اعمال عبادی ذیقعده

اعمال ماه ذی قعده‌
ذی قعده، از ماه‌های حرام است که در جاهلیت مورد احترام بوده و اسلام نیز آن را گرامی داشته است. این ماه به اجابت دعا معروف است.

اعمال عبادی در ماه ذی قعده‌
1. چهار رکعت نماز در یکشنبه ذی قعده:
روایت شد، پیامبر (ص) در روز یکشنبه در میان مردم حاضر شد و فرمود: «ای مردم! چه کسی می‌خواهد توبه کند؟ همه پاسخ مثبت دادند. آن‌گاه فرمود:
غسل کرده و وضو بگیرید. چهار رکعت نماز در این روز بخوانید. در هر رکعت، یک بار سوره حمد، سه بار سوره اخلاص و یک بار هم سوره فلق و ناس را بخوانید. پس از تمام شدن نماز، هفتاد مرتبه استغفار کنید و سپس «لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاَّ بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظیمِ » بگویید. بعد از آن، این دعا را بخوانید:
یا عَزیزُ یا غَفَّارُ اغْفِرْ لی‌ ذُنُوبی‌ وَذُنُوبَ جَمیعِ المُؤمِنینَ وَالْمُؤمِناتِ فَاِنَّهُ لا یَغْفِرُ الذُّنُوبَ اِلاَّ اَنْتَ!
سپس فرمود:
کسی که این عمل را به جا آورد، از جانب آسمان به او ندا می‌رسد: ای بنده خدا! توبه‌ات پذیرفته شد و گناهانت بخشوده گشت. کردارت را از سر بگیر.(211)

واقعه روز یازدهم ماه‌
میلاد امام رضا (ع) در سال 148 ه.ق‌
پانزدهم ماه‌

اعمال شب پانزدهم
1. عبادت. از پیامبر اکرم (ص) نقل شده است که در ماه ذی قعده، شبی است با برکت و آن، شب نیمه است که خداوند، با نگاه رحمت به بندگان با ایمان می‌نگرد. کسی که در آن شب، به طاعت مشغول باشد، پاداش صد روزه‌دارِ غیر گناهکار را به او می‌دهند.(212)

اعمال روز بیست و سوم ماه‌
1. زیارت حضرت رضا (ع). زیارت این روز، سنّت است و سید بن طاووس از بعضی نقل کرده که مستحب است.(213)

بیست و پنجم ماه ذی قعده‌
اعمال شب بیست و پنجم ذی قعده‌
1- عبادت و بندگی.(214)

اعمال روز بیست و پنجم: این روز، روز دَحْوالارض است.
1. داشتن روزه.(215)
2. غسل.(216)
3.نماز گزاردن. دو رکعت نماز که در هر رکعت، یک بار سوره حمد و پنج بار سوره شمس خوانده می‌شود. پس از سلام بگوید:
«لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاَّ بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظیمِ » آن گاه دعای زیر را بخواند:
یا مُقیلَ العَثَراتِ اَقِلْنی‌ عَثْرَتی‌ یا مُجیبَ الدَّعَواتِ اَجِبْ دَعْوَتی‌ یا سامِعَ الْأَصْواتِ اِسْمَعْ صَوْتی‌ وَارْحَمْنی‌ وَتَجاوَزْ عَنْ سَیِّئاتی‌ وَما عِنْدی‌ یا ذَاالْجَلالِ وَالْأکْرامِ!(217)
ای گذرنده از لغزش‌ها، درگذر از لغزشم، ای اجابت کننده دعوت‌ها! اجابت کن دعایم را، ای شنوای ای آوازها! بشنو آوازم را و بر من رحم کن، و بگذر از بد کرداری‌ام و آنچه نزد من است، ای صاحب جلال و اکرام!
4. خواندن دعاهای وارد شده در مفاتیح الجنان.
5. خواندن زیارت حضرت رضا (ع). بعضی از علما، خواندن زیارت امام رضا (ع) را در این روز، مستحب دانسته‌اند.

وقایع روز سی‌ام ماه‌
شهادت امام محمّد تقی (ع) در سال 220 ه.ق (البته روز شهادت، آخر ماه ذی قعده است).(218)

جدیدترین ها در این موضوع

رذایل اخلاقی

29 دی 1395, 1:13

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد). 29 دی 1395, 1:6

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد. 25 دی 1395, 0:15

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد. 24 دی 1395, 23:45

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست. 24 دی 1395, 23:41

پر بازدیدترین ها

عيب پوشى

رذایل اخلاقی

29 دی 1395, 1:13

نبوت شناسی

پزشك امت رسول الله صلى الله عليه و آله طبيب دوار بطبه، قدا حكم مراهمه، و اءحمى مواسمع، يضع ذلك حيث الحاحة اليه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پزشكى است سيار كه با طب خويش ‍ همواره به گردش مى پردازد و مرهم ها را به خوبى آماده ساخته و به هنگام نياز آنها را به كار مى برد. 7 آذر 1395, 12:15

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

قرآن پيروان خود را به مطالعه تاريخ گذشتگان فرامى‏ خواند و با تكرار و تأكيد زياد به پيروانش دستورمى ‏دهد به سير و سفر بپردازند و از نزديك نشانه ‏هاى تاريخى را مشاهده نمايند تا انديشه آنها بارور شود و سطح فكر و فرهنگشان ارتقا يابد. 21 آبان 1395, 22:31

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید . 8 آبان 1395, 19:32