دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

بخل

قال الله الحکیم:«الَّذِینَ یَبْخَلُونَ وَیَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَیَکْتُمُونَ مَا آتَاهُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ وَأَعْتَدْنَا لِلْکَافِرِینَ عَذَابًا مُّهِینًا» «آن گروه (اهل کتاب) که بخل مى‌ورزند و مردم را به بخل وادار مى کنند و آنچه را خدا از فضل خود به آن‌ها داده کتمان مى کنند، خدا بر این کافرین عذابى سخت مهیا داشته است»(سوره نساء/ آیه 37)
No image
بخل قال الله الحکیم:


«الَّذِینَ یَبْخَلُونَ وَیَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَیَکْتُمُونَ مَا آتَاهُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ وَأَعْتَدْنَا لِلْکَافِرِینَ عَذَابًا مُّهِینًا» (سوره نساء/ آیه 37)
«آن گروه (اهل کتاب) که بخل مى‌ورزند و مردم را به بخل وادار مى کنند و آنچه را خدا از فضل خود به آن‌ها داده کتمان مى کنند، خدا بر این کافرین عذابى سخت مهیا داشته است»



قال رسول الله (صلى‌الله‌علیه‌وآله):

«جاهل سخى احب الى‌الله من عابد بخیل»
جاهل سخاوتمند نزد خدا از عابد بخیل محبوب‌تر است»

از مظاهر دنیا و دوستى بخل است، و آن امساک از دادن چیزى به دیگران، و جمع مال و منال است

شرح کوتاه:
از دام‌هاى شیطان یکى بخل است که جلو ده‌ها فضائل همانند انفاق و بخشش و ایثار و کمک به دیگران را مى‌گیرد و سبب مى‌شود که معصوم (علیه‌السّلام) بفرماید:

«هیچ بخیلى وارد بهشت نمى‌شود.»

صفت بخل آنقدر نفرت‌انگیز است، که اگر کسى به دیگرى مى‌بخشد او باطناً ناراحت مى‌شود. بر خانواده‌اش سخت مى‌گیرد، دوست ندارد مهمانى به خانه‌اش بیاید حتى خودش مهمانى نمى‌رود تا کسى خانه‌اش نیاید، و با اهل سخاوت دوستى نمى‌کند؛ لذا روایت وارد شده که پیامبر (صلى‌الله‌علیه‌وآله) از صفت بخل همیشه به خدا پناه مى‌برد.



گناه بخیل
پیامبر (صلى‌الله‌علیه‌وآله) به طواف خانه خدا مشغول بود، مردى را دید که پرده کعبه را گرفته و مى‌گوید: خدایا به حرمت این خانه مرا بیامرز.
رسول خدا (صلى‌الله‌علیه‌وآله) فرمود:
«گناه تو چیست؟»
گفت: گناهم بزرگتر از آن است که برایت توصیف کنم!
فرمود: «واى بر تو، گناه تو بزرگتر است یا زمین‌ها؟»
گفت: گناه من!
فرمود: «گناه تو بزرگتر است یا کوه‌ها؟»
گفت: گناه من!
فرمود: «گناه تو بزرگتر است یا آسمان‌ها؟»
گفت: گناه من!
فرمود: «گناه تو بزرگتر است یا عرش خدا؟»
گفت: گناه من!
فرمود: «گناه تو بزرگتر است یا خدا؟»
گفت: خدا اعظم و اعلى و اجل است.
فرمود: «واى بر تو گناه خود را برایم وصف کن.»
گفت: یا رسول الله، من مردى ثروتمندم و هر وقت سائلى رو به من مى‌آورد که از من چیزى بخواهد، گویا شعله آتشى رو به من مى‌آورد.
پیامبر (صلى‌الله‌علیه‌وآله) فرمود:
«از من دور شو و مرا به آتش خود مسوزان! قسم به آن که مرا به هدایت و کرامت برانگیخته است، اگر میان رکن و مقام بایستى و دو هزار سال نمازگزارى و چندان بگریى که نهرها از اشکهایت جارى شود و درختان از آن سیراب گردند، و آنگاه با بخل و لئامت بمیرى خدا ترا به جهنم مى‌افکند»
واى بر تو، مگر نمى‌دانى که خدا مى‌فرماید:

«هر که بخل کند تنها بر خود بخل مى‌کند و هر کسى از بخل، نفس خویش را نگاهدارد آنان رستگارانند»

 

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.

پر بازدیدترین ها

No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
Powered by TayaCMS