دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تالیفات میرزا محمد علی اردوبادی

No image
تالیفات میرزا محمد علی اردوبادی

میراث ماندگار

از محقق شهیر آیت الله اردوبادى بیش از سى اثر علمى در رشته هاى کلام، فقه، اصول، تاریخ، رجال و تفسیر به یادگار مانده که هر کدام بیانگر بعد علمى ایشان است. آثار ایشان بدین قرار است:

1. تفسیر قرآن کریم

این تفسیر در سال هاى پایانى، عمر شریف مؤلف، که در خانه عزلت داشت نوشته شده است. او این تفسیر را املا مى نمود و نوه اش مى نوشت. این تفسیر حاوى جزء اول قرآن کریم بوده و نسخه اصلى آن در کتابخانه او در نجف اشرف نگهدارى مى شود.([21])

2. تفسیر سوره اخلاص

این تفسیر فقط شامل سوره مبارکه اخلاص بوده و به شیوه کلامى نوشته شده است. تفسیر فوق با تحقیق و مقدمه شیخ جعفر بن شیخ عباس حائرى در مجله «تراثنا» در قم به چاپ رسیده است.([22])

3. امیرالمؤمنین و مولده بالکعبة([23])

این کتاب در اثبات تولد حضرت على(علیه السلام) در کعبه بوده و در سال 1380هـ.ق. در نجف چاپ شده است.

4. حاشیه بر بهجة العقاید فى اصول الدین([24])

این کتاب تألیف ملا نجف على بن فضل على قره باغى است.

5. الحدیقة المبهجة([25])

این کتاب یکى از اجزاء شش گانه کشکول ذى الفوائد است.

6. الدرّة الغرویة فى التحفة العلویة([26])

این کتاب در بیان سندهاى حدیث غدیر است.

7. دیوان شعر([27])

این دیوان حاوى شش هزار بیت است.

8. الرد على الوهابیة([28])

این کتاب در سال 1345 در نجف به چاپ رسیده است.

9. قطف الزهر([29])

10. زهرالریاض([30])

11. الحدائق ذات الاکمام([31])

12. الریاض الزهره([32])

13. زهر الربى([33])

14. سبائک التبرفیما قیل فى الامام المجدد الشیرازى و آله من الشعر([34])

این کتاب جلد دوم از کتاب «ذکرى الامام المجدد الشیرازى» بوده که تألیف آن در سال 1368 به پایان رسیده است.

15. سبیک النظار فى شرح حال الثار فى شرح حال شیخ الثار([35])

16. السبیل الجدد الى حلقات السند([36])

این کتاب مجموعه اجازات مرحوم آیت الله اردوبادى است.

17. الکلمات التامات فى المظاهر العزائیة([37])

18. الکلمات الجامعة حول المظاهر العزائیة([38])

این کتاب در نقد کتاب «التنزیه فى اعمال الشیعه» تألیف آیت الله سید حسن امین است. آیت الله امین در کتاب یاد شده درباره تعطیل کردن مراسم عزادارى و تعزیه گردانى حضرت اباعبدالله الحسین(علیه السلام) سخن رانده و از بعضى بدعتها و منکرات در عزادارى سخن گفته است. این کتاب نخستین کتاب، در مورد عزادارى حضرت امام حسین(علیه السلام) بوده که از مناقشه انگیزترین کتابها است. به دنبال چاپ کتاب مذکور در سال 1348 هـ .ق. چند کتاب در ردّ آن نوشته شد که یکى از آنها کتاب ذکر شده آیت الله اردوبادى است.

19. حیاة ابراهیم بن مالک الاشتر([39])

این کتاب ضمن کتاب «مالک اشتر» تألیف سید محمدرضا حکیم در سال 1365 در تهران به چاپ رسید.

20. المثل الاَعلى([40])

این کتاب در شرح حال على حمزه، فرزند قاسم علوى، از فرزندان حضرت ابوالفضل العباس(علیه السلام) است. این کتاب در سال 1360هـ .ق. تألیف شده است.

21. الروض الأغن([41])

این رساله یکى از اجزاء شش گانه کشکول «ذى الفوائد» است.

22. حیاة سبع الدجیل([42])

این کتاب شرح حال امامزاده سید محمد، فرزند امام هادى(علیه السلام) است که نزدیک سامرا مدفون است.

23. منظومة فى واقعة الطّف([43])

24. کتاب سبیک النظار فى تنزیه المختار ابن ابى عبید الثقفى([44])

25. رسالة فى الردّ على ابن بلیه([45])

26. رسالة فى حلق اللحیة([46])

27. الانوار الساطعة فى تسمیة حجة الله القاطعة([47])

28. منظومة على مناظة ارجوزة نیّر([48])

این منظومه شبیه منظومه شیخ محمدتقى نیّر تبریزى است و در حدود 1651 بیت به نظم کشیده شده است.

29. تقریرات دروس فقه([49])

30. تقریرات دروس اصول([50])

31. اثبات مفاسد المشروطة([51])

32. تاریخ علماى آذربایجان([52])

33. التحفة الجمالیة([53])

34. الجواهر المنضد([54])

35. مقتل الحسین(علیه السلام)در دو جلد([55])

36. رساله اى در ردّ شیخ طنطاوى

شیخ طنطاوى در کتاب «تاج مرصّع» صفحه 165، تعظیم و احترام به قبور مؤمنان را غلوّ در دین و بت پرستى معرفى مى کند. آیت الله اردوبادى در جواب گفته هاى ایشان رساله اى به درخواست صاحب علماى معاصرین در تبریز مى نویسد. این رساله در جلد چهارم وقایع الایام ملا على واعظ خیابانى به چاپ رسیده است.([56])

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.

پر بازدیدترین ها

بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
Powered by TayaCMS