توطئه توهم نیست

توطئه توهم نيست

آیت الله محمد تقی مصباح یزدی

هر انسان سالم الفطره‌ای وقتی ببیند انسان دیگری در معرض خطر است، وجدان و فطرت به او اجازه نمی دهد آرام بنشیند. از بین رفتن احکام اسلام و رواج بدعت‌ها از هر نوع آتش سوزی بدتر است؛ چون خسارت آتش سوزی محدود است و نهایتاً به زندگی دنیائی ما ضرر می‌زند و به هزاران سال نمی رسد؛ اما عذاب آخرت محدود نیست. اگر کسی در چاه بی دینی افتاد، ضررش محدود نیست. حال چگونه وجدان انسان می‌تواند قبول کند که ببیند کسی نزدیک است دینش را از دست بدهد، و آرام بنشیند؟ ما اگر هیچ دلیل تعبدی هم نداشتیم، عقل و وجدان ما برای این حکم کافی بود؛ چرا که: «فالهمها فجورها و تقواها»1. خداوند این اندازه شعور را به هر انسانی داده که تشخیص دهد در این گونه موارد وظیفه‌اش این است که دست فرد در معرض خطر را بگیرد و نجاتش دهد. در زیارت امام حسین- علیه السلام- می‌خوانیم: «... و بذل مهجته فیک لیستنقذ عبادک من الضلاله و الجهاله و العمی و الشک و الارتیاب الی باب الهدی من الردی...»2 : سیدالشهداء خون دلش (آخرین خونی که از قلب مبارکش جاری شد) را داد تا بندگان خدا را از جهالت نجات دهد. ما چگونه ادعا می‌کنیم که شیعه این امام هستیم در حالی که نسبت به ضلالت و گمراهی مردم بی تفاوت هستیم؟! هم دلیل عقلی و وجدانی و هم دلائل تعبدی و هم سیره بزرگان- از همه مهم تر سیره سیدالشهداء- حکم می‌کند که در چنین مواقعی نباید بی تفاوت بود.

شناخت‌های لازم برای مقابله با فتنه

روشن شد که ما در باب فتنه سه نوع وظیفه داریم: 1-نسبت به خودمان؛ 2- نسبت به فتنه جویان؛ 3- نسبت به فتنه زدگان. برای عمل به وظیفه در این عرصه، دست یابی به چند شناخت لازم است: - شناخت انواع فتنه؛ هر فتنه ویژگی‌های مخصوص به خود را دارد. شگردها و روش‌های فتنه جویان در هر نوع فرق می‌کند و به دنبال آن روش مقابله با آن‌ها هم متفاوت است.

- وجود فتنه، توهم نیست؛ باور کنیم که فتنه‌ای در کار است تا خود را برای مقابله با آن آماده کنیم. یکی از شگردهای فتنه جویان از بیست سال پیش تاکنون این بوده که این مطلب را القاء کنند که احتمال وجود فتنه و توطئه، توهمی بیش نیست. در مجلات و روزنامه‌های فراوان به طور مکرر روی این مطلب تکیه کردند که مسئولان کشور با مطرح کردن احتمال وجود توطئه و فتنه، قصد دارند موقعیت خود را تثبیت کنند. یکی از نتایج حوادث اخیر در کشور این بود که باطل بودن این گونه سخنان روشن شد و برای همه مشخص شد که توطئه توهم نیست. این توطئه‌ها همانطور که ضررهای زیادی داشت، منافع زیادی هم داشت. بسیاری از مسائل پشت پرده آشکار شد. دشمنانی رسوا شدند، که اگر این حوادث رخ نمی‌داد کسی باور نمی‌کرد این گونه باشند. بنده شخصاً بعد از شصت سال طلبگی و با این که حداقل چهل سال است که در عرصه مسائل سیاسی حضور دارم، باور نمی‌کردم چنین حوادثی رخ دهد. پس اول باید باور کرد که توطئه‌ای در کار است. قرآن می‌فرماید: «ولن ترضی عنک الیهود و لاالنصاری حتی تتبع ملتهم...»3: از شما راضی نمی‌شوند تا وقتی که شما تابع آن‌ها شوید. تا حدود سی سال پیش به زحمت می‌توانستیم ثابت کنیم که کشورهای استعماری دشمن دین ما هستند؛ سیاست مداران ما باور نمی‌کردند. آن‌ها گمان می‌کردند که استعمارگران تنها دشمن مال ما هستند و می‌گفتند: «آنها با ما دشمنی دارند، ولی دشمن اموال ما هستند و نفت ما را می‌خواهند؛ ما برای اینکه جان مان سالم باشد، نفت را به آنها می‌دهیم! گمان می‌کردند با این کارها می‌توانند از چنگال آن‌ها نجات پیدا کنند. کمتر کسی مثل امام- رضوان الله علیه- پیدا می‌شد که بفهمد آن‌ها دشمن اسلام‌اند. امام فریاد می‌زد: «این‌ها تنها دشمن من و شما نیستند، بلکه این‌ها از اسلام سیلی خورده اند».

قرآن در مورد خود پیامبر می‌فرماید: «و ان کادوا لیفتنونک عن الذی اوحینا الیک لتفتری علینا غیره و اذا ً لاتخذوک خلیلا»4: این‌ها تلاش می‌کنند تا تو دست از وظیفه پیام رسانی برداری؛ اگر این کار را کردی و چیزهائی را به ما نسبت دادی که واقعیت نداشت و بدعتی را پذیرفتی، تو را دوست صمیمی خود قرار می‌دهند. «خلیل» نهایت رفاقت است. خداوند حضرت ابراهیم را بعد از نبوت و رسالت و امامت، به عنوان خلیل برگزید. در این آیه خداوند می‌فرماید: اگر تو در دین کوتاه بیایی، این‌ها تو را خلیل و دوست صمیمی خود قرار می‌دهند. این در مورد پیامبر بود. آیا برای ما غیر از این است؟ یکی از ابعاد این فتنه‌ها این بود که دشمنان وانمود می‌کردند که با ما دشمنی ندارند و می‌گفتند: «این آخوند‌ها هستند که برای ریاست خودشان چنین تبلیغ می‌کنند که ما قصد توطئه داریم، و با این کار ما را با هم دشمن می‌کنند. دست از حرف‌های این‌ها بردارید و فرهنگ ما را بپذیرید و از صنایع و تکنولوژی ما استفاده کنید تا پیشرفت کنید»!. این هم مصداقی است از «وان کادوا لیفتنونک...» بعد از این کلام، خداوند برای تاکید می‌فرماید: «ولو لاان ثبتناک لقد کدت ترکن الیهم شیئا قلیلا¤ اذاً لاذقناک ضعف الحیاه و ضعف الممات ثم لاتجد لک علینا نصیراً»5 : اگر چنین می‌کردی و اندکی به این‌ها تمایل پیدا می‌کردی (شیئا قلیلا) خداوند تو را به عذابی سخت در دنیا و آخرت مبتلامی کرد و دیگر یاوری در مقابل خدا پیدا نمی کردی؛ یعنی اگر بخواهی کوتاه بیایی باید به جنگ ما بیایی. این حکم شامل جانشینان ایشان اعم از امامان معصوم، علماء دین، مراجع تقلید و مقام رهبری هم می‌شود؛ چرا که جانشینی پیامبر فقط برای گرفتن سهم امام نیست، بلکه جانشینان ایشان هم باید همان وظیفه ای که به عهده پیامبر بود را در حد توان انجام دهد؛ باید دین و ارزش‌های دینی را حفظ کند؛ باید مراقب باشد که در دین بدعتی گذاشته نشود.

پس در درجه اول باید بدانیم فتنه‌ای در کار است، و بعد فتنه جویان را شناسائی کنیم. در فتنه‌های پیچیده، فتنه جو خود را به عنوان دوست معرفی می‌کند و با فرافکنی، دیگران را به عنوان فتنه جو معرفی می‌کند. امام خمینی- رحمه الله- می‌فرمود: «شیطان بزرگ آمریکاست». خیلی از دوستان می‌گفتند: «در حالی که اتحاد جماهیر شوروی که مهد کمونیسم و بی خدائی و بی دینی است، وجود دارد، چرا آمریکا شیطان بزرگ معرفی می‌شود. آن‌ها که حداقل بعضی از پیامبران را قبول دارند». اما امام با آن فراست خدادادی، همان وقتی که دست نشانده‌های شوروی در ایران سرکار بودند، فرمود: «شیطان بزرگ آمریکاست، هرچه فریاد دارید بر سر آمریکا بزنید».

- شناسائی نقشه‌های دشمن؛ بعد از شناسایی فتنه جویان باید بفهمیم چه راه کارها و چه نقشه هائی دارند و قصد دارند از چه راه هایی نفوذ کنند. در جنگ فرهنگی مانند جنگ نظامی، باید نقاط آسیب پذیرمان را شناسایی کنیم. باید دید کجای فرهنگ ما آسیب پذیر است و دشمن می‌تواند از آن جا وارد عمل شود. باید در مقابل سلاح‌های دشمن، سلاح‌های متناسبی داشته باشیم.