دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تالیفات علامه فاضل مقداد اسدی

No image
تالیفات علامه فاضل مقداد اسدی

تألیفات

فاضل مقداد در سایه نبوغ و علوم سرشار خود، کتاب هاى فراوانى را به رشته تحریر در آورد، که از زمان خویش تاکنون، جزو ذخیره هاى علمى جهان اسلام به شمار مى رود.([18]) وى پژوهشگر، ژرف اندیش، نویسنده، ادیب، نظریه پردازى نوآور و داراى ذوقى لطیف و ذهنى تیز بین بود. از این رو، تألیف هاى وى در نهایت نیکویى بیان، اتقان و استحکام معنا مى باشد. او در تألیفات خود، از آخرین دست آوردهاى تحقیقاتى و پژوهش خود، که شامل روش هاى نوین علمى، به ویژه در رشته هاى فقه و تفسیر مى باشد، استفاده کرده است. آثار ارزشمند او جزو منابع معتبر و مهم فقهى، قرآنى، ادبى و روایى است و مورد استفاده عالمان و فقیهان است.([19])

علاّمه مجلسى(رحمه الله)، در «بحارالانوار» دو کتاب «کنز العرفان فى فقه القرآن» و «ارشاد الطالبین الى نهج المسترشدین» فاضل مقداد را از جمله منابع خود در تألیف و تدوین بحارالانوار، شمرده و آن ها را از کتاب هاى کلامى بسیار نافع، به ویژه در بحث امامت مى داند.([20])

شیخ حر عاملى کتاب «ارشاد الطالبین» را یکى از منابع کتاب «اثبات الهداه» معرفى کرده است.([21])

نویسنده روضات الجنات در مورد کتاب «اللوامع الالهیه» فاضل مقداد، مى گوید: این کتاب از بهترین کتاب هایى است که در فنّ کلام، از جهت نظم ظاهرى و استحکام باطنى، نوشته شده است. کتاب «التنقیح الرائع» وى نیز از متین ترین کتاب هاى فقه استدلالى، داراى بیان شیوا و مشتمل بر اطلاعات مفید و ارزنده است.([22])

آثار وى که بسیارى از آن ها هنوز چاپ نشده و به صورت نسخه هاى خطى در کتابخانه هاى معتبر بزرگ موجودند،

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
دنیاشناسی در نهج البلاغه

دنیاشناسی در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام به خانه یکی از یاران خویش به نام علاءبن زیاد وارد شد. وقتی خانه بسیار پر زرق و برق او را دید، فرمود: «با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی، در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. آری، اگر بخواهی می توانی با همین خانه به آخرت برسی! اگر در این خانه بزرگ از مهمانان پذیرایی کنی، به خویشاوندان با نیکوکاری بپیوندی
پيامبرى و پيشوايى

پيامبرى و پيشوايى

انسان به طور فطرى عاشق کمال مطلق است و خداوند از نوع انسان پیمانى فطرى گرفته است که جز او را نپرستند، اما عوامل مختلفى چون: استکبار، خودخواهى، حرص، تعلق هاى پست و وابستگى ها بر این فطرت سایه مى افکنند و آدمى مصداق کمال را اشتباه مى گیرد و به پیمان فطرت خود وفا نمى کند. پیامبران در رسالت خود مردمان را به وفاى به پیمان فطرى و رو کردن به کمال مطلق حقیقى فرا مى خوانند.
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
Powered by TayaCMS