دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تالیفات آیت الله سید مرتضی نجومی

No image
تالیفات آیت الله سید مرتضی نجومی

آثار ماندگار

آثارى از ایشان در زمینه هاى تفسیر، فقه، هنر و مانند آن خلق شده است که عبارتند از:

1 ـ نسیم ایمان: موضوع این اثر تفسیر سوره مؤمنون به شیوه تفسیر آیه به آیه و روایى مى باشد. این کتاب با قلم زیباى ایشان در 322 صفحه و با قطع وزیرى به وسیله انتشارات مؤسسه بوستان کتاب دفتر تبلیغات اسلامى حوزه علمیه قم در سال 1384 ش. به چاپ رسید.

2 ـ شمیمم کنعان: موضوع این اثر، تفسیر سوره یوسف است که در 392 صفحه در سال 1383ش به وسیله مؤسسه بوستان کتاب به چاپ رسید.

3 ـ تفسیر سوره یونس

4 ـ تعظیم شعائر الهى

5 ـ لطافت هنر: این اثر مجموعه اى از عکسهاى رنگى از دست خط ها و خطاطى هاى آیت الله نجومى مى باشد.

6 ـ همیشه بهار: مجموعه اى از اشعار و غزلیات شیرین در قالب 3365 بیت از شاعران و غزل سرایان بزرگ است. نویسنده و گردآورنده با خطى زیبا آن را به رشته تحریر درآورد و در سال 1332 (1273ق) صحافى شد.

7 ـ کشکول: این اثر یادداشتهایى از مطالب مهم علوم گوناگون است و آیت الله نجومى آن را براى استفاده شخصى گردآورى کرده است.

8 ـ سخنى با طلاب جوان و عزیز: این اثر 56 صفحه اى که حاوى نصایح و سفارشات آیت الله نجومى به طلاب و هنرمندان است که بوستان کتاب در سال 1384 چاپ کرد.

9 ـ تقریرات درس آیت الله میرزا باقر زنجانى: این اثر خطى در دو بخش فقه و اصول مى باشد و نگارش آن حدود 17 سال طول کشیده است.

10 ـ رسالة التصور در موضوع حرمت و یا جواز عکس بردارى و نقاشى

11 ـ رسالة نجاسة الخمر در موضوع حرمت و نجاست خمر

12 ـ رسالة الغنا

سه اثر اخیر را کنگره بزرگداشت شیخ مرتضى انصارى و کنگره بزرگداشت مقدس اردبیلىچاپ کرده اند.

13 ـ کیمیاى هستى: این اثر شرح حال خود و نیاکانش همراه با تصاویر بسیارى از دستخط هاى ایشان است که در 326 صفحه در سال 1379 به وسیله انتشارات مؤسسه فرهنگى نشر سها در تهران به چاپ رسید.

وى مقاله هاى بسیار نیز در موضوع هنر و هنرمندى در کنگره ها و نشریات کشورى و استانى دارد، مانند «بُعد معنوى هنر خط» که در مجله سروش[49] به چاپ رسید. «تقوى کلهر و قداست هنر» هم در یادنامه محمد رضا کلهر در سال 1368 به چاپ رسید. مجموعه مقاله هاى وى که بیش از ده ا ثر است، در سال 1384 در مجموعه اى به نام «در فیض قلم»، گردآورى و چاپ شد.[50]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

سید مرتضی نجومی

سید مرتضی نجومی

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
پيامبرى و پيشوايى

پيامبرى و پيشوايى

انسان به طور فطرى عاشق کمال مطلق است و خداوند از نوع انسان پیمانى فطرى گرفته است که جز او را نپرستند، اما عوامل مختلفى چون: استکبار، خودخواهى، حرص، تعلق هاى پست و وابستگى ها بر این فطرت سایه مى افکنند و آدمى مصداق کمال را اشتباه مى گیرد و به پیمان فطرت خود وفا نمى کند. پیامبران در رسالت خود مردمان را به وفاى به پیمان فطرى و رو کردن به کمال مطلق حقیقى فرا مى خوانند.
No image

رذایل اخلاقی

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
Powered by TayaCMS