دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

در تعظیم و تکریم امام حسین(ع)

محرم از راه می رسد. مبداء تاریخ اسلام، سال هجرت پیامبر اسلام(ص) و ماه نخست آن محرم است. علت نامگذاری محرم آن است که جنگ در این ماه حرام است.
در تعظیم و تکریم امام حسین(ع)
در تعظیم و تکریم امام حسین(ع)

نویسنده: محمدرضا شعبانی

محرم از راه می رسد. مبداء تاریخ اسلام، سال هجرت پیامبر اسلام(ص) و ماه نخست آن محرم است. علت نامگذاری محرم آن است که جنگ در این ماه حرام است.

محرم با حادثه عاشورا عجین شده و فرا رسیدن آن دل‌ها را پر از غم می‌سازد، برای ارادتمندان خاندان پیامبر(ص) درسراسر جهان انگار محرم بهار غم است که در آن گل های گریه می شکفند.

محرم ماه برافراشتن پرچم عزاست که دوستداران اهل بیت با دلدادگی با برافراشتن آن بر بام مساجد و حسینیه‌ها و سر در منازل، جهانیان را به عزای سالار شهیدان دعوت می‌کنند.

امام حسین(ع) و یاران با وفایش:

امام حسین(ع) در سوم شعبان سال چهارم هجری در مدینه به دنیا آمد. رسول خدا(ص) نام او را حسین نهاد. وی در آغوش پیامبر(ص) بزرگ شد و مورد علاقه شدید آن حضرت بود. زمان رحلت رسول خدا(ص) شش ساله بود. آن حضرت دارای صفات برجسته‌ای چون علم، شجاعت، عفو، بخشش، حلم، بزرگواری، تواضع و دستگیری از نیازمندان و بینوایان بود.

در دوران خلافت پدرش علی بن ابی طالب(ع) در کنار آن حضرت بود و در سه جنگ، آن حضرت را همراهی نمود.

بعد از شهادت پدر بزرگوارش، در زمان امام حسن مجتبی(ع) مانند سربازی فداکار، مطیع رهبر و مولای خویش، همراه آن حضرت بود. با شهادت امام حسن(ع) بار امامت امت بردوش او قرار گرفت. آن حضرت در دوران حکومت معاویه نسبت به کشتارها، دستگیری‌ها و سیاست‌های او همواره از معترضان سرسخت بود.

پس از مرگ معاویه، یزید به والی مدینه نامه نوشت تا از امام حسین(ع) به نفع او بیعت بگیرد، آن حضرت که از بی کفایتی و فساد یزید آگاه بود، از بیعت امتناع نمود و برای نجات دین راه مبارزه و مخالفت با حاکمیت جور را در پیش گرفت. با این وضعیت به وجود آمده آن حضرت بی درنگ از مدینه به مکه هجرت کرد و پس از دعوت کوفیان و شیعیان عراق برای هجرت به کوفه ابتدا مسلم بن عقیل را به عنوان سفیر خویش روانه کوفه نمود و پس از دریافت جواب آنان و بیعتشان با مسلم بن عقیل در ذی الحجه سال 60 هجری به سوی عراق حرکت کرد.

پس از پیمان شکنی و روی گردانی کوفیان و با شهادت مسلم، اوضاع عراق دگرگون شد و آن حضرت که با خانواده و یاران جان نثار خویش عازم کوفه بود قبل از رسیدن به آن سرزمین، در محل سرزمین کنونی کربلا در محاصره دغل بازان دین به دنیا فروش سپاه کوفه افتاد، ولی هرگز سرتسلیم فرود نیاورد و در روز عاشورا به همراه اصحاب شهادت طلب و باوفایش در اوج شجاعت و فداکاری، ایمان و بصیرت، مظلومانه و تشنه کام به شهادت رسید.

از آن تاریخ به بعد با فرا رسیدن ماه محرم، عشق حسینی در قلب مالامال از شور و عشق شیعیان و آزادگان جهان شعله می گیرد و آرمان و اهداف خدایی امام حسین(ع) و آثار قیام حضرتش فرصتی است برای شناخت هر چه بیشتر عاشقان و هم کشتی نجات است برای کسانی که به مسیر گناه و گمراهی چشم دوخته‌اند.

بار دیگر به ماه محرم، ماه خون و قیام که از راه می رسد درود می‌فرستیم و با گلاب اشک خویش غبار راه عزاداران حسینی را می‌شوییم و با نسیم گرم کربلایی گوش جان را می‌نوازیم و از صمیم قلب و باصدایی رسا، بر اصول اسلامی، احکام قرآنی، سنت پیامبری، ولایت و امامت و تداوم آن در نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران یعنی ولایت فقیه پای فشرده و هرگز تسلیم ذلت نمی‌شویم.

    روزنامه رسالت، شماره 7148 به تاریخ 15/9/89، صفحه 24 (صفحه آخر)

مقاله

نویسنده محمدرضا شعبانی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.

پر بازدیدترین ها

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
Powered by TayaCMS