دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

پرده های مغز و نخاع Meninges

No image
پرده های مغز و نخاع Meninges

كلمات كليدي : نرم شامه، عنكبوتيه، سخت شامه، چادرينه مخچه، داس مخ، مننژيت، روان شناسي فيزيولوژيك

نویسنده : كوثر يوسفي

در اطراف مغز و نخاع، سه پوشش وجود دارد که از داخل به خارج، عبارتند از: نرم‌شامه(Pia mater)، عنکبوتیه(Arachnoid) و سخت‌شامه(Dura mater). این پرده‌ها بطور کلی "مننژ" نامیده شده که میان استخوان جمجمه و بافت مغز، ستون مهره‌ها و نخاع قرار دارند. این پرده‌ها شدت ضربه‌هایی را که به استخوان سر و ستون مهره‌ها وارد می‌شوند کاهش داده و همچنین به عنوان یک سد شیمیایی در برابر بسیاری از مواد آسیب‌رسان ایفای نقش می‌کنند.[1]

نرم‌شامه

عبارت است از یک ورقه نازک پر عروق که تمام قسمت‌های مختلف مغز و نخاع را احاطه کرده و مستقیما با بافت عصبی مجاور است. نرم‌شامه مغز در سقف بطن سوم، چادر مشیمیه(Tentorium choroid) را به وجود می‌آورد. عروق نرم‌شامه در بعضی از چادرهای مشیمیه بصورت کلافه‌هایی در می‌آیند که آن‌ها را شبکه‌های مشیمیه(Choroid plexus) می‌نامند.[2]

عنکبوتیه

ورقه نازک مشبکی است شبیه به تار عنکبوت که مجاور سطح داخلی سخت‌شامه قرار دارد. عنکبوتیه از نرم‌شامه فاصله دارد و بین این دو لایه، فضایی است به نام فضای تحت عنکبوتیه(Cavum sub arachnoid) که از رشته‌های لیفی شلی تشکیل شده و مایع مغزی – نخاعی(Cerebro spinal fluid) در میان این رشته‌ها جریان دارد. اثر ضربه‌گیری این مایع در حفاظت مکانیکی دستگاه عصبی بسیار مهم است.

در سطح خارجی عنکبوتیه، دانه‌هایی به نام "دانه‌های پاچیونی" یا جوانه‌های عنکبوتیه(Granulation arachnoidles) وجود دارند که وارد یکی از مجاری خونی سخت‌شامه ‌شده و مخازنی را به وجود می‌آورند که عبارتند از: مخزن بین مخچه و بصل‌النخاع که در قاعده مغز قرار دارد و دیگری دور نخاع که قسمت تحتانی آن برای کشیدن مایع مغزی – نخاعی بکار برده می‌شود.

سخت شامه

پرده نسبتا ضخیم و سختی است که به استخوان جمجمه چسبیده و خود شامل دو لایه است که در بعضی نواحی، از یکدیگر فاصله گرفته و رگ‌های خونی را از بین خود عبور می‌دهند. سخت‌شامه بصورت تیغه‌هایی به بعضی از نواحی و شکاف‌های مغز وارد می‌شود، بزرگترین این تیغه‌ها بین دو نیم‌کره راست و چپ مغز است که داس مغزی(Flax Cerebri) نامیده می‌شود.

چادرینه مخچه(Tentorium cerebelli) و داس مخچه کوچک نیز از سخت‌شامه ساخته شده‌اند. [3]

چادرینه مخچه

پرده‌ای است تقریبا افقی و هلالی شکل که نیم‌کره‌های مخ را از مخچه جدا می‌کند و در وسط دارای شکافی است به نام Incisura tentorii که مغز میانی از آن عبور می‌کند.

داس مخ

ورقه‌ای است عمودی به شکل مثلث طویل و خمیده که شکل داس را به خود می‌گیرد و در شکاف طولی مغز واقع شده است.[4]

در نخاع، بین سخت‌شامه و استخوان ستون مهره‌ها فاصله مختصری است که فضایی به نام روی سخت‌شامه(Epi dural) را به وجود می‌آورد. این فاصله را یک بافت پیوندی سست چربی‌دار و تعداد زیادی رگ‌های خونی اشغال می‌کند. فضایی هم بین سخت‌شامه و عنکبوتیه وجود دارد، که فضای زیر سخت‌شامه(Sub dural) نام دارد. هنگامی که پرده‌های مننژ دچار التهاب و یا عفونت شوند، بیماری مننژیت به وجود می‌آید که بسته به عامل ایجاد کننده آن ممکن است باکتریال(عامل باکتری) یا ویروسی باشد و علایمی مانند؛ تب، سردرد و سفت و سخت ‌شدن عضلات گردن را ایجاد کند.

مقاله

نویسنده كوثر يوسفي

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.

پر بازدیدترین ها

بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS