دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

خداوند نور آسمانها و زمین است

خداوند نور آسمانها و زمین است … (برگرفته ازمبادی اخلاق در قرآن: آیت الله جوادی آملی)
خداوند نور آسمانها و زمین است
خداوند نور آسمانها و زمین است

قال الله تعالی:

اللهُ نورُ السّموات والاَرض[1]

(نور/35)

ترجمه:

خداوند نور آسمانها و زمین است …

(برگرفته ازمبادی اخلاق در قرآن: آیت الله جوادی آملی)

توضیح

ظهور و تجلّی خدای سبحان

بـه تعبیر قرآن کریم و روایات اهل بیت (علیهم السلام) خدای سبحان بدون حجاب و پرده جلوه و ظهور کرده است. قرآن کریم می‌فرماید:

"اللهُ نورُ السّموات والاَرض[2].

سماوات باطنی یعنی آسمانهایی که:

وَأوْحی فی کُلّ سماءٍ أمْرَها[3]

یا

وَفی السّماء رِزْقُکُم وَما توعَدون[4]

و آسمانهای ظاهری یا اجرام سپهری، همه مظهر ذات اقدس اِله هستند. اگر ظهور سماوات وارض و آنچه در اینهاست به خداست پس ظهور خداوند و نور او به قدری قوی است که همه نظام کیهانی را روشن کرده است.
علت این که دیوار، پرده و مانند آن حجاب است، ضعیف بودن نور آفتاب است. اگر نور آفتاب آن قدرت و هنر را می‌داشت که درون و بیرون دیوار، پرده و در را روشن کند، هیچ حجابی در جهان نبود؛ ولی ذات اقدس اِله از آن جهت که:

هُوَ الأول وَالاخِر والظّاهر والباطن[5]

است آغاز، انجام، ظاهر و باطن هر چیزی را روشن می‌کند. از این رو فرض ندارد که چیزی جلو لقای حق را بگیرد. همان گونه که شیشه و آینه نمی‌تواند حجاب باشد، چیزی در موجودات زمینی و زمانی نمی‌تواند حجاب خدا باشد. چون خدا همه جا را روشن کرده و می‌کند.

بنابراین، طبق بیان قرآن کریم که:

"اللّه نورُ السّمواتِ والارض

و بیان علی‌(علیه السلام) که:

"لاتحجُبُهُ السّواتر[6]:

هیچ ساتر و حجابی جلو نور خدا را نمی‌گیرد؛ زیرا در غیر این صورت متناهی می‌شد، استنتاج می‌شود که هیچ ساتر و پرده و حجابی جلو ظهور خدا را نمی‌گیرد.

    منبع :
  • برگرفته از تفسیرموضوعی قرآن کریم – مبادی اخلاق در قرآن –تالیف : آیت الله جوادی آملی ص203
    پی نوشت :
  • [1] - سوره نور، آیه 35.
  • [2] - سوره نور، آیه 35.
  • [3] - سوره فصّلت، آیه 12.
  • [4] - سوره ذاریات، آیه 22.
  • [5] - سوره حدید، آیه 3.
  • [6] - نهج البلاغه، خطبه 152.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
پيامبرى و پيشوايى

پيامبرى و پيشوايى

انسان به طور فطرى عاشق کمال مطلق است و خداوند از نوع انسان پیمانى فطرى گرفته است که جز او را نپرستند، اما عوامل مختلفى چون: استکبار، خودخواهى، حرص، تعلق هاى پست و وابستگى ها بر این فطرت سایه مى افکنند و آدمى مصداق کمال را اشتباه مى گیرد و به پیمان فطرت خود وفا نمى کند. پیامبران در رسالت خود مردمان را به وفاى به پیمان فطرى و رو کردن به کمال مطلق حقیقى فرا مى خوانند.
No image

رذایل اخلاقی

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
Powered by TayaCMS