دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

حسابرسی دقيق خدا در قیامت

No image
حسابرسی دقيق خدا در قیامت

 

حسابرسی خداوند در قيامت بسيار دقيق و سريع است؛ زيرا:

خداوند عالم و قادر و رحمن است؛ پس جهلي ندارد

 و همه چيز را مي داند و علم فعل او نيز به علم ذات باز مي گردد؛ ناتوان و عاجز نيست بلکه قادر و تواناست و مي تواند کن فيکون کند؛ همچنين بخشنده و مهربان است و بخلي ندارد تا اگر حق کسي را بدهد چيزي از خزائن او کم شود.

قاضي، خداوند عادل است؛

چنانکه مي فرمايد: وَ لايَظلِمُ رَبُّكَ اَحَدا ؛ پروردگارت در حق کسي ظلم نمي کند(کهف، آيه 49)؛ زيرا خداوند عدل محض است؛

خداوند سهو و نسيان ندارد؛

 زيرا چنانکه گفته شد علم او علم ذاتي است و علم فعلی‌اش نيز به عمل ذاتي باز مي گردد. پس بايد گفت: وَ ما كانَ رَبُّكَ نَسِيًّا؛ و پروردگارت نسيان کننده نيست (مريم، آيه 64)؛

شاهدان همه چيز را نگاشته اند:

 وَ رُسُلُنا لَدَيهِم يَكتُبُون؛ و فرستادگان ما در نزدشان مي نويسند(زخرف، آيه 80) و همه چيز را همان طوري که انجام گرفته ضبط و حفظ مي کنند: وَ إِنَّ عَلَيكُم لَحافِظين كِراماً كاتِبين يَعلَمُونَ ما تَفعَلُون؛ به راستي که بر شما حافظاني هستند که کاتبان گرامي اند و آنچه انجام مي دهيد را مي دانند (انفطار، آيات 10 تا 12) و هر عمل انجام شده را چون رقيب و عتيد مي بينند.(ق، آيه 18)

خود عمل در قيامت مي آيد بدون آنکه دخل و تصرفي در آن شده باشد:

خداوند در آيه 7 سوره تحريم مي فرمايد: إِنَّما تجزَونَ ما كنتم تَعمَلون؛ جز اين نيست که امروز پاداش و کيفر هر آنچه کرديد را مي يابيد. يا در آيه 30 آل عمران آمده است: يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُّحْضَرًا ؛ روزي که هر شخص هر عمل خيري که کرده را حاضر شده مي يابد. پس هر کسي با عمل خودش ملاقات خواهد کرد.

    براين اساس خداوند اسرع الحاسبين(انعام، آيه 62) و سريع الحساب است(بقره، آيه 202؛ آل عمران، آيات 19 و 199 و مائده، آيه 4) و به سرعت در قيامت حسابرسي مي کند و مجازات مي نمايد؛ چنانکه استوار و محکم حکم مي کند؛ زيرا احکم الحاکمين است.(هود، آيه 45)

   

             روزنامه كيهان، شماره 21059 به تاريخ 27/2/94، صفحه 6 (معارف)

 

مقاله

جمع آوری و تدوین رسول غفارپور

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
پيامبرى و پيشوايى

پيامبرى و پيشوايى

انسان به طور فطرى عاشق کمال مطلق است و خداوند از نوع انسان پیمانى فطرى گرفته است که جز او را نپرستند، اما عوامل مختلفى چون: استکبار، خودخواهى، حرص، تعلق هاى پست و وابستگى ها بر این فطرت سایه مى افکنند و آدمى مصداق کمال را اشتباه مى گیرد و به پیمان فطرت خود وفا نمى کند. پیامبران در رسالت خود مردمان را به وفاى به پیمان فطرى و رو کردن به کمال مطلق حقیقى فرا مى خوانند.
دنیاشناسی در نهج البلاغه

دنیاشناسی در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام به خانه یکی از یاران خویش به نام علاءبن زیاد وارد شد. وقتی خانه بسیار پر زرق و برق او را دید، فرمود: «با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی، در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. آری، اگر بخواهی می توانی با همین خانه به آخرت برسی! اگر در این خانه بزرگ از مهمانان پذیرایی کنی، به خویشاوندان با نیکوکاری بپیوندی
Powered by TayaCMS