دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

خلقت آسمان و زمین در قرآن

قرآن آخرین کتاب آسمانی است که برای هدایت انسان‌ها نازل شده و جنبه‌های اعجاز آن هم در مباحث لفظی و هم در محتوای آن نهفته است.
خلقت آسمان و زمین در قرآن
خلقت آسمان و زمین در قرآن
نویسنده: لیلا مهدوی زادگان

قرآن آخرین کتاب آسمانی است که برای هدایت انسان‌ها نازل شده و جنبه‌های اعجاز آن هم در مباحث لفظی و هم در محتوای آن نهفته است. به نحوی که این کتاب آسمانی معجزه پیامبر خاتم و مسلمانان می‌باشد. علاوه بر اعجاز قرآن، این کتاب آسمانی تمام مسائل و برنامه‌های اساسی را که برای سعادت و کمال انسان لازم است بیان نموده است.

برنامه‌هایی که انسان‌ها با رعایت اصول و احکام آن می‌توانند کل جامعه را به سعادت برسانند.‌

روش قرآن در هدایت بشر، روش تفکر و تدبر می‌باشد. خداوند در اکثر آیات قرآن، انسان‌ها را به تفکر و تعقل دعوت نموده است تا خودشان راه را از چاه بازشناسند. از طرفی بسیاری از آیات با دعوت انسان به تفکر در طبیعت و ذکر اسرار علمی آنها، هم او را به سمت خداشناسی رهنمون ساخته و هم به او درس معاد و اخلاق می‌دهد. قرآن کریم در آیات متعددی انسان را به تفکر و تدبر در مسائل طبیعی و علمی فرا می‌خواند و گاه اشارات علمی به آنها دارد و در واقع مهمترین هدفش از بیان این مسائل، خداشناسی می‌باشد. از طرفی امروزه بررسی مسائل علمی در قرآن بسیار حائز اهمیت بوده و یکی از جنبه‌های اعجاز قرآن را نشان می‌دهد.‌

در این میان پدیده آسمان و زمین، همیشه یکی از مسائل مهم در حیطه علمی بوده به طوری که در آیات بسیاری از قرآن، ویژگی‌های آسمان و زمین و چگونگی خلقت آنها بیان گردیده است و خداوند قدرت بی نهایت خود را از چنین خلقت هایی به انسان نشان داده است. این آیات توجه دانشمندان را به خود جلب نموده است تا آنجا که رشته‌ای از علوم بشری به شناخت آسمان ها، سیارات، زمین و مصادیق آنها اختصاص پیدا کرده و تحت عنوان علم نجوم پا به عرصه علوم نهاد. قرآن کریم نیز در آیات متعددی به این پدیده‌ها توجه علمی داشته و از آنها یاد کرده است که قرن‌ها بعد ازآن علوم کیهان شناسی آن مطالب علمی را کشف نموده و اعجاز و اسرار علمی قرآن را به اثبات می‌رسانند. علاوه بر آن بسیاری از اسرار و رموز آیات قرآنی بعد از پیشرفت علوم و دانش بشری کشف شده است. با همه این اوصاف به دلیل محدودیت قدرت عقل و هوش انسان، نمی‌توان به طور کامل تمام اسرار علمی قرآن را بیان کرد.‌

در قرآن کریم آفرینش آسمان و آغاز جهان چنین بیان گردیده است: «ثمّ استوی الی السّماء و هی دخانٌ». پس آهنگ (آفرینش) آسمان کرد و آن دودی بود. دخان در لغت به معنی چیزی است که به دنبال شعله و لهیب آتش بر می‌خیزد. یعنی آغاز آفرینش آسمان‌ها از توده گازهای گسترده عظیمی بوده است و این نظریه با آخرین تحقیقات علمی در مورد آغاز آفرینش کاملاً هماهنگ است. چنان که امروزه بسیاری از سیارات و اجرام آسمانی از توده‌های گاز تشکیل یافته‌اند.‌

در مورد مراحل خلقت در قرآن کریم در سوره اعراف، یونس، هود و حدید آمده است: «انّ ربّکم الله الّذی خلق السّماوات والارض فی ستّه ایامٍ». در حقیقت پروردگار شما آن خدایی است که آسمان‌ها و زمین را در شش روز آفرید. همچنین در قرآن آمده است: «الله الّذی خلق السّماوات والارض و ما بینهما فی ستّه ایامٍ». خدا کسی است که آسمان‌ها و زمین و آنچه بین آنهاست را در شش روز آفرید.

خداوند در این دو آیه بیان نموده که آسمان و زمین و آنچه را که بین این دو وجود دارد در هفت روز خلق نموده است. این آیات قدرت و علم بی نهایت خداوند را نشان می‌دهد که همواره بشر از فهم و درک آن عاجز است.

مقاله

نویسنده لیلا مهدوی زادگان

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.

پر بازدیدترین ها

بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS