دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

پرسش و پاسخ:‌ عوامل پيدايش فتنه

No image
پرسش و پاسخ:‌ عوامل پيدايش فتنه

پرسش:

عواملي که موجب پيدايش فتنه مي شوند، کدام است؟

پاسخ:

حضرت علي(ع) در خطبه ۵۰ نهج البلاغه مي فرمايد: همانا پيدايش فتنه ها هوي و هوس‌هایی است که پيروي مي شوند و بدعت هايي است که گذارده مي شوند. در چنين شرايطي با کتاب خدا مخالفت مي شود و مرداني مردان ديگري را پيروي مي کنند. اگر باطل با حق آميخته نمي شد حق جويان آن را مي شناختند و اگر حق به باطل پوشيده نمي گرديد دشمنان مجال طعنه زدن به آن را نمي داشتند. ليکن اندکي از حق و اندکي از باطل را مي گيرند و با هم مي آميزند و در اين هنگام شيطان فرصت مي يابد تا بر دوستانش مسلط گردد و کساني که لطف خداوند از پيش شامل حالشان شده است نجات مي يابند.

منشأ اصلی فتنه‌های اجتماعی

حضرت علي(ع) منشأ اصلي فتنه هاي اجتماعي را دو عامل مي داند:

1- انحراف در خواسته ها و گرايش هاي افراد و انحراف در باور هاي ديني و داوري هاي ارزشي آنان.

2- بدعت در دين؛ در يک جامعه ديني اموري که رنگ و لعاب ديني داشته باشد بيشتر مورد پذيرش مردم قرار مي گيرد در اين جوامع ديني برخي مي کوشند مسائلي را به نام دين مطرح کنند و بدعت هايي در دين ايجاد کنند که راهزن فکر و عمل انسان هاي ساده لوح و ساده انديش خواهند بود.

خودخواهی و هوی پرستی

منشأ بسياري از فتنه هاي اجتماعي حب جاه و مقام و رياست طلبي و خود خواهي و خود بزرگ بيني است. خود خواهي موجب مي شود درمواردي که خواسته هاي انسان با موازين ديني و الهي سازگاري ندارد به توجيه رفتار يا تاويل هاي ناشايسته اي از معارف ديني دست بزند. هوي پرستي ابعاد و شاخه هاي فراواني دارد از جمله:

رياست طلبی

نمونه هاي تاريخي اين تحليل را مي توان در تاسيس حزب پيمان شکنان توسط طلحه و زبير و عايشه و همچنين دشمني ها و کارشکني هاي معاويه عليه حکومت علوي مورد مطالعه قرار داد. (الامامه و السياسه، ج۱، ص۴۷) عامل اصلي ايجاد فتنه صفين نيز همين رياست طلبي، خود خواهي و هوي پرستي حاکمان شام بود.

دنياطلبی

يکي از مهم ترين علل پيدايش فتنه، دنيا طلبي است. به ويژه گرايش به ثروت و زر اندوزي موجب مي شود کساني که امکان دستيابي به اين اهداف را در نظام اسلامي براي خود نمي بينند به فتنه و آشوب بپردازند. برخي مورخان گفته اند علت خودداري زيد بن ثابت و کعب بن مالک از بيعت با امام علي(ع) دنيا زدگي و دنيا طلبي آنان بود. (تاريخ طبري، ج ۳، ص۴۵۲) کارنامه اقتصادي سران جمل نيز همين حقيقت را نشان مي دهد.

بدعت گذاری در دين

يکي ديگر از سرچشمه هاي پيدايش فتنه انحراف در احکام و مقررات اسلامي از طريق تحريف يا تغيير پاره اي از آنهاست. يا به تعبير ديگر نوگرايي بي مبنا در احکام ديني وبدعت گذاري در دين است. بدعت در حقيقت مکمل عامل اول، يعني هوي و هوس است. نتيجه اين بدعت ها آن شد که به فرموده امام باقر(ع) درباره انگيزه قاتلان امام حسين(ع) «کل يتقربون الي الله بدمه» يا عمر سعد خطاب به سپاهيان خود با شعار «يا خيل الله ارکبي و ابشري بالجنة» دستور حمله به سيد جوانان اهل بهشت و يارانش را صادر کند. (بحار الانوار، ج۴۴، ص۳۹۱)

امام علي(ع) در خطبه ۱۷ نهج البلاغه عامل اصلي غرق شدن بسياري از افراد در درياي فتنه ها را چنگ زدن آنان به بدعت ها و رها کردن سنت ها معرفي کرده و مي فرمايد: «قد خاضو بحار الفتن و اخذو بالبدع دون السنن» (دشتي، ص۶۱) جمعي در درياي فتنه غرق شدند، به بدعت ها چنگ زدند و سنت ها را رها کردند.

روزنامه كيهان، شماره 21158 به تاريخ 24/6/94، صفحه 8 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.

پر بازدیدترین ها

بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS