دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تحصیل دانش و تعلیم آن

«آن که فقیهی را گرامی بدارد، خدا را در روز قیامت در حالی ملاقات می‌کند که از او راضی است و هر که فقیهی را اهانت کند و سبکش شمارد خدا را در روز قیامت در حالی ملاقات می‌کند که از او خشمگین است»
تحصیل دانش و تعلیم آن
تحصیل دانش و تعلیم آن

موضوع: تحصیل دانش و تعلیم آن

نگارنده: علامه حلّی

مخاطب: فرزند معظم له، محمد فخرالمحققین

بر تو باد به «بزرگ داشتن فقهاء و احترام علما» در این باره رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمود:

«آن که فقیهی را گرامی بدارد، خدا را در روز قیامت در حالی ملاقات می‌کند که از او راضی است و هر که فقیهی را اهانت کند و سبکش شمارد خدا را در روز قیامت در حالی ملاقات می‌کند که از او خشمگین است».

نگاه به چهره عالم و در خانه او نشست و برخاست با او، عبادت شمرده شده است. و بر تو باد ژرف اندیشی و تفقه در دین و تلاش در جهت افزودن علم و دانش خود. چه امیرالمومنین(ع) به فرزندش فرمود:

«تَفقَّهْ فی الدینِ فأنّ الفُقَهاء وَرَثَةُ الأنبیاءِ ... و اعْلَم اَعْلَم اَنََّ طالبَ العِلمِ یستغفِرُ‌ لهُ مَن فی السماواتِ و الأرضِ حتّی الطیرُ فی جوِّ السماءِ و الحوتُ فی البَحرِ و اَنَّ الملائکةَ لَتَضَعُ أجِنَحتَها لِطالبِ العلمِ رِضاً به»[1]

«در دین ژرف بینیدش و فقیه شو، چون فقیهان جانشین پیامبرانند. برای طالب علم، هر آنچه در آسمان و زمین است طلب بخشش می‌کنند حتی مرغ‌ها در هوا و ماهی‌ها در دریا. و فرشتگان با خرسندی بال‌های خود را برای طالب علم پهن می‌کنند»

مبادا که دانش خویش راکتمان کنی و بر روی نیازداران نگشایی، که خدای تعالی می‌فرماید:

«إِنَّ الَّذِینَ یَکْتُمُونَ مَا أَنزَلْنَا مِنَ الْبَیِّنَاتِ وَالْهُدَى مِن بَعْدِ مَا بَیَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِی الْکِتَابِ أُولَـئِکَ یَلعَنُهُمُ اللّهُ وَیَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ» (بقره/159)

«کسانی که نشانه‌های روش و رهنمودی را که فرو فرستادیم، بعد از آنکه آن را برای مردم در کتاب توضیح داریم، نهفته می‌دارند، آنان را خدا لعنت می‌کند و لعنت کنندگان، لعنتشان می‌کنند».

و رسول خدا (ص)فرمود:

«هنگامی که بدعت‌ها پیدا شد، بر دانشمند است که دانش خود را آشکار سازد، پس آن که چنین نکند، لعنت خدا بر او باد».[2]

و نیز فرمود:

«حکمت را به نا اهلان ندمید که اگر دادید بر حکمت ستم کردید و از اهلش دریغ مدارید که به اهل حکمت ستم روا داشته‌اید»[3]. [4]

پیام‌ها و نکته‌ها:

1-سالک از آنچه که در سفر روحانی بهره برده است، دیگران را بی‌نصیب نمی‌گذارد. او حافظ دین الهی از کج‌روی‌ها و کج اندیشی‌هاست. مردم را به سوی صراط حق رهنمون است و آینه‌دار حضرت دوست.

2- آن که هوای معشوق در سر دارد، هر چه که او را به یاد معشوق اندازد و بویی از او آورد، را طالب است. فقیهی که دین الهی را پژوهیده است چونان پیراهن یوسف است.

  • [1]- من لا یحضره الفقیه، ج4، ص 384.
  • [2]- اصول کافی، ج1، ص 54.
  • [3]- بحارالانوار، ج1، ص 140.
  • [4] - منبع نامه: مجله حوزه، شماره 12.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.

پر بازدیدترین ها

بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS