دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تفاوت ميان شيعه و محب

No image
تفاوت ميان شيعه و محب

برگرفته از: بحارالانوار، ج 68، ص 158 و 159

امام رضا(ع) در خراسان ظاهرا وليعهد مأمون بود. جمعي از شيعيان براي ديدار آن حضرت به خراسان آمدند، ولي آن حضرت اجازه نمي داد. آنها دو ماه پي در پي روزي دو بار به در خانه آن حضرت آمده و اجازه ورود مي طلبيدند. امام هم مي فرمود: من فعلااشتغال دارم و به آنان اجازه ورود نمي داد. سرانجام آنان به دربان گفتند: از جانب ما به امام عرض کن: ما از شيعيان شما هستيم و از بلاد دور آمده ايم و مکرر اجازه خواسته ايم و جواب منفي داده ايد. اگر بدون ملاقات با شما به وطن بازگرديم نزد مردم شرمنده و سرافکنده خواهيم شد.

دربان پيام آنان را به امام ابلاغ کرد و امام فرمود: به آنان اجازه ورود بده.

آنان به محضر حضرت رسيدند و پس از احوالپرسي عرض کردند: اي پسر رسول خدا، چه شده که ما به اين بي مهري و خفت و خواري افتاده ايم و پس از آن همه بي اعتنايي و عدم اجازه شما، ديگر براي ما آبرويي نمانده، علت آن چيست؟

امام رضا(ع) فرمود: اين آيه را بخوانيد: و ما اصابکم من مصيبه فبما کسبت ايديکم و يعفو عن کثير. هر مصيبتي که به شما مي رسد به خاطر اعمالي است که انجام داده ايد و بسياري را نيز عفو مي کند. (شوري- 30)

آنان عرض کردند چرا نسبت به ما بي اعتنا هستيد؟

امام رضا(ع) فرمود: براي آنکه شما ادعا مي کنيد که از شيعيان اميرمومنان علي(ع) هستيد ولي در بيشتر اعمال با دستورهاي آن حضرت مخالفت مي نماييد... و در انجام فرايض کوتاهي مي کنيد و در رعايت حقوق برادران سستي مي کنيد، اگر شما به جاي شيعه بگوييد ما از دوستان اولياي خدا و دشمن دشمنان آنان هستيم شما را در اين قول رد نمي کنم، ولي شما ادعاي مقام ارجمند (شيعه) مي کنيد، اما ادعاي شما با اعمال شما سازگار نيست، شما راه هلاکت را مي پيماييد، مگر اينکه با توبه و انابه ضايعات گذشته خود را جبران کنيد.

آنان گفتند: ما استغفار و توبه مي کنيم، و از اين پس خود را دوستان شما و دشمن دشمنان شما مي دانيم.

امام رضا(ع) فرمود: آفرين بر شما اي برادران و دوستان من! آنگاه امام از آنان احترام شايان کرد و آنان را نزد خود نشانيد و سپس به دربان خود فرمود: چند بار از ورود آنان جلوگيري کردي؟

او عرض کرد: شصت بار. امام به او فرمود: شصت بار نزد آنان بيا و به آنان سلام کن و سلام مرا به آنان برسان، خداوند به خاطر استغفار و توبه آنان را آمرزيد و آنان و بستگان آنان را به خاطر دوستي شان با ما مشمول کرامت و لطف خاص قرار داد، و به آنان از غذاها و اموال زياد بده و گرفتاري آنان را بر طرف نما.

روزنامه كيهان، شماره 21294 به تاريخ 11/12/94، صفحه 8 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
دنیاشناسی در نهج البلاغه

دنیاشناسی در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام به خانه یکی از یاران خویش به نام علاءبن زیاد وارد شد. وقتی خانه بسیار پر زرق و برق او را دید، فرمود: «با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی، در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. آری، اگر بخواهی می توانی با همین خانه به آخرت برسی! اگر در این خانه بزرگ از مهمانان پذیرایی کنی، به خویشاوندان با نیکوکاری بپیوندی
پيامبرى و پيشوايى

پيامبرى و پيشوايى

انسان به طور فطرى عاشق کمال مطلق است و خداوند از نوع انسان پیمانى فطرى گرفته است که جز او را نپرستند، اما عوامل مختلفى چون: استکبار، خودخواهى، حرص، تعلق هاى پست و وابستگى ها بر این فطرت سایه مى افکنند و آدمى مصداق کمال را اشتباه مى گیرد و به پیمان فطرت خود وفا نمى کند. پیامبران در رسالت خود مردمان را به وفاى به پیمان فطرى و رو کردن به کمال مطلق حقیقى فرا مى خوانند.
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
Powered by TayaCMS