دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

آثار و فوايد مشورت

No image
آثار و فوايد مشورت

پرسش:

مشورت با ديگران چه آثار و فوايدي در حيات فردي و اجتماعي انسان دارد؟

پاسخ:

مشورت که از پشتوانه وحياني و عقلاني برخوردار است، فوايد زيادي دارد.

آثار و برکات فراواني که از مشورت کردن نصيب انسان مي شود، هرگز از تفکر فردي و امکانات و منابع فراوان مادي به دست نمي آيد. اينک اهم آثار و فوايد مشورت را به شرح زير بيان مي کنيم:

1- کمک گرفتن از افکار ديگران

مشورت به انسان کمک مي کند تا افکار و انديشه هاي ديگران، به ويژه صاحب نظران و متخصصان را به ياري طلبد و با قرار دادن افکار و انديشه هاي آنان در کنار فکر و نظر خود، بر قدرت، وسعت و عمق انديشه و بينش خود بيفزايد و از درخشش افکار و انديشه هاي ديگران بهره مند شود.

حضرت علي(ع) مي فرمايد: «کسي که با خردمندان و عاقلان مشاوره کند به نور عقلها و خردها روشني يابد.» (غررالحکم و دررالکلم، ص589)

«هر کس با ديگران مشورت نمايد، از انديشه هاي آنان بهره گرفته است.» (نهج البلاغه - حکمت 161)

2- شناسايي خطاها

يکي ديگر از آثار مثبت مشورت اين است که مشورت کردن و استفاده از نقطه نظرهاي ديگران به انسان کمک مي کند تا خطاها و اشتباهات را بشناسد. امام علي(ع) فرمودند: «کسي که از نظرات و آراء گوناگون استقبال نمايد، موارد خطا و اشتباه را مي شناسد. (نهج‌البلاغه، حکمت 173)

3- دستيابي به راهکار مناسب

مشورت باعث مي شود تا تصميم معقول و مناسبي اتخاذ شود و راه درستي انتخاب گردد. حضرت علي(ع) مي فرمايد:

«هر کس با صاحبان انديشه و خرد مشورت نمايد، به راه درست رهنمون مي شود. (بحارالانوار، ج75، ص105)

4- پيشگيري از پشيماني

معمولاً بعد از هر تصميمي که بدون مشورت اتخاذ شود و جوانب و زواياي مختلف آن به خوبي سنجيده نشده باشد، پشيماني و ندامت از اينکه چرا اين تصميم بدون سنجش جوانب مختلف مسئله اتخاذ شده، طبيعي است. اميرمؤمنان حضرت علي(ع) اين نکته را يادآور مي‌شود و مي فرمايد:

«با افراد عاقل و صاحب خرد مشورت کن تا از لغزش و پشيماني ايمن گردي.» (غررالحکم و دررالکلم، ص587)

و نيز فرمودند:

«رسول خدا(ص) مرا به يمن فرستاد، سفارشات لازم را کرد و فرمود: اي علي! کسي که استخاره کند سرگردان نخواهد شد و کسي که مشورت کند پشيمان نمي شود. (بحارالانوار، ج75، ص100)

5- مبارزه با تکبر و استبداد نظر

آنگاه که با غفلت از مشورت، خوي استبداد و تکبر در جامعه تقويت شود و جامعه از پشتوانه فکري و عملي مشاوران محروم گردد، رکودي مرگبار رخ مي نمايد و جامعه را از پيشرفت و شکوفايي بازمي دارد. اين واقعيت در زبان پيامبر اکرم(ص) چنين جاري شده است که فرمود: «آن گاه که فرمانروايان شما از بدانتان و ثروتمندان شما از تنگ چشمانتان باشند و مشورت و رايزني از ميانتان رخ بربندد، به زمين فرو رفتن شما بهتر از زندگي در آن است.» (بحارالانوار، ج74، ص139)

همچنين امام علي(ع) فرمودند: «کسي که به رأي خود استبداد بورزد هلاک مي گردد.» (نهج البلاغه(ع)- حکمت 161)

«هيچ تنهايي ترسناک تر از خودپسندي و خودبيني و هيچ پشتيباني مطمئن تر از مشورت نيست.» (نهج البلاغه- حکمت113)

6- هدايتگري

نبي مکرم اسلام(ص) فرمودند:

«هر که بخواهد کاري کند و درباره آن مشورت کند خدا او را به خردمندانه ترين کارها توفيق دهد.» (نهج الفصاحه، ص433، ح2962)

7- کامروايي

مشاوره فرآيندي سودمند است که مي تواند زمينه چيرگي بر مشکلات و رشد فکري و افزايش تشخيص و تصميم گيري را فراهم کند. بنابراين، کامروايي و پويايي فرد و جامعه در گرو مشورت دهي و مشورت خواهي است. امام علي(ع) فرمودند:

«مشورت کننده کامياب و رستگار خواهد شد. (غررالحکم و دررالکلم، ص585)

دستاوردهاي ديگر مشورت عبارتند از: پيروي از روش ائمه معصومين، روشن بيني و بصيرت، ازدياد عقل (رشد انديشه، قدرت تدبير)، نوعي مشارکت فکري و تشويق به کار جمعي، قدرت تصميم گيري واقع بينانه، احترام به افکار و آراء، موجب اطمينان نفس و راحتي، پي بردن بر قدرت فکري و ميزان دلسوزي ديگران (شناسايي افراد شايسته از ديگران)، موجب شکوفايي استعدادها و رشد ذوق ها و در نتيجه موجب گشايش راه هاي نوين، افزايش ميزان مطلوبيت و درجه مقبوليت (جلوگيري از بدگماني و جلب نظر مردم)، موجب دوري از انتقادهاي مغرضانه و انتقادهايي را که براشخاص خود محور و تک رو مي باشد، تضمين تداوم کار در سايه مشورت، موجب افزايش آگاهي ها و معلومات ديگران.

روزنامه كيهان، شماره 21598 به تاريخ 26/1/96، صفحه 8 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
پيامبرى و پيشوايى

پيامبرى و پيشوايى

انسان به طور فطرى عاشق کمال مطلق است و خداوند از نوع انسان پیمانى فطرى گرفته است که جز او را نپرستند، اما عوامل مختلفى چون: استکبار، خودخواهى، حرص، تعلق هاى پست و وابستگى ها بر این فطرت سایه مى افکنند و آدمى مصداق کمال را اشتباه مى گیرد و به پیمان فطرت خود وفا نمى کند. پیامبران در رسالت خود مردمان را به وفاى به پیمان فطرى و رو کردن به کمال مطلق حقیقى فرا مى خوانند.
No image

رذایل اخلاقی

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
Powered by TayaCMS