دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

زندگی سالم با روزی حلال

هدف اصلی دین اسلام، تربیت انسان‌ها و تأمین سعادت بشر در تمامی مراحل زندگی است.
زندگی سالم با روزی حلال
زندگی سالم با روزی حلال

هدف اصلی دین اسلام، تربیت انسان‌ها و تأمین سعادت بشر در تمامی مراحل زندگی است. به همین دلیل دستورات تربیتی اسلام با توجه به نیازها و علاقه فطری بشر است و پیروی از دستورات اسلام نقش مهمی در پرورش فطری انسان دارد.

در تعالیم اسلام همان‌طوری که به خمس، زکات، قرض، هدیه، انفاق، نذر و قربانی تأکید شده است بارها به روزی حلال هم تأکید شده است و عمل کردن به این دستورات سعادت دنیوی و اخروی را برای مسلمانان به همراه دارد. طلب روزی حلال مهم‌ترین نقش را در زندگی اقتصادی یک مسلمان دارد. خداوند در قرآن کریم به بندگان خود برای به دست آوردن روزی حلال و استفاده از نعمت‌های خداوندی سفارش کرده است.

حضرت علی(ع) فرموده‌اند: یکی از نشانه‌های افراد با ایمان و پرهیزکار، طلب روزی حلال است. امام صادق(ع) این دعا را تعلیم داده‌اند و فرموده‌اند: از خدا در دنیا بی‌نیازی و عاقبت و در آخرت آمرزش الهی و بهشت را بخواهید.

خداوند در قرآن کریم فرموده‌اند: هرکسی از یاد من دوری کند در دنیا روزی‌اش تنگ می‌شود.

وقتی روزی حلال به زندگی انسان وارد می‌شود، تمامی اعضای خانواده از آن استفاده می‌کنند و در روح و روان همه اثر دارد. در اسلام سفارش شده است؛ با کسانی که درآمد ناسالم دارند، کمتر رفت و آمد کنید و اگر رفت و آمد می‌کنید تا حد امکان از مال او نباید، استفاده کنید.

مال حرام، منشأ نابودی و بدبختی انسان است. حرام‌خواری، زیاده‌خواهی و دست‌اندازی به اموال دیگران عامل مهمی در پریشانی، تنگدستی و ورشکستگی‌هاست. قانع نبودن به حق و حقوق خود، بلندپروازی و در نتیجه تلاش برای کسب مال بیشتر به هر شکل که باشد، موجب تنگدستی و ورشکستگی می‌شود. رسول خدا(ص) فرموده‌اند: هرکسی از راه غیرحلال مالی به دست آورد، توشه‌اش به سوی آتش است. وقتی لقمه‌ حرام در شکم کسی واقع شد، هر فرشته‌ای در آسمان و زمین او را لعنت می‌کند.

امام صادق(ع) فرموده‌اند: طلب روزی حلال را رها نکن؛ زیرا روزی حلال انسان را در دینش کمک می‌کند.

خداوند فرموده‌اند: هر کسی توجهی نکند که از چه راهی روزی و مال خود را به دست می‌آورد، من هم به او توجهی نمی‌کنم که از چه دری او را داخل آتش کنم.

رسول خدا(ص) فرموده‌اند: عبادت همراه با حرام‌خواری؛ مانند ساختمان بر روی شن و بر روی آب است.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

رذایل اخلاقی

No image

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد).
No image

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد.
امانت دارى و رازپوشى

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد.
No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.

پر بازدیدترین ها

 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست
پيامبرى و پيشوايى

پيامبرى و پيشوايى

انسان به طور فطرى عاشق کمال مطلق است و خداوند از نوع انسان پیمانى فطرى گرفته است که جز او را نپرستند، اما عوامل مختلفى چون: استکبار، خودخواهى، حرص، تعلق هاى پست و وابستگى ها بر این فطرت سایه مى افکنند و آدمى مصداق کمال را اشتباه مى گیرد و به پیمان فطرت خود وفا نمى کند. پیامبران در رسالت خود مردمان را به وفاى به پیمان فطرى و رو کردن به کمال مطلق حقیقى فرا مى خوانند.
No image

رذایل اخلاقی

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
Powered by TayaCMS