دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

رعايت «اخلاق خانوادگي»

No image
رعايت «اخلاق خانوادگي»

چه بسيار زنان و مرداني كه بيرون از محيط خانه بشاش، اهل انصاف و مدارا، خوش گفتار و خوش‌رفتار، اما در محيط خانه نسبت به اعضاي خانواده عبوس، طلبكار، بدرفتار و بد گفتارند. در باب اخلاق خانوادگي و جايگاه مكارم اخلاقي در خانواده روايات زيادي از معصومين (ع) نقل شده كه از آن جمله بيان حضرت رسول اكرم (ص) در توصيف رفتار با خانواده است كه فرمودند: همانا بهترين شما كسي است كه با خانواده‌اش رفتار بهتري داشته باشد و من بهترين شما نسبت به خانواده‌ام هستم. اميرمؤمنان علي (ع) نيز در اهميت اين امر مي‌فرمايند: اهل و عيالت را به كسب مكارم و فضايل اخلاقي امر نما!

تعريف «اخلاق خانوادگي»

«اخلاق خانوادگي» به معناي شناخت حقوق اعضاي خانواده و رعايت كردن اين حقوق است. «اخلاق خانوادگي» به معناي همكاري و همياري براي ايجاد كانوني سرشار از ادب و اخلاق اسلامي‌ است. در محضر پيامبر از عبادت‌هاي زني بسيار تعريف كردند كه روزها را روزه مي‌گيرد و شب‌ها را به قيام و شب زنده‌داري مي‌گذراند. در انتها گفتند: «البته او بداخلاق است و اطرافيان و همسايگانش را با زبانش مي‌آزارد»، پيامبر(ص) بي‌درنگ فرمودند: هيچ خوبي و خيري در او نيست، او اهل آتش است. محبوب‌ترين كانون در نزد خداوند، كانون خانواده است و استواري بنيان‌هاي اين كانون وابسته به رعايت «اخلاق خانوادگي» است.

معيار خير و خوبي

ميزان خوبي يا بدي هر فرد در عرصه «اخلاق خانوادگي» و در چگونگي گفتار و رفتار او با خانواده‌اش محك مي‌خورد؛ چنانچه پيامبر(ص) معيار سنجش خوبي هر فرد را خوش‌ اخلاقي و خوش‌رفتاري او با خانواده‌اش معرفي فرموده‌اند: آگاه باشيد بهترين شما كسي است كه نسبت به خانواده‌اش اخلاق بهتري داشته باشد. اگر مي‌خواهيد بدانيد هر انساني تا چه حد خوب و شايسته است به منش او با خانواده‌اش بنگريد و اخلاق خانوادگي او را محك بزنيد. بداخلاقي در خانه و خانواده نه ‌تنها نشانه شايستگي و اقتدار نيست، بلكه نشانه‌اي از حقارت و خباثت و خودخواهي آدمي ‌است كه او را از دايره خير و خوبي به ‌طور مطلق خارج مي‌گرداند. بداخلاقي در محيط خانه، زندگاني را در كام ديگر اعضاي خانواده تلخ و ناگوار مي گرداند، باعث دوري و فرار اهل خانه از محيط گرم خانواده مي‌گردد و راه موفقيت‌هاي مادي و معنوي خانواده را مسدود مي‌كند.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
پيامبرى و پيشوايى

پيامبرى و پيشوايى

انسان به طور فطرى عاشق کمال مطلق است و خداوند از نوع انسان پیمانى فطرى گرفته است که جز او را نپرستند، اما عوامل مختلفى چون: استکبار، خودخواهى، حرص، تعلق هاى پست و وابستگى ها بر این فطرت سایه مى افکنند و آدمى مصداق کمال را اشتباه مى گیرد و به پیمان فطرت خود وفا نمى کند. پیامبران در رسالت خود مردمان را به وفاى به پیمان فطرى و رو کردن به کمال مطلق حقیقى فرا مى خوانند.
No image

رذایل اخلاقی

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
Powered by TayaCMS