سه گروه مورد نیاز هر جامعه

24 مهر 1396, 17:36

امام صادق (علیه السلام) فرمودند: «مردم تمامی بلاد از سه طبقه بی‌نیاز نیستند، تا در تنظیم امور دنیا و آخرت خود به آنان پناهنده شوند؛ پس اگر فاقد آن سه باشند، زندگی حیوانی ضعیفی خواهند داشت، اول: فقیهی که عالم و پرهیزگار باشد؛ دوم: حکومتی که خیرخواه و فرمانروا باشد؛ سوم: پزشکی که در کار خود بینا و مورد اعتماد مردم باشد» (تحف العقول، ص 321)

عَنْ اَبی عَبْدِالله (علیه السلام):

«لایَسْتَغْنی اَهْلُ کُلَِّ بَلَدٍ عَنْ ثَلاثَةِ یُفْزَعُ اِلَیْهِ فی اَمرِ دُنیاهُمْ وَآخِرَتِهِمْ فَاِنْ عَدِمُوا ذلِکَ کانُوا هَمَجاً، فَقیهٌ عالِمٌ وَرِعٌ وَاَمیرٌ خَیْرٌ مُطاعٌ وَطبیبٌ بَصیرٌ ثِقَةٌ»

(تحف العقول، ص 321)

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:

«مردم تمامی بلاد از سه طبقه بی‌نیاز نیستند، تا در تنظیم امور دنیا و آخرت خود به آنان پناهنده شوند؛ پس اگر فاقد آن سه باشند، زندگی وحشی و حیوانی ضعیفی خواهند داشت، اول: فقیهی که عالم و پرهیزگار باشد؛ دوم: حکومتی که خیرخواه و فرمانروا باشد؛ سوم: پزشکی که در کار خود بینا و مورد اعتماد مردم باشد»

توضیح:

«سه گروه مورد نیاز جامعه»

تمامی جوامع بشری جهت ادامه حیات توام با موفقیت و بهبودی خود ناگزیر از وجود سه گروه مهم می باشند که با فقدان آنها زندگی مسالمت آمیز بشری تبدیل به زندگی وحشی حیوانی خواهد شد.

دانشمندان یکی از آن سه طائفه هستند که پیشرفت علمی و مادی بشر نیازمند تلاش و مجاهدت آنان می باشد. البته در صورتی که علم آنها همراه معنویت و تقوا باشد، تضمین کننده آخرت مردم نیز خواهد بود.

گروه دیگر پزشکان و اطباء مورد اطمینان مردمند که با وجود آنان سلامت روح و جسم افراد اجتماع بشری تامین خواهد شد و خطر بیماریهای واگیر آنان را تهدید نخواهد کرد.

و بالاخره گروه سوم مدیران و حاکمان جامعه هستند که با وجود آنان نظام ملت و کشور حفظ خواهد شد. این مسئله به اندازه ای حائز اهمیت است که رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه وآله وسلم) دستور دادند به هنگام مسافرت اگر تعداد مسافران به سه نفر رسید، کسی را به عنوان مسئول انتخاب کرده از او اطاعت کنند. در روایت دیگری امام صادق (علیه السلام) فرمود:

«لَو بَقِیَت الاَرض بِغَیرِ اِمام لَساخَت»[1]

«هر گاه زمین بدون امام باشد از بین می رود»

این روایت ضمن اینکه از لزوم شجره طیبه امامت سخن می گوید، حیات زمین و اهل آن را بدون رهبر و امام قابل دوام نمی داند.

[1] اصول کافى، ج 1، ص 179.

جدیدترین ها در این موضوع

رذایل اخلاقی

29 دی 1395, 1:13

عيب پوشى

پوشاندن عيوب ديگران من اءشرف اءعمال الكريم، غفلته عما يعلم. از كارهاى شرافتمندانه مرد كريم آن است كه از آن چه كه مى داند خود را به غفلت مى زند (و عيب ديگران را ناديده مى پندارد). 29 دی 1395, 1:6

صله رحم در نهج البلاغه

غريب حقيقى رب بعيد اءقرب من قريب، و قريب اءبعد من بعيد. و الغريب من لم يكن له حبيب. بسا دورى كه از هر نزديكى نزديك تر است و بسا نزديكى كه از هر دورى از آدمى دورتر است، غريب كسى است كه دوستى نداشته باشد. 25 دی 1395, 0:15

امانت دارى و رازپوشى

سرزنش على (ع) به اصحابش و هو يلوم اءصحابه: قد ترون عهودالله منقوضة فلا تغضبون، و اءنتم لنقض ذمم آبائكم تاءنفون. در سرزنش اصحاب خود مى فرمايد: پيمان هاى خدا را شكسته مى بينيد و به خشم نمى آييد، در حالى كه شكسته شدن پيمان هاى پدرانتان را عار مى دانيد و ناراحت مى شويد. 24 دی 1395, 23:45

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست. 24 دی 1395, 23:41

پر بازدیدترین ها

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید . 8 آبان 1395, 19:32

ره آورد بعثت از منظر نهج البلاغه(2)

حضرت در خطبه اى ديگر اين نكته را متذكر مى شوند كه پيامبراكرم صلوات الله عليه در زماني ظهور نمودند كه هيچ پيامبر ديگرى حضور نداشته است." أرسله على حين فترة من الرسل، و طول هجعة من الأمم، و انتفاض من المبرم... ذلك القرآن فاستنطقوه."؛ خداوند پيامبر(ص) را هنگامى فرستاد كه پيامبران حضور نداشتند، و امت ها در خواب غفلت بودند، و رشته هاى دوستى و انسانيت از هم گسسته بود. 7 آذر 1395, 11:54

صله رحم در نهج البلاغه

تجلی قرآن در نهج‏ البلاغه

امام(ع) در توصيف پيامبر اكرم(ص) مي فرمايد: «… و دعا الي الحكمة و الموعظة الحسنة»3 كه اشاره است به آيه شريفه: «ادع الي سبيل ربك بالحكمة و الموعظة الحسنة (نحل، 16/125). با حكمت و اندرز نيكو به راه پروردگارت دعوت كن» 21 آبان 1395, 23:7

بعثت از ديدگاه اميرالمؤمنين علیه السلام

آنان را در بهترين وديعتگاه به امانت نهاد و در شريف ترين قرارگاه جاي داد. آنان را از اصلاب كريم به رحم هايي پاكيزه منتقل گردانيد. هرگاه يكي از آنان از جهان رخت برمي بست ديگري براي اقامة دين خدا جاي او را مي گرفت. تا كرامت نبوت از سوي خداوند پاك نصيب محمد(ص) گرديد. او را از برترين معادن و عزيزترين سرزمين ها بيرون آورد؛ از درختي كه پيامبرانش را از آن برآورده، و امينان وحي خود را از آن گلچين كرده بود. 7 آذر 1395, 10:27