دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

عزتمندی و ذلت ناپذیری ‌

No image
عزتمندی و ذلت ناپذیری ‌

عزتمندي و ذلت ناپذيري ‏

رضا جاودان

خداوند متعال در قرآن کریم می‌فرماید: «لاتَظلمون و لاتُظلَمون؛ نه ستم می‌کنید و نه تن به ستم می‌دهید»(بقره: 279).

«تَظلمون» از ماده «ظلم» به معنای ضایع کردن حق و کوتاهی در رساندن حق است، خواه در مورد حقوق خود باشد یا در مورد حقوق دیگران یا حقوق الهی، خواه حقوق مادی و طبیعی یا معنوی و روحانی.

«ظلمه» و «ظلمات» که به معنای تاریکی و ضد نور است از همین معنا گرفته شده است، زیرا اصل اولی در هستی و طبیعت ظهور نور و گسترش آن است و اساساً حقیقت وجود یعنی نور، که البته مراتب متعددی دارد.

اما ظلمت و تاریکی امری است که با فقدان نور یا ضعف وجود نور حاصل می‌شود و این همان ضایع شدن حق عالم است.

حدیث انقلاب به تعبیر علامه شهید مطهری(ره) «کسانی که به خاطر یک سلسله اصول و مبادی قیام می‌کنند و نهضت می‌نمایند، در حقیقت به همه جهانیان بعد از خودشان پیامی دارند و به اصطلاح معروف وصیتی دارند.

آیندگان باید با پیام آنها آشنا شوند و ندای آنها را بشناسند. حسین بن علی(ع) فرمود:

«انی لم اخرج اشرا و لابطرا و لامفسدا و لاظالما انما خرجت لطلب الاصلاح فی امه جدی صلی الله علیه و اله ارید ان امر بالمعروف و انهی عن المنکر و اسیر بسیره جدّی و ابی».

در کربلا جمله‌های تاریخی زیاد گفته شده است که گذشته از اینکه از یک انسانیت کامل و ایمان خارق العاده و از یک حماسه پرشور حکایت می‌کند، چون این جمله‌ها با خون نوشته شده و ثبت شده است ارزش دیگری دارد؛ و به علاوه از این شعارها به روح حسینی و ماهیت نهضت حسینی می‌توان پی‌برد.

جمله‌های خود اباعبدالله الحسین(ع):« هیهات منا الذله؛ الموت اولی من رکوب العار؛ الاترون ان الحق لایعمل به... لیرغب المومن فی لقاء الله محقاً؛ الناس عبیدالدنیا و الدین لعق علی السنتهم» و جمله‌های علی اکبر (ع): «اذاً والله لانبالی بالموت یا ابتاه هذا جدّی رسول الله»؛ و جمله قاسم بن الحسن(ع): «الموت احلی عندی من العسل»؛ و جمله حضرت اباالفضل(ع): «یا نفس من بعد الحسین هونی هذا حسین شارب المنون».‌

آری، حادثه کربلا، قیامی اسوه و سیره‌ای عام برای نظریه انقلاب و منشوری انقلابی تاریخی است که برای هر عصر پیامی ویژه دارد، حتی برای آزادیخواهان و انقلابیون غیر مسلمان، چه رسد به فقیهی از یلاله او؛ و به راستی که انقلاب اسلامی ما ریشه در نهضت حسینی دارد و این واقعیت را مرحوم امام و مسئولان نظام و قاطبه مردم بارها و بارها در تبیین ماهیت انقلاب و در قالب شعارهای اصولی انقلاب یادآور شده‌اند: «حسین حسین شعار ماست شهادت افتخار ماست» و «هیهات منا الذله».

علاوه بر این نهضت امام(ره) احیا کننده نهضت امام حسین(ع) هم بود. در عاشورای دو روز قبل از 15 خرداد 1342 جملات همه ساله نوحه خوانان و سینه زنان، ناگهان به شعارهای تند علیه طاغوت زمان و علیه ظلم و ستمگری بدل شد.

امام(ره) در بیانیه خود به مناسبت محرم آن سال فرمودند: «محرم ماه پیروزی خون بر شمشیر است» و بدین سان با الهام از نهضت عاشورایی حسین بن علی(ع) نهضت اسلامی مردم جان گرفت و مردم شهرها، زینب وار، در بزرگداشت شهیدان خود هر روز خون تازه‌ای به پیکر انقلاب تزریق کردند و پیام شهیدان را در حالی که همه مردم همچون بازماندگان کربلادر اسارت طاغوت بودند به گوش غافلان و جهانیان رساندند.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.

پر بازدیدترین ها

بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS