دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

عبرت گيری از دنيا برای آباد كردن آخرت

عن الصادق (عليه السلام) انهّ قالِ لرجلٍ: احکِم امرَ دينکِ کما احکَم اهلُ الدّنيا امرَ دنياهم فإنمّا جُعلَت الدنيا شاهداً يعُرَف بها ما غاب عنها من الآخرةً فاعرفِ الآخرةً بها و لاتنَظر الي الدنيا الاّ باعتبِار.[1]
عبرت گيری از دنيا برای آباد كردن آخرت
عبرت گيری از دنيا برای آباد كردن آخرت

جرعه های معرفت

شرح حديث معصومين (ع) در كلام رهبر انقلاب

عن الصادق (عليه السلام) انهّ قالِ لرجلٍ: احکِم امرَ دينکِ کما احکَم اهلُ الدّنيا امرَ دنياهم فإنمّا جُعلَت الدنيا شاهداً يعُرَف بها ما غاب عنها من الآخرةً فاعرفِ الآخرةً بها و لاتنَظر الي الدنيا الاّ باعتبِار.[1]

[امام صادق (ع) فرمود: كار دينت را استوار ساز، چنانكه دنياداران، كار دنيايشان را استوار مي سازند؛ زيرا دنيا، در حقيقت، علامت و گواهي قرار داده شده تا با آن، غيب دنيا، يعني آخرت، شناخته شود. پس به وسيله دنيا، آخرت را بشناس و به دنيا، جز با ديده اعتبار منگر].

آن طور که مردم دنيا در کار دنيا محکم کاري مي کنند، انواع و اقسام حيله ها و شگردها و زبانبازي ها را به کار مي برند براي اينکه کار دنيايشان رو به راه بشود! اگر يک مَنفذي و راهي وجود داشته باشد که آنها را به آن منافع مطلوبِ خودشان نزديک کند و به ذهن آنها برسد، حتماً آن راه را خواهند پيمود، يعني رها نمي کنند.

ببينيد اهل دنيا دربارۀ دنيايشان چطورند، شما هم دربارۀ دينتان اينطور باشيد! مي فرمايند: ما دنيا را يک شاهدي، نمونه اي، آينه اي از آخرت قرار داديم. يک اموري را در دنيا مشاهده می‌کنيد، اينها را اماره قرار بدهيد براي شناخت آنچه در مورد آخرت بايد انجام داد.

مراد اين است اهداف و اغراضي که در دنيا داريد، جز از طريق وسائلش، اين اغراض به دست نمي آيد. مثلاً اگر بخواهيد سلامت جسماني پيدا کنيد، يک ابزارهايي دارد، نمي شود انسان بدون ورزش، بدون خوردن غذاي مقوّي، بدون زندگي کردن در هواي خوب، متوقع باشد که مزاج سالم و بدنِ نيرومندي داشته باشد! همۀ اهداف و غايات، متوقفّ بر مقدّمات است.

در مورد آخرت هم همين طور است، اينکه انسان بخواهد به اهداف اخروي، به رضوان الهي دست بيابد در حالي که مقدمات آن را انجام ندهد، اين، شدني نيست، عملي نيست. نه تضرّع، نه استغفار، نه اعمالِ واجب، نه اجتناب از محرّمات، اگر هيچکدام نباشد در عين حال انسان توقع داشته باشد آن اغراض و اهداف و خواسته هاي اخروي براي او فراهم بشود، اين، امکان ندارد، همچنانکه در دنيا امکان ندارد. به دنيا جز با چشم اعتبار نگاه نکن! نگاه کنيد در امور دنيا و از آن، عبرت بگيريد که به درد آخرتتان بخورد.

[1]- الشافي، ص 850

*شرح حديث در ابتداي درس خارج ، 22/2/92 به نقل از مشرق

روزنامه كيهان، شماره 21802 به تاريخ 5/10/96، صفحه 6 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.

پر بازدیدترین ها

بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
Powered by TayaCMS