دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

بخل

قال الله الحکیم:«الَّذِینَ یَبْخَلُونَ وَیَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَیَکْتُمُونَ مَا آتَاهُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ وَأَعْتَدْنَا لِلْکَافِرِینَ عَذَابًا مُّهِینًا» «آن گروه (اهل کتاب) که بخل مى‌ورزند و مردم را به بخل وادار مى کنند و آنچه را خدا از فضل خود به آن‌ها داده کتمان مى کنند، خدا بر این کافرین عذابى سخت مهیا داشته است»(سوره نساء/ آیه 37)
No image
بخل قال الله الحکیم:


«الَّذِینَ یَبْخَلُونَ وَیَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَیَکْتُمُونَ مَا آتَاهُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ وَأَعْتَدْنَا لِلْکَافِرِینَ عَذَابًا مُّهِینًا» (سوره نساء/ آیه 37)
«آن گروه (اهل کتاب) که بخل مى‌ورزند و مردم را به بخل وادار مى کنند و آنچه را خدا از فضل خود به آن‌ها داده کتمان مى کنند، خدا بر این کافرین عذابى سخت مهیا داشته است»



قال رسول الله (صلى‌الله‌علیه‌وآله):

«جاهل سخى احب الى‌الله من عابد بخیل»
جاهل سخاوتمند نزد خدا از عابد بخیل محبوب‌تر است»

از مظاهر دنیا و دوستى بخل است، و آن امساک از دادن چیزى به دیگران، و جمع مال و منال است

شرح کوتاه:
از دام‌هاى شیطان یکى بخل است که جلو ده‌ها فضائل همانند انفاق و بخشش و ایثار و کمک به دیگران را مى‌گیرد و سبب مى‌شود که معصوم (علیه‌السّلام) بفرماید:

«هیچ بخیلى وارد بهشت نمى‌شود.»

صفت بخل آنقدر نفرت‌انگیز است، که اگر کسى به دیگرى مى‌بخشد او باطناً ناراحت مى‌شود. بر خانواده‌اش سخت مى‌گیرد، دوست ندارد مهمانى به خانه‌اش بیاید حتى خودش مهمانى نمى‌رود تا کسى خانه‌اش نیاید، و با اهل سخاوت دوستى نمى‌کند؛ لذا روایت وارد شده که پیامبر (صلى‌الله‌علیه‌وآله) از صفت بخل همیشه به خدا پناه مى‌برد.



گناه بخیل
پیامبر (صلى‌الله‌علیه‌وآله) به طواف خانه خدا مشغول بود، مردى را دید که پرده کعبه را گرفته و مى‌گوید: خدایا به حرمت این خانه مرا بیامرز.
رسول خدا (صلى‌الله‌علیه‌وآله) فرمود:
«گناه تو چیست؟»
گفت: گناهم بزرگتر از آن است که برایت توصیف کنم!
فرمود: «واى بر تو، گناه تو بزرگتر است یا زمین‌ها؟»
گفت: گناه من!
فرمود: «گناه تو بزرگتر است یا کوه‌ها؟»
گفت: گناه من!
فرمود: «گناه تو بزرگتر است یا آسمان‌ها؟»
گفت: گناه من!
فرمود: «گناه تو بزرگتر است یا عرش خدا؟»
گفت: گناه من!
فرمود: «گناه تو بزرگتر است یا خدا؟»
گفت: خدا اعظم و اعلى و اجل است.
فرمود: «واى بر تو گناه خود را برایم وصف کن.»
گفت: یا رسول الله، من مردى ثروتمندم و هر وقت سائلى رو به من مى‌آورد که از من چیزى بخواهد، گویا شعله آتشى رو به من مى‌آورد.
پیامبر (صلى‌الله‌علیه‌وآله) فرمود:
«از من دور شو و مرا به آتش خود مسوزان! قسم به آن که مرا به هدایت و کرامت برانگیخته است، اگر میان رکن و مقام بایستى و دو هزار سال نمازگزارى و چندان بگریى که نهرها از اشکهایت جارى شود و درختان از آن سیراب گردند، و آنگاه با بخل و لئامت بمیرى خدا ترا به جهنم مى‌افکند»
واى بر تو، مگر نمى‌دانى که خدا مى‌فرماید:

«هر که بخل کند تنها بر خود بخل مى‌کند و هر کسى از بخل، نفس خویش را نگاهدارد آنان رستگارانند»

 

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
پيامبرى و پيشوايى

پيامبرى و پيشوايى

انسان به طور فطرى عاشق کمال مطلق است و خداوند از نوع انسان پیمانى فطرى گرفته است که جز او را نپرستند، اما عوامل مختلفى چون: استکبار، خودخواهى، حرص، تعلق هاى پست و وابستگى ها بر این فطرت سایه مى افکنند و آدمى مصداق کمال را اشتباه مى گیرد و به پیمان فطرت خود وفا نمى کند. پیامبران در رسالت خود مردمان را به وفاى به پیمان فطرى و رو کردن به کمال مطلق حقیقى فرا مى خوانند.
No image

رذایل اخلاقی

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
Powered by TayaCMS