دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

پرسش و پاسخ هويت اجتماعی

No image
پرسش و پاسخ هويت اجتماعی

پرسش: هويت اجتماعي انسان براساس چه عوامل و مولفه هايي شکل مي گيرد؟

پاسخ: هويت انساني، مقوله اي اجتماعي است. همه انسانها به هنگام تولد، فارغ از اينکه در کجاي زمين به دنيا مي آيند و يا از چه تعلق قومي و قبيله اي برخوردارند، داراي ويژگي هاي يکسان نوع انساني، در ميان انواع موجودات زنده هستند و هيچ گونه تفاوت ماهوي با يکديگر ندارند؛ بنابراين، مقوله هويت انساني که در دوران رشد و تکوين انسان در جامعه شکل مي گيرد، کاملااجتماعي و جامعه شناسانه است و ربطي به خون و نژاد و رنگ پوست و... ندارد.

هويت اجتماعی

هويت اجتماعي از عوامل و مولفه هايي تشکيل مي شود که هر کدام به نوعي بر تکوين شخصيت اجتماعي انسان تاثيرگذار است.

مجموعه اين مولفه هاي تاثيرگذار به پنج قسم به شرح زير طبقه بندي مي شوند:

1- عوامل جغرافيايي و اقليمي

2- عوامل سياسي و تاريخي

3- عوامل اقتصادي و معيشتي

4- عوامل فرهنگي (زبان و ادبيات و هنر، سنن و آداب، اعتقادات و آيين ها و رسوم و يادمان‌ها)

5- عوامل تربيتي

الف) عوامل جغرافيایی و اقليمی

به مجموعه عواملي گفته مي شود که برگرفته از ويژگي هاي مربوط به اقليم، طبيعت و آب و هواست، که در قرون و هزاره ها، مي تواند بر نوع رفتار زيست محيطي افراد تاثير گذاشته و هويتي اجتماعي خاص، يا احساس تعلقي به خصوص را در يک گروه انساني، از گذر زندگي تاريخي، ايجاد کند؛ بنابراين، بايد ريشه بخشي از احساسات مربوط به تعلق سرزميني را در اين عامل، جستجو کرد.

اما وجه تشابه در ميان يک گروه انساني که تنها برگرفته از اين عامل باشند، قادر به ايجاد هويت اجتماعي نيست، بلکه اين عامل تنها مي تواند يکي از عوامل گسترده ايجاد هويت و احساس تعلق به يک گروه خاص انساني باشد.

ب) عوامل سياسی و تاريخی

به مجموعه عواملي گفته مي شود که متاثر از سرنوشت سياسي و تاريخي مشترک يک گروه خاص از انسان ها هستند. دقت شود که وقتي مي گوييم: «يک گروه خاص از انسان ها»، منظورمان همزمان، آن گروهي از انسان ها هستند که مي توانند در ميان خود، شامل گروه ها و دسته هاي متعدد انساني در حوزه هاي گوناگون جغرافيايي باشند. يادماند ه هاي تاريخي، شادي ها، غم ها و نبردها و شکست ها و پيروزي هاي مشترک، از جمله عواملي هستند که از منظر تحمل نوع نظام هاي سياسي خاص و رخدادهاي مشابه، مي توانند تاثيرات ماندگاري بر احساس هويت مشترک بگذارند.

ج) عوامل اقتصادی و معيشتی

عوامل اقتصادي در احراز هويت مشترک عبارتند از: شيوه توليد اقتصادي، روابط توليد، سطح و نوع توليد، ابزار خاص توليد و امکانات توليدي يک گروه به خصوص از انسان ها که در يک اقليم مشخص تاريخي، زندگي کرده و مي کنند.

بسته به اينکه اين گروه انساني مفروض، از گذر يک جريان (پروسه) تاريخي، در هر يک از عوامل نامبرده، متأثر از چگونه نظامي بوده اند، داراي ويژگي هاي مشترکي مي شوند، که اين ويژگي ها، نوعي خاص از احساس مشترک و تعلق تاريخي را ايجاد مي کنند؛ براي نمونه، قرنها حاکميت نظام زمينداري (فئوداليسم) در بين ملل اروپايي و يا حاکميت نظام ارباب و رعيتي در ايران، منجر به ايجاد دو نوع متفاوت از احساس مشترک، نسبت به روابط توليدي و رابطه انسان با انسان و انسان با زمين، در بين اين دو گروه انساني شده اند. تفاوت نوع نگاه به اشرافيت در جوامع اروپايي و فرهنگ برگرفته از آن، با نوع نگاه مردم ايران به همين مقوله، برخاسته از همين تنوع توليد، روابط و ابزار توليدي متفاوت است. ادامه دارد

   

   

                روزنامه كيهان، شماره 21122 به تاريخ 13/5/94، صفحه 8 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.

پر بازدیدترین ها

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
Powered by TayaCMS