دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تالیفات میرزا مهدی اصفهانی

No image
تالیفات میرزا مهدی اصفهانی

آثـار

1. مجموعه تقریرات: این تقریرات شامل مباحث مهمّ اصول فقه، اصول عقاید (معارف) و قرآن شناسى است. بهترین نسخه از این تقریرات، نسخه اى است که توسط میرزاى اصفهانى تصحیح شده است.([18])

2. معراج القُرب: از آثار بسیار ارزنده و سازنده میرزاى اصفهانى درباره نماز، «غایة المُنى و معراجُ القرب و اللّقاء» است.

3. وجه اعجاز قرآن: یکى دیگر از تعالیم عظیم میرزاى اصفهانى تأکید بر این موضوع است که علّت اعجازقرآن، بیش تر از هرچیز جنبه علمى قرآن در شناخت حقایق هستى، تازه بودن علم قرآنى ونیزاین است که قرآن کریم ازسنخ مفاهیم و معقولاتى که در دست بشر بود، نیست.

4. معارف القرآن: در اصول اعتقادات.

5. ابواب الهدى: این کتاب خلاصه «معارف القرآن» است، که به آن اشاره شد.

6. مصباح الهدى: در اصول فقه.

7. المواهب السّنّیة فى بیان المعاریض و التوریة فى کلمات الأئمّة(علیهم السلام) لاستنباط الاحکام الشرعیّه:در روش استنباط احکام.

8. ابطال معارف الیونان: فلسفه انتقادى.([19])

9. کتاب القضاء و القدر.

10. رسالة فى الکُرّ.

11. معرفة العوالم.

آثار میرزاى اصفهانى تا سال 1395 هـ .ق. که نزدیک به 30 سال از فوت وى سپرى شده بود، چاپ نشده بود. سیّد محمّد باقر نجفى یزدى در سال 1395 هـ .ق. مجموعه کوچکى از آثار ایشان را که مشتمل بر رساله هاى ابواب الهدى، مصباح الهدى، مواهب السّنّیه، غایة المنى و رسالة فى الکُرّ بود، چاپ و منتشر نمود، ولى افسوس که این چاپ با روش علمى انجام نشد و نتوانست مقام علمى و معنوى میرزاى اصفهانى را نشان دهد!

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
دنیاشناسی در نهج البلاغه

دنیاشناسی در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام به خانه یکی از یاران خویش به نام علاءبن زیاد وارد شد. وقتی خانه بسیار پر زرق و برق او را دید، فرمود: «با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی، در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. آری، اگر بخواهی می توانی با همین خانه به آخرت برسی! اگر در این خانه بزرگ از مهمانان پذیرایی کنی، به خویشاوندان با نیکوکاری بپیوندی
پيامبرى و پيشوايى

پيامبرى و پيشوايى

انسان به طور فطرى عاشق کمال مطلق است و خداوند از نوع انسان پیمانى فطرى گرفته است که جز او را نپرستند، اما عوامل مختلفى چون: استکبار، خودخواهى، حرص، تعلق هاى پست و وابستگى ها بر این فطرت سایه مى افکنند و آدمى مصداق کمال را اشتباه مى گیرد و به پیمان فطرت خود وفا نمى کند. پیامبران در رسالت خود مردمان را به وفاى به پیمان فطرى و رو کردن به کمال مطلق حقیقى فرا مى خوانند.
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
Powered by TayaCMS