دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

بهشت و جهنم اخلاقی

امام صادق (علیه السلام) فرمود: «شما اهل بهشتید،(چون معتقد به ولایت اهل بیت هستید) پس دعا کنید که از بهشت بیرون نروید» (بحارالانوار، ج 65، ص 102)
بهشت و جهنم اخلاقی
بهشت و جهنم اخلاقی

قال الصادق (علیه السلام):

«اَنتُم فِی الجَنّةِ فَاسئَلوُا اللهَ اَنْ لایُخرِجَکُم مِنها»

(بحارالانوار، ج 65، ص 102)

امام صادق (علیه السلام) فرمود:

«شما اهل بهشتید،(چون معتقد به ولایت اهل بیت هستید) پس دعا کنید که از بهشت بیرون نروید»

توضیح:

«بهشت و جهنم اخلاقی»

قرآن کریم حقیقت اخلاق بد و خوب را به بهشت و جهنم ارجاع داده است، باطن اخلاق بد، جهنم و حقیقت اخلاق خوب، بهشت است.

دیدگاه قرآن نسبت به بهشت و جهنم را می‌توان چنین بیان کرد:

1- بهشت و جهنم موجود است؛

2- نه تنها در قیامت، بلکه هم اکنون نیز موجود هستند؛

3- نه تنها بهشت و جهنم هم اکنون موجودند، بلکه به انسان نزدیکترند؛

4- نه تنها نزدیکترند، بلکه از چیزهای دیگر به انسان نزدیکترند؛

5- حقیقت انسان را بهشت و جهنم تشکیل می‌دهد و هم‌اکنون انسان در جهنم یا در بهشت به سر می‌برد.

قرآن کریم درباره تک‌تک مراحل یاد شده گاهی به صورت «شاهد بازاری» و گاهی به صورت «پرده‌نشین» سخنی دارد؛

گاهی می‌فرماید: بهشت

«اعدت للمتقین»[1]

یا جهم و آتش

«اعدت للکافرین»[2]

یعنی بهشت و جهنم نه تنها هم‌اکنون موجود است، بلکه هم‌اکنون آماده است. گاهی از این مرحله بی‌پرده‌تر می‌گوید:

«وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِینَ»[3]

«بهشت برای مردان پرهیزگار آماده است»

گاهی ظریفتر از این می‌گوید:

«وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِینَ غَیْرَ بَعِیدٍ»[4]

نه تنها آماده شده و نزدیک است، بلکه تاکید کرده و چنین فرمود که بهشت گذشته از اوصاف قرب‌آمیز خود، دارای وصف دیگری است که دور نیست.

و گاهی هم به عنوان «شاهد بازاری» می‌فرماید:

«فاما ان کان من المقربین* فروح و ریحان و جنة نعیم»[5]

خود مؤمن مقرب، روح و ریحان و بهشت نعیم است نه اینکه برای او روح و ریحان است؛ چنانکه در مورد مؤمنان آمده:

«هم دَرَجَاتٍ»[6]

خود آنان درجات هستند، نه اینکه برای آنان درجاتی است.

امام صادق (علیه السلام) می فرماید:

«اَنتم فِی الجَّنة فَاسئلوا الله اَنْ لایخُرجَکُم مِنها»

(بحارالانوار، ج 65، ص 102)

«شما اهل بهشتید، اکنون نیز در بهشت هستید (چون معتقد به ولایت اهل بهشت هستید) پس دعا کنید که از بهشت بیرون نروید»

    منبع: جوادی آملی، عبدالله؛ مبادی اخلاق در قرآن، صص 171 – 168.
  • [1] . آل عمران/ 133.
  • [2] . بقره/ 24.
  • [3] . شعرا/90.
  • [4] . ق/31.
  • [5] واقعه/ 88و 87.
  • [6] . آل عمران/163.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
پيامبرى و پيشوايى

پيامبرى و پيشوايى

انسان به طور فطرى عاشق کمال مطلق است و خداوند از نوع انسان پیمانى فطرى گرفته است که جز او را نپرستند، اما عوامل مختلفى چون: استکبار، خودخواهى، حرص، تعلق هاى پست و وابستگى ها بر این فطرت سایه مى افکنند و آدمى مصداق کمال را اشتباه مى گیرد و به پیمان فطرت خود وفا نمى کند. پیامبران در رسالت خود مردمان را به وفاى به پیمان فطرى و رو کردن به کمال مطلق حقیقى فرا مى خوانند.
No image

رذایل اخلاقی

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
Powered by TayaCMS