دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

توبه

No image
توبه

كلمات كليدي : قرآن، توبه، انابه، معصيت، پشيماني، برگشت

نویسنده : حسين دانش

توبه در لغت به معنی رجوع و برگشتن است[1]و در اصطلاح عبارت است از برگشتن به سوی خدا با ترک معصیت و تصمیم عدم ارتکاب معصیت.[2]

توبه خداوند یا توبه بنده:

در قرآن هم در مورد خدا آمده و هم در مورد بندگان، توبه خدا به معنای برگشتن خدای تعالی به رحمتش نسبت به بنده و توفیق توبه به بندگان دادن و توبه بنده عبارت است از ندامت از گناه.[3]

وجوب توبه:

تمام علمای اسلام در وجوب توبه اتفاق نظر دارند و در متن آیات قرآن

کراراً به آن امر شده است در آیه 8 سوره تحریم می‌خوانیم:

«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَّصُوحًا عَسَى رَبُّکُمْ أَن یُکَفِّرَ عَنکُمْ سَیِّئَاتِکُمْ وَیُدْخِلَکُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ »

«ای کسانی که ایمان آورده‌اید به سوی خدا باز گردید توبه کنید، توبه‌ای خالص و بی‌شائبه، امید است (با این کار) پروردگارتان گناهانتان را ببخشد و شما را در باغهایی از بهشت که نهرها از زیر درختانش جاری است داخل کند.»[4]

انواع توبه‌کنندگان

1. گروه اول کسانی هستند که از گناهان خویش توبه می‌کنند ولی بعد از مدتی توبه را می‌شکنند و به گناه باز می‌گردند بی‌آنکه تاسف و ندامتی از کار خویش داشته باشند.

2. گروه دیگر کسانی هستند که از گناهان خود توبه می‌کنند و راه اطاعت و بندگی حق را ادامه می‌دهند ولی گاه شهوات در مورد بعضی از گناهان بر آنها غالب می‌شود و توبه را می‌شکنند.

3. توبه‌کارانی هستند که بعد از توبه، از گناهان بزرگ پرهیز می‌کنند و نسبت به اصول اطاعت پایبندند ولی گاهی گرفتار بعضی از گناهان می‌شوند بی‌آنکه بطور عمد قصد توبه شکنی داشته باشند.

4. گروه چهارم توبه‌کارانی هستند که بعد از توبه با اراده محکم راه اطاعت و بندگی خدا را پیش می‌گیرند.[5]

شرائط پذیرش توبه از نظر قرآن

1- گناه از روی جهالت باشد:

«إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللّهِ لِلَّذِینَ یَعْمَلُونَ السُّوَءَ بِجَهَالَةٍ » (نساء/17)

«توبه تنها برای آنها است که گناهی را از روی جهالت انجام می‌دهند.»

2- بزودی توبه کنند:

«ثُمّ یَتُوبُونَ مِن قَریب »

«پس اگر ندانسته گناهی را مرتکب شود، به زودی توبه کنند »

خداوند در آخر آیه می‌فرماید:

«فَأُوْلَـئِکَ یَتُوبُ اللّهُ عَلَیْهِمْ وَکَانَ اللّهُ عَلِیماً حَکِیماً »

«خداوند توبه چنین اشخاصی را می‌پذیرد و خداوند دانا و حکیم است.»[6]

یکی دیگر ازشرایط مهم پذیرش توبه که در قرآن به آن اشاره شده

سوره نور آیه 5 می‌باشد:

«إِلَّا الَّذِینَ تَابُوا مِن بَعْدِ ذَلِکَ وَأَصْلَحُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ »

«مگر کسانی که بعد از آن توبه کنند و جبران نمایند که خداوند غفور و رحیم است.»

این آیه بعد از تهمت زدن به زنان پاکدامن آمده و می‌گوید اگر نتوانند تهمت خود را ثابت کنند همه آنها فاسقند الا کسانی که توبه کنند و توبه تنها استغفار و یا ندامت از گذشته و تصمیم به ترک آن در آینده نیست بلکه شرط مهم آن این است که در مقام جبران برآید و جمله (واصلحوا) بعد از ذکر جمله (تابوا) اشاره به همین حقیقت است.[7]

آثار و برکات توبه در قرآن

الف) غفران و رحمت خداوند:

« أَنَّهُ مَن عَمِلَ مِنکُمْ سُوءًا بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابَ مِن بَعْدِهِ وَأَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ » (انعام/54)

«هر کس از شما کار بدی از روی نادانی کند سپس توبه نماید مشمول رحمت خدا می‌شود چرا که او آمرزنده و مهربان است.»

ب) محو و نابود شدن گناهان:

«عَسَى رَبُّکُمْ أَن یُکَفِّرَ عَنکُمْ سَیِّئَاتِکُمْ » (سوره/8)

«امید است با این کار پروردگارتان گناهان شما را بپوشاند.»

مقاله

نویسنده حسين دانش
جایگاه در درختواره علوم قرآن و حدیث - قرآن‌پژوهی - اخلاق

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
دنیاشناسی در نهج البلاغه

دنیاشناسی در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام به خانه یکی از یاران خویش به نام علاءبن زیاد وارد شد. وقتی خانه بسیار پر زرق و برق او را دید، فرمود: «با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی، در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. آری، اگر بخواهی می توانی با همین خانه به آخرت برسی! اگر در این خانه بزرگ از مهمانان پذیرایی کنی، به خویشاوندان با نیکوکاری بپیوندی
پيامبرى و پيشوايى

پيامبرى و پيشوايى

انسان به طور فطرى عاشق کمال مطلق است و خداوند از نوع انسان پیمانى فطرى گرفته است که جز او را نپرستند، اما عوامل مختلفى چون: استکبار، خودخواهى، حرص، تعلق هاى پست و وابستگى ها بر این فطرت سایه مى افکنند و آدمى مصداق کمال را اشتباه مى گیرد و به پیمان فطرت خود وفا نمى کند. پیامبران در رسالت خود مردمان را به وفاى به پیمان فطرى و رو کردن به کمال مطلق حقیقى فرا مى خوانند.
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
Powered by TayaCMS