دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

عیادت

No image
عیادت

واژه عیادت از ماده عود به معنی رجوع و برگشتن است. عیادت مریض؛ یعنی برگشتن به سوی او برای اطلاع از حال وی.

عیادت بیمار یکی از اخلاق حسنه مورد تأکید در شرع مقدس اسلام و از حقوقی است که مسلمانان بر یکدیگر دارند.

ارزش عیادت

این رفتار نیک نقش به‌سزایی را در تحکیم روابط انسانی و صمیمیت و اخوت،‌ و از بین بردن کینه و کدورت، ایفا می‌کند.امیر مؤمنان(علیه السلام) می‌فرماید:

«از جمله نیکوترین اعمال انسان، عیادت مریض است»

پاداش عیادت

برای عیادت و عیادت کننده در روایات معصومین فضیلت‌‌‌هایی نقل شده است؛ از جمله:

1- پاداش عیادت،‌ بزرگتر از تشییع جنازه است.

2- عیادت کننده در راه بهشت گام می‌هند.

3- در رحمت خدا غوطه ور می‌شود.

4- برای او بهشت ضمانت شده است.

5- هفتاد هزار فرشته تا روز قیامت از طرف او‌ خدا را عبادت می‌کنند.

اخلاص در عیادت

ارزش عیادت در خالص و خدایی بودن آن است،‌ تعبیر « فی‌الله» که در روایات عیادت بیماران به چشم می‌خورد،‌ به همین نکته حساس اشاره می‌کند. در حدیث است که:

«در روز قیامت، خداوند به بنی‌آدم خطاب می‌کند: مریض شدم چرا به عیادتم نیامدی؟ می‌گوید: خدایا! تو پروردگار ‌جهانیانی،‌ چگونه به عیادت تو می‌آمدم؟ پاسخ می‌شنود: فلان بنده‌ام بیمار شد و از او عیادت نکردی! مگر نمی‌دانستی که اگر به عادتش می‌رفتی،‌ مرا نزد او می‌یافتی؟»

وظایف عیادت کننده

1- نزد بیمار کمتر توقف کند،‌مگر آن که بیمار خواستار آن باشد.

2- برای شفای بیمار دعا کند؛ چون دعای عیادت کننده مثل دعای فرشتگان است.

3- برای مریض هدیه‌ای ببرد؛ چون مایه آرامش مریض می‌شود.

4- برای بهبودی او سوره مبارکه حمد بخواند که در حدیث وارد شده است که اگر هفتاد مرتبه سوره حمد بر موضع درد خوانده شود موضع درد به اذن خدا آرام می‌‌گیرد.

5- در نزد مریض چیزی نخورد و کاری که سبب ناراحتی او شود انجام ندهد.

6- از بیمار تقاضای دعا کند که هر کس برای خوشنودی خدا از بیمار عیادت کند، آن بیمار هر چه برای عیادت کننده از خدا بخواهد خداوند دعایش را مستجاب می‌کند.

7- مریضی کمتر از سه روز،‌ عیادتش واجب نیست و اگر بیش از آن شد عیادت،‌ یک روز در میان باشد و اگر به طول انجامید مریض را با خانواده‌اش به حال خود بگذارند.

8- دلجویی و هم دردی کردن با مریض،‌ موجب آرامش خاطر و تسکین دردش خواهد شد.

9- اطعام مریض،‌ پیامبر(صلی الله علیه و آله) در این‌باره می‌فرماید:

هر کس،‌ بیماری را طبق خواسته‌اش اطعام کند،‌ خداوند با میوه‌های بهشت او را پذیرایی خواهد کرد.

10- به بیماران جذامی نباید نگاه پیوسته انجام داد،‌ چون باعث ناراحتی آنها می‌شود.

11- در هنگام عیادت به گونه‌ای که به گوش بیمار نرسد بر سلامتی خویش حمد گوید.

عیادت بیمارانی که تاکید شده است:

1- عیادت مومن

2- عیادت خاندان پیامبر اکرم(ص)

3- عیادت بینوایان

آثار عیادت

1- موجب تقویت روحیه بیمار شده،‌ از بار سنگین بیماری که جسم و جانش را فرا گرفته،‌ کاسته می‌شود و زودتر سلامتی از دست رفته را باز می‌یابد.

2- دل‌های افراد جامعه به هم نزدیک‌تر می‌شود،‌ برادری و همدلی افزایش می یابد تا آن‌جا که هم فرد و هم جامعه به واسطه این رفتار الهی و انسانی مورد لطف و رحمت پروردگار قرار می‌گیرند.

3- عیادت بیمار،‌ انسان را به یاد قیامت می‌اندازد و او را متوجه نعمت تندرستی می‌سازد و زمینه‌ساز شکر می‌گردد. رسول خدا (ص) می‌فرماید:

«به عیادت بیمار و تشییع جنازه بروید،‌ که شما را به یاد آخرت می‌اندازد».

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.

پر بازدیدترین ها

بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS