دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

سوره‌ای با خاصيت معجزه‌گری

No image
سوره‌ای با خاصيت معجزه‌گری

من شنيده‌ام يك سوره در قرآن هست كه خواندنش در زندگي معجزه مي‌كند. اين كدام سوره است؟شايد اين سوال عده‌اي از دوستان باشد. بنابر اين در اين مقاله درباره اين موضوع كمي بحث خواهيم كرد. قرآن سرتاسر داراي اعجاز در زندگي مادي و معنوي است كه اگر ما با معرفت تلاوت كنيم حتما اثرات آن را خواهيم ديد. در بین سوره‌هاي قرآن آن سوره‌ای که اثرات معجزه‌آسايي از آن ذكر شده است سوره مباركه حمد است كه در كمتر سوره‌اي يافت مي‌شود. «سوره حمد» نسخه‌اي است براي درمان همه آلام جسمي و روحي. و چون انسان بيمار شد، راحت‌ترين درمان و كم ‌هزينه‌‌ترين درمان، خواندن سوره حمد است. امام صادق عليه‌السلام فرمودند: سوره «حمد» سوره‌اي است كه ابتدايش «حمد» خدا و وسطش «اخلاص» و آخرش دعاست. از سلمة بن محمد نقل است كه گفت: از امام صادق عليه‌السلام شنيدم كه فرمود: كسي كه سوره حمد، او را شفا نبخشد، چيزي او را شفا نمي‌بخشد. (خواص القرآن، ص48) پيامبر اكرم صلي‌الله عليه وآله و سلم فرمودند: سوره حمد بر هيچ دردي خوانده نشد مگر اينكه دردش آرام مي‌گيرد (قرآن درماني روحي و جسمي، ص 62) و... اميرالمومنين عليه السلام فرمود: از پيغمبر خدا صلي‌الله عليه و‌آله و سلم شنيدم كه فرمود: به تحقيق خداي متعال به من گفته: ‌اي محمد به تو هفت آيه از مثاني و قرآن عظيم داده‌ايم. پس فاتحه الكتاب را جدا كرد و بر من منت گذاشت آن را در برابر قرآن عظيم قرار داد.» و به تحقيق فاتحه الكتاب بهترين چيزي است كه در گنج‌هاي عرش است و خداي عزوجل اين سوره را بطور اختصاصي به محمد داد و بدين سبب او را با عزت كرد و هيچ يك از پيغمبرانش را با او در اين فضيلت شريك نكرده است به جز سليمان كه خداي تعالي به او «بسم‌الله الرحمن الرحيم» را از فاتحه‌الكتاب داده است و از بلقيس حكايت كرده كه گفت: به درستي كه نوشته‌اي عزيز و گرامي از سليمان به من رسيده است و نوشته اين است كه هر كس «بسم‌الله الرحمن الرحيم» را بخواند و به محمد و دوستي اهل بيت او اعتقاد داشته باشد و ايمان قلبي و ظاهري به ايشان داشته باشد خداوند به ازاي هر حرفي از آن سوره پاداش و ثوابي بهتر از دنيا و آنچه از مال‌ها و خوبي‌ها در آن است به او مي‌دهد و كسي كه به صوت خواننده اين سوره گوش دهد ثوابش مانند كسي است كه اين سوره را مي‌خواند پس هر يك از شما بايد بسيار كوشش كند تا اين ثواب و پاداش را به دست آورد كه غنيمتي است كه نبايد از آن گذشت تا حسرت و افسوس آن بماند. (تفسير البرهان، ج1، ص104) از پيغمبر خدا صلي‌الله عليه و‌آله و سلم شنيدم كه فرمود: به تحقيق خداي متعال به من گفته: ‌اي محمد به تو هفت آيه از مثاني و قرآن عظيم داده‌ايم. پس فاتحه الكتاب را جدا كرد و بر من منت گذاشت آن را در برابر قرآن عظيم قرار داد». پيامبر گرامي اسلام صلي‌الله عليه و‌آله وسلم فرمود: فضيلت سوره حمد مانند فضيلت حاملان عرش است، هر كس آن را قرائت كند، ثوابي مانند ثواب حاملان عرش به او داده مي‌شود. (مستدرك الوسائل، ج4، ص330) رسول خدا صلي‌الله عليه و‌آله و سلم فرمود: هركس سوره حمد را قرائت كند خداوند به عدد خواندن تمام كتاب‌هايي كه از آسمان نازل شده به او ثواب و پاداش عنايت مي‌فرمايد. (الاختصاص، ص39) در روايتي از رسول خدا صلي‌الله عليه و‌آله آمده است: اگر سوره حمد را در يك كفه ميزان و باقي سوره‌هاي قرآن را در كفه ديگر قرار دهند، سوره «حمد» هفت برابر سنگين‌تر است.

(مجمع البيان، ج1، ص36)

مقاله

نویسنده زهرا اجلال
جمع آوری و تدوین رسول غفارپور

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.

پر بازدیدترین ها

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
Powered by TayaCMS