دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تواضع و فروتنی

رسول اکرم اسلام فرمودند: «فروتنی‌ جز بر سربلندی بنده‌ نیفزاید، پس تواضع کنید، خدایتان شما را رحمت‌کند.» (جامع السعادات، ج1، ص342)
تواضع و فروتنی
تواضع و فروتنی

تواضع و فروتنی

قال رسول الله(ص): «انَّ التَّواضُعَ لا یَزیدُ الْعَبْدَ الَّا رَفْعَةً فَتَواضَعُوا یَرْحَمُکُمُ اللَّهُ»

تواضع عبارتست از شکسته‌نفسی‌ای که نگذارد آدمی خود را بالاتر از دیگری بیند.[1]

حدیث فوق فروتنی را عامل بزرگی می‌پندارد، چون طبیعت آدمی به برقراری ارتباط با افراد متواضع گرایش دارد و در همین حال در نهان و آشکار در حضور و غیبت از فروتنی‌اش می‌گویند، در نگاه مردم به مدد الهی بالا می‌رود تا جایی که همه او را فردی متخلق به رفتار کریمانه می‌شناسند، از طرف دیگر نه‌تنها عزت دنیوی، بلکه بلندمرتبگی در آخرت نیز تحفه‌ای ارزنده و در خور چنین رفتار شایسته‌ای است.

افتادگی آموز اگر طالب فیضی هرگز نخورد آب زمینی که بلند است

رسول اکرم(ص) تواضع را سبب رفع ستم از جامعه دانسته، مى‌فرماید:

«تَواضَعُوا حَتَّى لا یَبْغى احَدٌ عَلى احَدٍ»[2]

«نسبت به یکدیگر فروتن باشید تا کسى بر دیگرى ستم روا ندارد.»

تواضع و ذلت پذیری

باید توجه داشت که مفهوم تواضع به دیگران ارج نهادن است، نه آنکه تواضع خود را خوار کردن و زیر بار ذلّت رفتن باشد همانطور که در احادیث گذشته نیز بر آن تکیه داشتیم، هر اخلاق حسنه‌ حد وسطی است که دو طرف افراط و تفریط دارد؛ افراط این خُلق پاک تکبر و تفریط آن ذلت و خواری است؛ پس همچنان که کبر مذموم است، خوار و ذلیل ساختن خویش نیز مهلک است.

تواضع در برابر چه کسی؟

آنچه که در مدح تواضع بیان شد نسبت به کسانی است که متکبر نباشند، اما کسی که متکبر باشد بهتر آن است که تواضع او را نکند؛ زیرا که فروتنی بر کسی که متکبر است موجب ذلت خویش است و باعث گمراهی آن متکبر و زیادت کبر او می‌شود؛ و چه بسا اگر مردم تواضع او را نکنند متنبه شده و دست از کبر بردارد. در همین رابطه حضرت رسول(ص) می‌فرماید:

هر‌گاه متواضعین امت مرا ببینید از برای ایشان تواضع کنید و هر‌گاه متکبرین را ببینید بر ایشان تکبر کنید؛ به‌ درستی که این باعث مذلت و حقارت ایشان می‌شود.[3]

آثار تواضع‌

1. مایه سربلندى است؛ رسول اکرم (ص) فرمود: حضرت عیسى (ع) فرمود :

«طُوبى لِلْمُتَواضِعینَ فِى الدُّنْیا هُمْ اصْحابُ الْمَنابِرِ یَوْمَ الْقِیامَةِ»

خوشا به حال فروتنان در دنیا، آنان در روز رستاخیز از اهل جایگاههاى (بلند عزّت وشرف) هستند.[4]

2. نردبان ترقّى است؛ امیر مؤمنان على (ع) فرمود:

«التَّواضُعُ سُلَّمُ الشَّرَفِ»

فروتنى، نردبان شرافت و بزرگى است.[5]

3. محبّت آور است؛ آن حضرت دراین باره نیز فرمود

«ثَمَرَةُ التَّواضُعِ الْمَحَبَّةُ»

میوه فروتنى مهربانى است.[6]

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

پژوهش حاضر با عنوان چگونگی و مراحل آفرینش جهان، در پی آن است که آیات آفرینش جهان را در تفاسیر معاصر شیعه (المیزان و نمونه ) مورد بررسی قرار داده و در میان آنها حقایق ناب قرآنی را در زمینه های مبدا خلقت جهان، دوره های آفرینش وغیره روشن و آشکار سازد. برای این منظور مقدمه به تبین و پیشینۀ موضوع اختصاص یافته است و در قسمت­های بعد برخی از واژگان مفهوم شناسی شده و دیدگاه علامه طباطبایی و آیت ا... مکارم در پیدایش جهان تبیین شده است.
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
قرآن در نهج البلاغه

قرآن در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علی علیه السلام در خطبه ای از نهج البلاغه در توصیف این کتاب آسمانی چنین می فرماید: «قرآن نوری است که خاموشی ندارد، چراغی است که درخشندگی آن زوال نپذیرد، دریایی است که ژرفای آن درک نشود، راهی است که رونده آن گمراه نگردد.
اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

اهمیت تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج‏ البلاغه

قرآن پيروان خود را به مطالعه تاريخ گذشتگان فرامى‏ خواند و با تكرار و تأكيد زياد به پيروانش دستورمى ‏دهد به سير و سفر بپردازند و از نزديك نشانه ‏هاى تاريخى را مشاهده نمايند تا انديشه آنها بارور شود و سطح فكر و فرهنگشان ارتقا يابد.
قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
Powered by TayaCMS