَ عَسَى أَنْ یَبْعَثَکَ رَبُّکَ مَقَامًا مَحْمُودًا»[2]

بر این امر تصریح دارند که نماز شب بر حضرت واجب بوده است. روایاتی هم از هر یک از فریقین اسلامی در تأیید این وجوب در کتب حدیثی و فقهی معتبر ذکر گردیده است.[3]

علاوه بر این مورد، موارد دیگری نیز در کتب روایی نقل گردیده که وجوبش مختص حضرت(ص) بوده، از آن جمله می‌توان به این موارد اشاره کرد:

2- نماز عید قربان.[4]

3- مسواک زدن.[5]

ب) محرمات :

راویان حدیث محرماتی را متذکر شده‌اند که اختصاص به ذات شریعت نبوی(ص) داشته، سایر مسلمانان از این امر مستثنی بوده‌اند؛ این محرمات عبارتند از :

1- مصرف زکات: مصرف زکات به جهت صیانت از مقام عظمای نبوت و حفظ شأن حضرت ختمی مرتبت7 بر حضرت حرام شده بود.[6]

2- صدقات.[7]

3- هدایای کفار و منافقین بر حضرت حرام بوده است.[8]

4- کتابت و شعر نیز بنابر آیات 69و 70 سوره یس و نیز آیۀ 48 سورۀ عنکبوت، بر حضرت حرام بوده است.[9]

5- خائنة الأعین.[10] به این معنی که حضرت به چیزی اشاره بفرمایند در حالیکه علناً خلاف آن را بیان داشته‌اند.

6- ازدواج با زنان اهل کتاب.[11]

7- گفته شده حرام است بر حضرت که هرگاه زره به تن کردند تا دشمن را به خاک هلاکت نیفکنند آن را از تن به در آرند.[12]

علاوه بر این موارد، محرمات دیگری نیز در کتب روایی به پیامبر(ص) اختصاص داده شده است که غالباً مورد اختلاف علمای فرق اسلامی است.

ج) مباحات:

جهت رفاه حال حضرت و آسایش خاطر و نیز جهت سهولت در امرشان، خداوند در اداء پاره‌ای از احکام و تکالیف، تخفیفاتی را برای حضرت در نظر گرفتند که برای هیچ یک از انبیاء الهی و نیز امت شریفش چنین تخفیفاتی را قائل نشده‌اند:

1- روزه وصال: این روزه که از مختصات حضرت نبوی(ص) بوده[13]، بدین گونه بود که ایشان چند روز را به یک افطار روزه می‌گرفتند. ایشان با اینکه روزها روزه بودند، شبها را بدون خوردن و نوشیدن سپری می‌کردند. این روزه بر حضرت مباح بود اما بر امتش حرام است و پیامبر(ص) نیز امت را از این کار نهی فرموده است.[14]

2- جواز ازدواج با بیشتر از چهار زن.[15]

3- خمس.[16]

4- برایشان مباح بود که هر آنچه از غنیمت خواست، برگزیند.[17]

5- ورود به مکه بدون احرام.[18]

6- با نبود شهود هم عقدش منعقد می‌شود[19].

7- قتل در حرم بر ایشان مباح شد. کما اینکه به دستور حضرت ابن اخطل را در حالیکه به پردۀ کعبه در آویخته بود به قتل رساندند.[20]

موارد بسیار دیگری نیز در این باب در کتب حدیثی ذکر شده که مورد اختلاف علمای اسلامی است.

فضائل و کرامات حضرت(ص)

در این قسمت نیز به فضائل و کراماتی پرداخته می‌شود که ذات اقدس الهی حضرت را بدان ممتاز ساخته در حالی که این فضائل و کرامات را برای احدی قبل و بعد او قرار نداد:

1- حضرت خاتم النبیین است.[21]

2- خیر الامم را داراست.[22]

3- شریعتش ابدی است.[23]

4- شریعتش منسوخ کنندۀ تمام شرایع سلف است.[24]

5- کتابش خلاف کتب سایر انبیاء معجزۀ است.[25]

6- برای همۀ مردم مبعوث شده‌اند، او پیامبر انس و جن است.[26]

7- اولی به مؤمنین بر انفس شان است.[27]

8- سید فرزندان آدم است.[28]

9- رحمة للعالمین است.[29]

10- در وصفش دو اسم از اسماء الهی ذکر شده.[30]

11- عزت از آن اوست.[31]

12- فضل عظیم به او داده شد.[32]

13- مقام محمود به او داده شد.[33]

14- به ایشان مقام شفاعت عطا شد.[34]

15- به ایشان کوثر عطا شد.[35]

16- جوامع الکلم یعنی قرآن به او عطا شد.[36]

17- اختصاصش به سبع المثانی.[37]

18- اول کسی که وارد بهشت می‌شود.[38]

19- امتش در قیامت، گواه بر امت دیگرند.[39]

20- سختی‌ها از امتش بر داشته شد.[40]

21- همسرانش ام المؤمنینند.[41]

22- همسرانش بر غیر ایشان حرامند.[42]

23- معراج[43].

و دهها فضیلت و کرامت دیگر که در قرآن و سایر کتب روایی از آن نام برده شد و ما به جهت اختصار از ذکر آن خودداری کرده و به همین مقدار بسنده کردیم.

مقاله

نویسنده سيد علي اكبر حسيني

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.

پر بازدیدترین ها

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
Powered by TayaCMS