دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تالیفات علامه فضل طبرسی

No image
تالیفات علامه فضل طبرسی

آثار سبز

مصنفات و آثار متعددى از امین الاسلام طبرسى به یادگار مانده است که جملگى از فضل و دانش آن عالم کوشا و اندیشمند توانا حکایت مى کند. گنجینه آثار او بدین شرح است ,,, :

الآداب الدینیه للخزانه المعینیه، اسرارالامامة، اعلام الورى باعلام الهدى، تاج الموالید، جوامع الجامع،الجواهر (جواهرالجمل)، حقائق الامور، عدة السفر و عمدة الحضر،العمده فى اصول الدین والفرائض النوافل، غنیة العابد و منیة الزاهد، الفائق،الکافى الشافى، کنوزالنجاح، مجمع البیان، مشکوة الانوار فى الاخبار، معارج السؤال،المؤتلف من المختلف بین ائمة السلف، نثراللآلى،النورالمبین و روایت صـحـیفة الرضـا(علیه السلام).([1])

پیشواى مفسران

اندیشه خدمت به قرآن از اوان جوانى در ذهن علاّمه جاى داشت. زندگى اش آمیخته با آن کتاب الهى بود احیاى معارف آن معجزه بى بدیل و یگانه و نوشتن تفسیر از آرزوهاى اصلى او به شمار مى رفت. خالق هستى، آن بر آورنده آرزوها، توفیق عرضه آثار جاودان و میراث ماندگار را به او ارزانى داشت و در حالى که سن علاّمه از شصت تجاوز کرده و موهاى سرش به سپیدى گراییده بود سه کتاب تفسیر قرآن را به سبک هاى مختلف به رشته تحریر درآورد. او چنان ابتکارى را در تفسیر قرآن به کار بست که تا قرن حاضر، مفسّران دیگر بر آستان تفسیر او اعتکاف کرده، از خرمن بى پایانش - که الهام گرفته از مکتب اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام) بود - استفاده کردند.


[1] - معالم العلماء، ابن شهرآشوب، ص315، امل الامل، ج2، ص216, بحار الانوار، علامه مجلسى، ج1، ص30, کشف الظنون، حاجى خلیفه، ج2، ص1602, ایضاح المکنون، اسماعى باشابغدادى، ج2، ص433،الذریعة، آقا بزرگ تهرانى، ج2، ص41, منتهى المقال، ابوعلى حائرى، ص241, معجم المؤلفین، عمر رضا کحاله، ج8، ص66, طبقات اعلام الشیعه (قرن سادس)، آقا بزرگ تهرانى، ص217, روضات الجنات، ج5، ص361,

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
پيامبرى و پيشوايى

پيامبرى و پيشوايى

انسان به طور فطرى عاشق کمال مطلق است و خداوند از نوع انسان پیمانى فطرى گرفته است که جز او را نپرستند، اما عوامل مختلفى چون: استکبار، خودخواهى، حرص، تعلق هاى پست و وابستگى ها بر این فطرت سایه مى افکنند و آدمى مصداق کمال را اشتباه مى گیرد و به پیمان فطرت خود وفا نمى کند. پیامبران در رسالت خود مردمان را به وفاى به پیمان فطرى و رو کردن به کمال مطلق حقیقى فرا مى خوانند.
No image

رذایل اخلاقی

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
Powered by TayaCMS